Waarom wel
Freestyle meets football
Street Power Football pakt het ietwat anders aan dan FIFA Street en introduceert Sean Garnier als mascotte. In 2008 werd Sean wereldkampioen tijdens de eerste Red Bull Street Style World Finals in Sao Paulo, Brazilië, waarna hij internationaal doorbrak. De ideale persoon dus om jou de kneepjes van het straatvoetbalvak te leren.
Die tutorial wordt al snel uit de doeken gedaan, waarbij je uitleg krijgt over hoe het voetbalspel in elkaar steekt, en dit door de grootmeester himself. Gamajun Games plaatste de freestyler voor een green screen en liet hem met zijn Frans accent de ganse uitleg inspreken.
De foute lipsync wanneer je de uitleg in het Engels krijgt, moet je er dan wel bijnemen, gezien het beeld zelf maar één keer werd opgenomen toen Sean de uitleg in het Frans deed. Beetje bizar, maar gelukkig kent de game betere aspecten.
Talrijke spelmodi
Het grootste pluspunt aan Street Power Football is het aantal spelmodi. Als eerste is er de algemene verhaalmodus, omgedoopt tot Become The King, waarin Sean Garnier je richting de top van het freestyle voetbal begeleidt doorheen verschillende landen met telkens hun eigen iconische stadia.
Vooraleer je de beste kan worden, moet je echter uitblinken in alle disciplines van de sport. Slaag je keer op keer in deze uitdagingen, dan schuif je op in rang. Het mooie aan deze modus is ook dat je meteen alle andere modi te spelen krijgt. De verschillende disciplines staan immers gelijk aan de modi uit de game, gaande van Panna tot Trick Shot en zelfs zogenaamde Street Power-wedstrijden.
Het grootste pluspunt aan Street Power Football is het aantal spelmodi.
In Panna, voor de voetballeken, hoor je de bal door de benen van de tegenstander te spelen om te winnen. Die actie kan je met een druk op de knop activeren om vervolgens deel te nemen aan een klein quick-time-event. Slaag je erin deze vlekkeloos uit te voeren, dan rolt de bal netjes door de benen van je tegenstander alvorens in doel te belanden. Wie alles wat hij heeft geleerd vervolgens wil uitproberen, zal het meeste plezier halen uit de Street Power-matches.
Hierin speel je in teams tegen elkaar en kan je niet alleen simpelweg de bal rondtikken, voorzetten door de lucht geven en met een welgemikte volley scoren, maar is het ook mogelijk power-ups te gebruiken. Verschillende items op het speelveld zorgen ervoor dat je sneller kan lopen, de tegenstander kan vertragen of je de nodige boost geven voor een supershot wanneer je de linkertrigger en actietoets tegelijk indrukt. Over-the-top, maar helaas blijft het ook daarbij…
Waarom niet
Tweede provinciale
Wie zich aan Street Power Football waagt, hoeft geen topgame te verwachten. Je kan het vergelijken met een ploeg uit tweede provinciale die aan de Beker van België deelneemt; stiekem wordt er gehoopt op een stunt, maar effectief de beker winnen is ijdele hoop. Gamajun Games introduceert heel wat spelmodi, wat zeker niet slecht is, maar wist geen enkele modus goed af te werken. De cartoony graphics kunnen enigszins nog worden gesmaakt, al staat daar recht tegenover een rare fontkeuze en te grote letters die op beeld verschijnen.
Het valt duidelijk op dat de ontwikkelaar vooral iPad-games op zijn palmares heeft staan.
Het geluid, los van Sean zijn gebrekkig Engels, staat standaard ook enorm luid bij het opstarten van de game en komt tijdens het spelen vooral irritant over. De soundtrack, die bestaat uit een handvol liedjes, is ook simpelweg afschuwelijk te noemen. Gitaardeuntjes passen niet meteen bij freestyle soccer als je het ons vraagt.
Voetbal, u zei?
Sean Garnier vertelt in verre van kwalitatief ogende cutscenes zijn levensverhaal en wat je allemaal in Street Power Football kan uitspoken. Het is dan ook jammer om te zien dat zijn naam en gezicht aan dergelijke voetbalgame werden gelinkt. De Become The King-modus is gewoon een samenraapsel van de andere modi (waar letterlijk de ene modi de andere opvolgt in telkens andere stadia), die verre van voor de nodige fun weet te zorgen.
Het is jammer dat een icoon als Garnier zijn naam en gezicht aan deze voetbalgame werden gelinkt.
Als speler ondervind je geen vlotte besturing van je personage, het uitvoeren van panna’s is verre van bevredigend door de manier waarop ze moeten worden uitgevoerd en Trick Shot, dat letterlijk de bal tegen objecten schoppen is, laat te wensen over. Het valt met andere woorden duidelijk op dat de ontwikkelaar vooral iPad-games op zijn palmares heeft staan en dat is helaas geen goed nieuws gebleken voor het eindresultaat van Street Power Football.
