Killzone: Shadow Fall

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Killzone: Shadow Fall

Bloedmooi maar... niet al goud wat blinkt

Hoogmis voor de first person shooter-fanaat die zich eind deze week een PlayStation 4 aanschaft. Niet enkel het grafisch sterke Battlefield 4 en het impressionante Call of Duty: Ghosts smeken om gekocht te worden, Sony wil ook met Killzone: Shadow Fall een graantje meepikken uit de goed gevulde shooter-launchkorf. Nieuwe generaties Vektans en Helghast vechten het dertig jaar na de tragische gebeurtenissen in Killzone 3 nog steeds uit. Nieuwe helden en nieuwe locaties op een nieuwe console.

Op het einde van Killzone 3 bombardeerde het Interplanetary Strategic Alliance (ISA) de planeet Helghan aan gort. De kern van de planeet werd hierdoor zo instabiel dat de aarde letterlijke openscheurde en hele landschappen deed verdwijnen. Ruïnes is alles wat nog overblijft van de bruisende stad Helghan. Het jarenlange conflict tussen beide facties lijkt gewonnen te zijn door de Vektans maar ten koste van miljarden Helghast-slachtoffers. Miljoenen overlevenden worden ondergebracht op de planeet Vektan, de thuisbasis van de ISA. Hordes Helghast strijken neer in hun nieuw ‘Helghan 2.0' terwijl de huidige bewoners geëvacueerd worden naar Vekta City. De deportatie verloopt echter niet zonder slag of stoot want het Helghan-volk laat snel hun ware aard zien: vernieling en dood, gevoed door pure haat. Haat voor elke Vektan. Van een vreedzame deportatie is in een mum van tijd geen sprake meer.

Lucas Kellan

In Killzone: Shadow Fall krijgen we de controle over Lucas Kellan. Deze goedgemutste achtjarige jongen woont met zijn vader in het te ontruimen gebied op de planeet Vektan. Het duo moet zich zo snel mogelijk uit de voeten maken want het leger afgetrainde Helghast maakt korte metten met de nog aanwezige Vektans. Hardhandig aanpakken is nog zacht uitgedrukt want al snel loopt de achtjarige jongen een trauma van jewelste op. Tijdens hun ontsnappingspoging stuiten vader en zoon, die ondertussen hulp hebben kregen van speciaal agent Sinclair, op een Helghast-patrouille. Medeleven dragen de Helghast niet hoog in het vaandel dus de vader wordt genadeloos afgeknald. Sinclair, die op dat moment een geschikte uitweg zocht, komt net te laat om dit alles te verhinderen.

Jaren na deze feiten wordt Lucas als Shadow Marshal gepromoveerd, de meest gevreesde en hoogst getrainde Vektan-soldaten die er bestaan. Een kat komt steeds op zijn pootjes terecht en dat kunnen we van de Helghast ook zeggen. De vijand is er na hun thuisnederlaag enkel maar sterker op geworden. Hun ‘Helghan 2.0' bouwden ze uit tot een thuishaven waar het nazisme, fascisme en ander dictatoriaal bewind een voorbeeld aan kan nemen. Gevoed door wraak werkte de Helghast-terroristengroep Black Hand doorheen de jaren aan een geheim wapen waarmee ze de Vektans voor eens en voor altijd het zwijgen willen doen opleggen. De inlichtingendienst van het Vektan Security Agency (VSA) krijgt lucht van deze plannen. Lucas krijgt de opdracht om het Helghan-gedeelte op hun planeet ongezien te infiltreren om de nakende aanslag te verijdelen. Onze paracommando in het kwadraat ontdekt echter de ware intentie van dit Koude Oorlog-conflict en is genoodzaakt met de vijand samen te werken. Het tien uur durende verhaal is een ware rollercoaster van ups en downs, en trage tot razendsnelle speelmomenten.

