Bayonetta 2 is het rechtstreekse vervolg op het origineel dat enkel op de PlayStation 3 en Xbox 360 verscheen. Opnieuw krijgen we de controle over de heks Bayonetta die er nog steeds piekfijn uitziet. Deze knappe dame met weelderige boezem heeft op dit nieuwe platform wel aan haar uiterlijk gewerkt. Niet enkel heeft ze haar lange lokken omgeruild voor een korter kapsel, haar pakjes zijn nog strakker en meer onthullender dan ooit. Als dat maar goed komt. De demo die we tijdens deze E3 mochten spelen, begon met de goed gevormde kont van Bayonetta in beeld terwijl ze plagend beide handen langs haar lichaam naar omhoog bracht. Na Super Mario, Donkey Kong en Pikmin verwacht je allerminst zo’n beeld op de Nintendo-stand al waren we wel meteen mee in de sfeer.
Synoniem aan een Wii U-spel zijn meestal de touch controls. Wij zijn er in sommige gevallen geen fan van en ook Bayonetta 2 hoeft voor ons geen touch te bevatten, het is immers een hack & slash-spel. Onze verbazing was echter groot toen we de speelbare demo onder de neus geschoven kregen en zagen dat we konden kiezen tussen een normale of touch-besturing. De vrouw aan de Nintendo-stand zal wellicht ons twijfelend gezicht gezien hebben waarna ze ons in het oor fluisterde dat de touch-mode eigenlijk hetzelfde is als de gemakkelijkste moeilijkheidsgraad. Dit alles klonk zeer bekend in de oren aangezien Super Street Fighter IV op de Nintendo 3DS een gelijkaardige manier van spelen had. We besloten toch maar wijselijk voor de fysieke knoppen te gaan.
Voor we onszelf in de demo gooiden, probeerden we de tutorial even uit om er zeker van te zijn dat deel twee op vlak van gameplay nog steeds hetzelfde aanvoelde als hetgeen we gewoon waren. Alles voelde gelukkig nog steeds vertrouwd aan: de knoppencombinaties waren eenvoudig en de combo's voelden soepel aan waar er voldoende tijd was tussen een aanval en een ontwijkmanouevre. Het spel voelde nog steeds aan als Bayonetta, al heeft ze er een heleboel nieuwe vaardigheden en moves bijgekregen. De Torture-aanvallen zijn opnieuw van de partij, maar de enige die in deze speelbare versie aanwezig was, was een roterende spijkercilinder die vijanden bloederig uit elkaar deed spatten.
Het vechtsysteem is dus vrijwel identiek aan het eerste deel en dat baart ons hoegenaamd geen zorgen. Platinum Games weet als geen ander ijzersterke gevechten op het scherm te toveren in combinatie met korte quick time events. Verzwakte vijanden kunnen ook zo weer op gruwelijke wijze met de grond gelijk gemaakt worden dankzij de gigantische marteltuigen die ons favoriete vrouwmens rijk is. Weet je een charge te ontwijken, dan zal opnieuw Witch Time geactiveerd worden waarna Bayonetta in slowmotion de engelen hun vleugels ontdoet. Nieuw is de Umbran Climax die geactiveerd kan worden door op de L-knop te drukken wanneer je magiemeter vol is. Vervolgens zal Bayonetta via zwarte magie enkele demonen oproepen die je normale aanvallen exponentieel versterken. Na enkele minuten spelplezier werd duidelijk dat de gevechten over-the-top zijn en dat Bayonetta nog steeds geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken. Zelfs met handschoenen durft niemand van de redactie haar in levende lijve met de vinger wijzen.
Het spel verandert echter behoorlijk wanneer je kiest om met het aanraakscherm te spelen. Vijanden tik je aan waarna je over ze springt door een swipe omhoog op het scherm uit te voeren, veeg je naar links of rechts dan zal je hun aanvallen ontwijken. Door een druk op de knop veranderen we van aanvalsmethode waarna even los mag gaan op het touchscreen om de gekste aanvallen uit te voeren. Alles werkt verrassend vlot al gaat onze voorkeur nog steeds naar fysieke knoppen omdat het haast gekkenwerk is om complexe combo's via het touchscreen uit te voeren. Ieder zijn ding natuurlijk.
Wat ons vooral bijbleef, was de grootsheid van de demo. Het ene moment zit je al vechtend op een straaljager (!) waarna de strijd zich verplaatst naar het dak van een metro vlak onder je. De metro staat stil op een brug die aan het einde van zijn latijn is dus haast en spoed is voor één keer goed. Vervolgens dienden we een draak te verslaan die zich naar het dak van een flatgebouw begaf. Na enkele ontwijkmanoeuvres uit te hebben gevoerd, toverde Bayonetta haar eigen draak die de andere bij de nek greep. Zwart scherm en meteen ook het einde van onze speelbare E3-demo.
Ook grafisch weet deze Bayonetta 2 te imponeren, al is de vooruitgang tegenover het eerste deel miniem te noemen. De animaties zijn vloeiend en het kleurenpalet is uiterst levendig, maar bij momenten was de game wel iets te helder waardoor we een vijandige aanval niet goed konden zien. De framerate bleef zeer stabiel ongeacht het aantal vijanden op het scherm. Bayonetta zal naast een heuse co-op, waar we met rivaal Jeanne kunnen spelen, ook een multiplayer bevatten. Meer details hierover ontbreken echter nog. Als laatste werd ook vrijgegeven dat Bayonetta 2 Off-TV Play zal ondersteunen zodat we onszelf in een donker kamertje kunnen opsluiten om met de sadistische, maar wulpse Bayonetta een heftig avontuur te kunnen beleven. 2014 kan niet snel genoeg komen!
