Tales From the Loop, dat gebaseerd is op de knappe illustraties van de Zweed Simon Stålenhag en een gelijknamig rollenspel, is een achtdelig scifi-drama dat de levens volgt van individuen en familieleden die in een stadje wonen boven The Loop. Die gigantische, ondergrondse machine is gebouwd om de mysteries van het universum te achterhalen. Het confronteert de inwoners van het Amerikaanse gehucht met een rits bevreemdende situaties en verschijningen.
Acht afleveringen
Het zijn die inwoners die het kloppende hart zijn van het verhaal dat Stålenhag en bedenker Nathaniel Halpern hebben bedacht. Vol verwondering naar het bovennatuurlijke of het futuristische staren en daardoor het menselijke uit het oog verliezen, is een grote valkuil binnen het genre. Het duo heeft gelukkig naar genoeg goede sciencefiction gekeken om te weten welke ingrediënten het best werken. Verwondering is nodig, maar de kijker moet meegesleept worden door boeiende personages waarin ze zichzelf herkennen. De wereld die ze in Tales From the Loop bouwen, staat daarom in dienst van de hoofdfiguren en niet andersom.
Dit eerste seizoen doet denken aan het betere scifi-werk van Steven Spielberg en Amblin, producties waarin de menselijke factor en het fantastische ook mooi hand in hand gaan en elkaar niet proberen te overklassen. Wat wel anders is, is dat Tales From the Loop geen overmatig emotioneel vuurwerk bovenhaalt. De serie is vaak hartverscheurend, maar nooit op een geforceerde manier. De emoties die de serie bij je losmaakt, verdient dit eerste seizoen door het subtiele schrijfwerk, de nauwkeurig uitgewerkte personages en de duidelijke liefde van de makers voor de wereld die ze hebben gemaakt.
Andrew Stanton maakt indruk met wat veruit de beste aflevering van dit seizoen is: aflevering vier. Probeer het maar droog te houden tijdens die episode.
Nog een bouwsteen die alomtegenwoordig is in de acht afleveringen is melancholie. Wat de thema’s ook zijn – of het nu om liefde, pijn, verlies, verbondenheid, angst of de dood gaat – er zit altijd een melancholische saus in verwerkt. Die melancholie komt terug in de scenario’s, maar ook in de grauwe vormgeving en de neerslachtige muzieknoten van Paul-Leonard Morgan en Philip Glass. Een logisch gevolg daarvan is dat de sfeer die de serie uitstraalt voelbaar is en onder je vel kruipt. Bij ondergetekende spookte HBO’s The Leftovers soms door het hoofd, omdat die reeks op een gelijkaardige manier met melancholie en droefenis omgaat. Net als in die serie speelt Tales From the Loop met onvermijdelijke fenomenen des levens die niet de leukste hoofdstukken vormen van onze individuele biografieën, maar waar we net zoals de personages in de reeks door moeten.
Om er eentje uit te lichten: tijd. De meeste afleveringen zijn eindeloos gefascineerd door hoe tijd onze levens bepaalt en zelfs definieert. Van een koppeltje dat de tijd stilzet om bij elkaar te zijn over een jong kereltje dat stilaan afscheid moet nemen van zijn grootvader tot het gewicht van lang eenzaam zijn, Stålenhag en Halpern vinden manieren om de onvermijdelijke barrière die tijd vormt te kneden tot vertelsels die bij iedereen die zich mens acht en al een tijdje op deze aardbol rondwandelt een gevoelige snaar zal raken.
Mooie verzameling Hollywoodtalent
Om hun verhalen uit de doeken te doen hebben Stålenhag en Halpern en beroep gedaan op een mooie verzameling Hollywoodtalent. Mark Romanek (Never Let Me Go, One Hour Photo) en David Fincher-cameraman Jeff Cronenweth zetten de toon in de eerste aflevering. De mix van Scandinavische landschappen en futuristische elementen die de ruggengraat vormen van Stålenhags werken, weet dit duo knap te vertalen naar het kleine scherp door de cocktail van verwondering, mysterie en melancholie ook in de visuele identiteit van de serie te verwerken.
Andere regietalenten volgen die identiteit braaf in de volgende afleveringen. Zo herken je onder andere Jodie Foster, de Belg Tim Mielants en WALL-E-regisseur Andrew Stanton op de aftiteling. Vooral die laatste maakt indruk met wat veruit de beste aflevering van dit seizoen is: aflevering vier. Probeer het maar droog te houden tijdens die episode. Lukt je niet!
Is dit een gemakzuchtige The Twilight Zone-kloon die alleen maar wat leuke scfi-gimmicks te bieden heeft? Zeker niet! Oké, een aflevering of drie voelt wel aan als een veredeld Twilight Zone-hoofdstuk, maar de meerderheid weet zich toch knap te onderscheiden met een eigen stem en een vastberaden creatief framework. Tales From the Loop biedt je een wereld waarin je graag verdwaalt, personages waarmee je graag optrekt en vraagstukken waarop je geen antwoorden hoeft.
Seizoen 1 is nu te bekijken op Amazon Prime Video