Omhoog en... weer omlaag

Ups en downs mag je trouwens letterlijk nemen. Killzone: Shadow Fall is aan het begin van het spel op zijn best. De ware kracht van de PlayStation 4 wordt in het tweede hoofdstuk flink benut wanneer we het nu toch al zeer bekende bos intrekken. We worden vrijgelaten in een weids, half bebost gebied. De hoofdmissie is duidelijk, al mag je zelf kiezen hoe en in welke volgorde je alle andere kleinere opdrachten volbrengt. Ren je het liefst als een halve gare door het bos terwijl een half bataljon Helghast jacht op je maakt alsof je hun laatste avondmaal bent, of kies je de stillere, stealth-aanpak? Ongeacht je keuze, kan je altijd je Owl inzetten. De drone stuur je aan door middel van de touchpad op de nieuwe DualShock 4-controller. Artillerie afvuren, een patrouille Helghast even onder stroom zetten, een beschermend schild optrekken of geïmproviseerde zipline opspannen. Je drone kan elk van deze opdrachten uitvoeren, jij moet deze enkel selecteren door over de touchpad te wrijven en te bevestigen met de L1-toets.

Is den Uil van huis...

De introductie van de Owl zorgt voor een leuke vernieuwing vergeleken met voorgaande Killzone-games. Op vlak van gameplay kan Killzone: Shadow Fall gemakkelijker worden als je de drone verstandig gebruikt. Je kan bijvoorbeeld je Owl richting een groepje Helghast sturen terwijl jij ze via de flanken belaagt. Kom je echt in nauwe schoentjes terecht, dan kan beschermend schild optrekken de enige optie zijn wil je in leven blijven. Jezelf een adrenalinespuit toedienen waardoor je in slow motion een resem Helghast naar de eeuwige jachtvelden stuurt, lijkt ons een mindere verstandige keuze. Uit ondervinding is gebleken dat je best tot je laatste snik lood in de gemergelde lichamen van Helghastsoldaten pompt. Je drone kan je vervolgens de opdracht geven je opnieuw tot leven te wekken mits je nog een voorraad adrenalinespuiten hebt. De onzichtbare healthbar zal zich opnieuw vullen waarna je een nieuwe kans krijgt het fascistische gespuis het zwijgen op te leggen. Je levensstatus kan je trouwens te allen tijde nakijken via de lichtbalk op de DualShock 4-controller. Deze krijgt een kleur van groen tot rood, waarbij rood bijna zo dood is als een pier.

Wil je liever niet in zulke benarde situatie terechtkomen, kan je best op regelmatige basis de sonar gebruiken. Hiermee verspreid je een puls die ervoor zorgt dat vijanden gelokaliseerd worden. In de speelkaart zie je een röntgenbeeld van je tegenstander rondlopen. Op basis van hun positie kan je een geschikte tactiek uitwerken al moet je te allen tijde waakzaam blijven om te kunnen anticiperen op eventuele gedragswijzigingen. Helghan-troepen patrouilleren, communiceren en dokteren diverse ingenieuze valstrikken uit wanneer ze je opmerken. Eén snoodaard rent meestal direct richting een alarmpaal om versterking te vragen terwijl de anderen je aanvallen. Je Owl kan de alarmpaal hacken om extra versterking tegen te houden. Let wel op dat je Owl niet teveel onder vijandig vuur komt te liggen want ook de drone heeft een levensbalk die op kan geraken. Hierna moet de drone zijn batterijen opnieuw opladen voor je hem nieuwe opdrachten kan geven.

Full HD

Grafisch ziet Killzone: Shadow Fall er ongelooflijk mooi uit. De Full HD-beelden aan minstens dertig frames per seconde zorgen ervoor dat alles zeer scherp en vlot over het scherm weergegeven wordt. Naast next-gen graphics onderscheidt deze Killzone zich nog op andere punten van de huidige generatie consolegames: er zit bijvoorbeeld een mooie variatie tussen gigantische spelwerelden en claustrofobische levels. Killzone: Shadow Fall is in het begin op zijn best juist omdat je een grote spelwereld tot je beschikking hebt waar jij kan gaan en staan waar je wil. Jij bepaald hoe je een bepaalde opdracht volbrengt maar vooral, welke opdracht je eerst uitvoert. Later keert de typische lineaire gameplay uit eerdere games terug, inclusief filmische stijl. Vergelijk het met een Uncharted waar de spanning zo hoog wordt opgedreven dat al het lineaire helemaal niet meer opvalt.

