Waarom Wel?
Onze Geliefde Jager
In Hunting Grounds ga je aan de slag als soldaat van het fireteam (in first person) of als de gevreesde predator himself (in third person). Als soldaat word je gedropt in een map vol vijandige CPU’s met enkele missiedoelen voor ogen zoals het verzamelen van illegale drugs of het vermoorden van sleutelpionnen. Nadat je een drietal objectives tot een goed einde hebt gebracht mag je naar een extraction point om per helikopter te ontsnappen. Riep ik na twintig partijtjes nog steeds “get to da choppa!” op het einde? U mag er zeker van zijn.
Er zijn meer dan genoeg guerrilla-soldaten die tussen jou en succes staan maar de grootste vijand is natuurlijk onze geliefde alien. Als predator is je doel duidelijk: moord het hele fireteam uit. Heb je vier schedels aan je riem kunnen hangen dan is de winst voor jou. Als jager slinger je doorheen de bomen op zeer vlotte wijze. Je kan je heat vision gebruiken om soldaten op te sporen. Even onzichtbaar worden, naar ze toe sluipen en dan met je messen, zwaard of lasers de klus klaren. Feestje op het alienschip.
De customization is gewoon erg goed.
Als fireteam heb je genoeg opties om de alien te lijf te gaan. Verschillende wapens, gadgets en equipment zorgen voor variatie. Zowel voor het fireteam als de predator zijn er verschillende klassen met voor- en nadelen en heel wat perks om je ideale loadout te vinden. De customization is gewoon erg goed. Er zijn héél wat zaken die je unlocked door te levellen en ook qua uiterlijk kan je jouw perfecte spierbundel en beestige moordmachine samenstellen.
Als soldaat word je gedropt in een map vol vijandige CPU’s met enkele missiedoelen.
That Bad-ass 80’s Vibe
Als zowel de soldaten als de jager weten hoe ze het moeten spelen kan je zéér amusante partijtjes krijgen. De sfeer is te snijden wanneer je de ontsnapping inzet en plotseling een doorzichtig gedaante doorheen de bomen ziet springen. Deze shooter kan plots heel tactisch worden als beide teams bekwaam met hun loadout te werk gaan. Samenwerken is de sleutel tot succes voor soldaten. Velen zullen interesse hebben in deze titel om vooral als bad-ass predator te spelen maar ik amuseerde me evenveel als soldaat.
De enemy AI is lachwekkend slecht.
Qua sfeer blijft Predator zeer trouw aan de franchise. De macho-sfeer onder de soldaten is lachwekkend goed. De predator schreeuwt, sluipt en stalkt zoals het hoort en brengt al z’n gekende gadgets mee. De soundtrack klopt volledig en brengt de sfeer tot een cheesy action-festijn met een overdreven lekkere portie gore. Helaas is er weinig positiefs te melden eenmaal de actie begint.
In Hunting Grounds ga je aan de slag als soldaat van het fireteam (in first person) of als de gevreesde predator himself (in third person).
Waarom Niet?
Guerrillachwekkend
De sfeer zit goed en je loadout staat volledig op punt. Super. Tijd voor een nieuwe, spannende missie. Alhoewel. Het handvol scenario’s dat zich kan afspelen wordt heel snel oud en elke missie speelt op dezelfde wijze uit. Ga naar punt A, knal iedereen af, verzamel een object, ga naar punt B, knal iedereen af, ontsnap. Of ik nu foto’s verzamel, drugs steel of relikwieën terugbreng: het zal me worst wezen. Ook zijn er amper drie maps die verdomd hard op elkaar lijken. Je hebt het snel gezien. De gunplay is redelijk zonder echt scherp te zijn.
De enemy AI is lachwekkend slecht. CPU’s lopen je voorbij, hebben niet door dat ze onder vuur genomen worden, knallen volledige magazijnen in de boom naast je en lijken stekeblind te zijn. Het verzamelde IQ van deze guerrilla-strijders is nog lager dan dat van de gemiddelde deelnemer bij Temptation Island. Wanneer ze met een hele troep op je afkomen is het misschien even zweten. Vooral dan omdat de game engine het nauwelijks aan kan. Grafisch is Hunting Grounds bijzonder matig tot gewoon zwak. Te min voor een PS4. "You're one ugly motherf*****”, zou Arnie zeggen. De framerate zakt laag genoeg om limbo moeiteloos te winnen.
Het verzamelde IQ van deze guerrilla-strijders is nog lager dan dat van de gemiddelde deelnemer bij Temptation Island.
Come On, Do It, Kill Me Now
De servers zijn een ander pijnpunt. Je kan kiezen of je in de queue van fireteam of predator terecht komt. Als soldaat kan je na een tweetal minuten meestal wel spelen maar voor diegenen die met dreadlocks aan een partij willen beginnen is het belangrijkste item in je loadout geduld. Zes à acht minuten wachten vooraleer je als predator een partijtje vindt is geen uitzondering. De predator schreeuwt, de wachtende gamer gaapt.
Het is héél jammer om te zien hoe een interessante multiplayer-formule zo verhakkeld voor de dag komt. Spanning komt soms voor maar alles samen zijn er veel te veel punten van kritiek om van een geslaagde shooter te spreken. Met vrienden samen is amusement mogelijk maar je hebt zoveel ooglapjes nodig om fouten te negeren dat je eerst een piratenschip moet gaan plunderen.
