'Whispers in the air / Tell the tale of a life that's gone / Desolation / Devastation/ What a mess we made / When it all went wrong': de toon van Metal Gear Solid V: The Phantom Pain wordt gezet door Mike Oldfields Nuclear (overigens niet uit de man zijn glorieperiode, zoals de eighttiessetting van deze game bijna evident zou maken, maar uit zijn allerrecentste album Man on the Rocks), een slepende hymne over spijt en herbronning: precies twee thema's die ook in Hideo Kojima's omvangrijke stealth-epos aan bod komen. De terugkeer van hoofdpersonage Solid Snake is er namelijk een in emotionele mineur: dit is een personage dat, in weerwil van de al niet malse gebeurtenissen in de vorige vier episodes van de serie, zware offers heeft gebracht aan het einde van proloog Ground Zeroes. We treffen hem in de E3-demo van The Phantom Pain, dat de centrale game moet worden, bijvoorbeeld met een stalen scherf die nog steeds in zijn hoofd zit, en een metalen prothese waar ooit zijn linkerarm zich bevond.
Levend landschap
Ground Zeroes werd zwaar bekritiseerd omwille van zijn geringe lengte (op twee uur tijd was je er ongeveer doorheen) en zijn nogal miezerig kleine gamewereld, maar had als enige bedoeling om spelers alvast te laten kennismaken met de sluipgameplay en de verhaallijn in gang te zetten. Wie volgend jaar The Phantom Pain in zijn gameconsole schuift, zal dat probleem niet hebben, zo meldt assistent-producer Sean Eyestone. "De spelwereld is tweehonderd keer die van Ground Zeroes. Bovendien is de omgeving van The Phantom Pain een levend landschap."
Dat laatste is te merken wanneer de level zijn aanvang neemt. Je bevindt je in het Afghanistan van de jaren '80, nog onder het juk van Sovjettroepen dus, en moet in een oude ruïne die door je vijanden als basis wordt gebruikt een gijzelaar bevrijden. De eerste exploten die je kunt uithalen in deze missie werden twee jaar geleden al getoond: je benadert een voorhoede te paard, maar hangt jezelf tegen de flank van het beest, zodat het gewoon op een verloren gelopen rijdier lijkt. Eventjes jezelf omhoog hijsen en pfieuw: de eerste tegenstander krijgt al een slaappijltje in zijn lijf geploegd.
Vliegend schaap
Metal Gear Solid V: The Phantom Pain is een stealthgame van de oude stempel, wat betekent dat je stilletjes neergeslagen vijanden niet snel eventjes kunt doden zodat ze niet meer terugkeren (je kunt ze, wanneer ze bewusteloos liggen, overhoop knallen met je van een geluiddemper voorziene machinepistool, maar dat is gewoon geen stijl). In plaats daarvan kun je iets doen dat alleen acceptabel is in een Metal Gear Solid-game: je vist een hi-tech ballon (een Fulton, zoals dat in de canon van deze game heet) uit je uitrusting, hangt die aan de neergelegde vijand, en hij verdwijnt de lucht in. Er zit een beetje slapstick in, zeker gezien het feit dat diezelfde truc ook kan worden gebruikt om rollend materieel te doen verdwijnen: zo liet Eyestones assistent ook een jeep de lucht in. En een schaap!
Wanneer Snake zich dieper in het kamp begeeft, scant hij de omgeving in om de precieze positie van iedere vijand vast te leggen, en daarna steekt hij rustig een sigaar op. Lach niet: dat laatste is een gameplay-element. The Phantom Pain beschikt over een dag- en nachtcyclus, waardoor je zelf het moment kunt kiezen waarop je je aan de infiltratie waagt. Liefst bij het krieken van de dag, in dit geval, wanneer de wacht wordt gewisseld en er dus eventjes een minimale bezetting een oogje in het zeil houdt.
De infiltratie gebeurde vervolgens grotendeels volgens de oude stempel. Ondergetekende was vooral gecharmeerd over de manier waarop gewoon een muur als wapen wordt gebruikt: tegenstander eventjes lokken met een geluidje, vastgrijpen, schedeldak tegen de stenen muur, en klaar. Slapende tegenstanders kun je gewoon voorbij sluipen, en verder doe je heel wat met je slaappijltjes, een kartonnen doos om je in te verschalken (I shit you not!) en een lading hulpmaterieel dat je via de lucht kunt laten aanrukken: zet de positie van een bewaker als landingspunt, en het ding landt gewoon boven op zijn bol.
Een sigaar smoren
Nadat de gijzelaar was gered in de demo, werd Snake ontdekt, en ging het spel over naar harde combat. Dat duurde uiteindelijk maar heel kort: Snake confisqueert, na een paar bliksemsnel uitgeschakelde tegenstanders, zichzelf snel een terreinwagen om zich mee naar zijn oppikpunt te begeven. Daarna toonden Eyestone en zijn trawant nog de zelf te bouwen basis van Snake, waar de eveneens ge'Fulton'-te gijzelaar zich bevindt, en waar je ook alle eventueel gestolen goederen vindt. Eyestones team wees zelfs op afweergeschut dat tijdens een andere missie werd gescoord, en dat nu kan worden gebruikt om de basis te verdedigen: in tegenstelling tot heel wat andere 'hub'-levels kan ze namelijk worden aangevallen. "Hoe meer vijanden je maakt tijdens de verhaallijn, hoe sterker je je basis moet maken", zegt Eyestone. "Alles wat je doet in de game heeft belang."