Guerrilla Games bewees in het verleden al meesters te zijn van lichteffecten en ook in deze titel overtreffen ze zichzelf opnieuw.

Zelfs al speelt het spel op sommige momenten heel lineair, je zal nog steeds de keuze krijgen hoe je een bepaald gebouw wil infiltreren: via de hoofddeur, via het dak of via een luchtschacht. Je keuze zorgt ervoor dat je toch telkens in een andere situatie belandt. Neem hier dan nog eens de verhoogde Artificial Intelligence van de vijand bij en je mag er vanop aan dat elke speelbeurt net iets anders zal zijn. Ontwikkelaar Guerrilla Games heeft er trouwens ook voor gezorgd dat er wat meer afwisseling zit in de omgevingen. Naast de planeet Vektan zakt Kellan ook af naar de ruimte en de half verwoeste planeet Helghan. Elk van deze locaties heeft typerende grafische kenmerken. Het schone, elegante en vooral mooie Vekta-gedeelte staat in fel contrast met de industriële, donkere en vuile Helghast-kant. Het nette, futuristisch ogende ruimteschip oogt dan weer totaal anders met de grijze ruïnes van flatgebouwen en overheidsgebouwen op Helghan.

Spelen met licht

Guerrilla Games bewees in het verleden al meesters te zijn van lichteffecten en ook in deze titel overtreffen ze zichzelf opnieuw. Verder zijn kleine details als realtime weerspiegeling van de omgeving in waterplassen, de particles in een stofwolk of rond een vuurtje, hogeresolutietexturen en objecten die een echt dieptezicht hebben allemaal kenmerken van een next-gen-spel. De animaties wanneer Lucas loopt, zijn wapen herlaadt of een Helghast zijn laatste stuiptrekkingen vertoont voor hij neergaat: het is net alsof je een echte persoon aan het werk ziet. Niet enkel bloedmooie graphics maar ook een ijzersterke soundtrack kunnen een spel maken of kraken. Vekta City en de Helghan-zijde beschikt over een unieke bombastische soundtrack. Voeg hier nog een perfecte akoestiek aan toe waar elke kogel realistisch in de omgeving weergalmt en je krijgt een sfeertje waar ook audiofielen van zullen houden. Guerrilla Games wou met Killzone: Shadow Fall laten zien tot wat de PlayStation 4 in staat is en in deze opdracht is de Nederlandse ontwikkelstudio vast en zeker geslaagd.

Noot: Killzone: Shadow Fall bevat een zeer uitgebreide multiplayer en de mogelijkheid om het spel via Remote Play op de PS Vita te spelen. Beide onderdelen konden niet getest worden. Door het ontbreken van de juiste softwareversie voor de PlayStation 4 was het niet mogelijk om Remote Play te testen en de multiplayer was onbereikbaar vanwege het niet online zijn van de Europese Killzone-servers.


Releasedatum
11/29/2013
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Jonathan

De mix van exploratie, een trager speltempo en een exponentieel groeiende moeilijkheidsgraad zorgen ervoor dat Killzone: Shadow Fall een heel ander spel is vergeleken met de rest van de serie. De Owl voegt een nieuwe dimensie toe aan de gameplay maar op vlak van tactiek mag je geen wonderen verwachten aangezien je steeds beperkt blijft tot twee verschillende aanvalsmogelijkheden. Het verhaal in Killzone: Shadow Fall is te pruimen al bevat het geen onvergetelijke personages zoals voorgaande delen. Met Killzone: Shadow Fall levert Guerrilla Games een schitterend spel af dat je gespeeld moet hebben, al kon het naar onze mening toch iets beter.

  • Audiovisueel meesterwerk
  • Owl die je naar eigen keuze kan inzetten
  • Prachtig gebruik van de TouchPad op de DualShock 4-controller
  • Navigatie ontbreekt dus je zal meermaals doelloos rondlopen
  • Laadtijden nog steeds aan de lange kant

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments