Journey neemt je mee naar een woestijnachtige omgeving, waar jij aan de slag gaat met een mysterieus figuurtje. Gehuld in een rode cape heb je geen idee met wie je speelt en wat je doel is. Wel zie je in het landschap een berg waarop iets staat. Je weet niet wat het is, maar je instinct zegt je dat je die kant moet opgaan. Door de analoge stick die kant op te sturen begint je personage te lopen. Elke stap brengt je dichterbij, terwijl het zand onder je voeten wegstuift. Je voelt een enorme leegte, maar tegelijkertijd voelt het dankzij de sterk uitgewerkte geluidseffecten ook heel rijk. Je hoort de wind blazen en het zand knisperen. Vanaf het allereerste moment weet je dat je met iets heel bijzonders te maken hebt. Het is een reis waarvan je geen idee hebt waar die eindigt, maar je wilt niets liever dan hem ervaren.
Kippenvel
Met het bestijgen van de eerste heuvel, ontstaat ook het eerste kippenvelmoment. De camera zoomt wat uit, terwijl de eerste melodieuze klanken van de soundtrack je oren bereiken. In de verte zie je een nog grotere berg en verschijnen de letters van Journey in beeld. En vanaf dat moment word je losgelaten. Je kunt gaan en staan waar je wilt, hoewel de game je wel duidelijk de hint geeft dat je naar de berg toe moet bewegen. Maar als je gewoon wilt rondbanjeren in de magische omgeving zoals die net voor je is vrijgegeven, dan mag dat gewoon. En eerlijk gezegd is dat ook wel tof, mede dankzij de soundtrack.
We kunnen het niet vaak genoeg benadrukken, maar de soundtrack heeft ervoor gezorgd dat deze game is geëvolueerd van een interessante game naar een magisch avontuur. Niet voor niets was de soundtrack genomineerd voor een Grammy in de categorie Best Score Soundtrack for Visual Media. Het was voor het eerst dat een game in die categorie genomineerd was en de soundtrack nam het op tegen de soundtracks van films als The Dark Knight Rises, The Adventures of Tintin en The Girl with the Dragon Tattoo. Die laatste won de Grammy uiteindelijk, wat het sprookje net iets minder mooi maakt, maar de nominatie is al een prestatie op zich.
En nu dus op de PlayStation 4
En al dat moois is dus straks te beleven op de PlayStation 4. Deze versie laat Journey in een 1080p-resolutie zien en levert een stabiele framerate. Hoewel dat laatste volgens ons op de PlayStation 3 nooit een probleem was. Het verschil tussen Journey op de PlayStation 3 en 4 is niet zo groot als wanneer je Grand Theft Auto V op beide platformen met elkaar zou vergelijken, maar tijdens het spelen hadden we wel het gevoel dat alles er net iets strakker uit zag en de kleuren wat meer tot leven kwamen. Het is te weinig om het van de daken te schreeuwen, maar mocht je de game al op de PlayStation 3 hebben aangeschaft, dan kun je zelf ontdekken wat het verschil is. Journey maakt namelijk gebruik van de cross-buy mogelijkheid: als je de digitale versie van Journey bezit, kan je gratis de PlayStation 4-versie downloaden.
Toch is de game voornamelijk bedoeld voor hen die de titel in eerste instantie hebben gemist. Mocht je de PlayStation 3 nooit in je huiskamer hebben gehaald, dan is dit nu een uitstekende kans om zelf te ervaren of al die positieve verhalen die de laatste jaren over Journey zijn verschenen nou echt waar zijn. Wij hadden in elk geval weer het grootste plezier met het spelen van deze klassieker op de PlayStation 4 en zagen gelijk waar de kracht van de game ligt.
