Waarom wel?
Controls voelen goed, arcade-y feel
Ook in deze Comanche game (die trouwens kortweg ‘Comanche’ werd gedoopt zonder verdere cijfers of tierlantijntjes in de titel) spendeer je het gros van je tijd in de cockpit. Je hoofdtaken zijn simpel: rondvliegen en bad guys afknallen van in je helikopter. Veel meer is er niet aan. Om die reden is het dus cruciaal dat de controls perfect zitten.
Goed nieuws: op dit vlak doet Comanche het nu al bijzonder goed. Je helikopter vlotjes manoeuvreren verloopt in het begin wat stroef, maar mits een beetje oefening krijg je de controls snel onder de knie. Eens je die typische helikopter-bewegingen door hebt (je neus lichtjes laten zakken om te versnellen, omhoog tillen om te vertragen of achteruit te vliegen...) voelt het vliegen logisch en intuïtief aan. Vlotjes door het luchtruim scheren is daarom bijzonder prettig en een beloning op zich.
De bediening van je wapenarsenaal is een pak minder complex dan het vliegen zelf. Vaak is het niet meer dan left/right click om je primary/secondary weapon te gebruiken, maar door de schommelingen en niche besturing van de helikopter is het soms bijzonder moeilijk om je doelwit te raken. Gunplay is dus voornamelijk je crosshairs op je target zien te krijgen, en dan simpelweg de trekker overhalen. Dat houdt de focus op het helikoptergebeuren en maakt van Comanche een soort van arcade game met focus op positionering in plaats van een pure shooter, wat volgens mij de juiste keuze is.
Customization van helikopters en drones
Momenteel zijn er 5 verschillende soorten helikopters, elk met hun eigen specialiteiten. Zo kan je met de Ghost bijvoorbeeld onzichtbaar worden terwijl je met de Rhino massa’s vuurkracht kan incasseren én uitdelen, ten koste van snelheid en wendbaarheid. Ieder type helikopter is dus een soort van class met eigen sterktes en zwaktes en dat biedt vooral voordelen op vlak van herspeelbaarheid, variatie en strategie in de multiplayer.
Naast de helikopters krijg je ook altijd een drone mee om bepaalde missiedoelen te voltooien, bv. iets ophalen of saboteren, of om kleine gebieden te bereiken waar je helikopter niet inraakt. Ook in de multiplayer speelt de drone een belangrijke rol. Net zoals de helikopters zijn er verschillende soorten drones met al even uiteenlopende eigenschappen, wat de gameplay nog meer customizable maakt. Positief!
Multiplayer gaat goede richting uit
Comanche heeft zowel een (nu nog zeer beperkte) singeplayer als multiplayer. Vooral die multiplayer zal volgens mij bepalen of Comanche op termijn levensvatbaar blijft of niet, en dat gaat alvast de goede richting uit. Er zijn momenteel twee multiplayer modes met elk hun eigen objectieven: in Blackbox moet je na een kill de zwarte doos van de neergeschoten helikopter (vandaar de naam) oppikken, bij Infiltration val je een vijandige basis aan en moet je met je drone een EMP planten en verdedigen tot hij afgaat. Niet super origineel maar toch genuanceerder dan de doorsnee team deathmatch – hopelijk komen er op termijn nog andere bij. Belangrijke kanttekening: momenteel kan het wel effe duren voor je een match vindt aangezien er nog niet bijzonder veel (actieve) spelers zijn, dus bereid je voor op redelijk lange queue times.
Waarom niet?
Weinig content in early access
De fundamenten van Comanche zitten dus alvast goed, maar buiten dat skelet heeft het spel momenteel weinig vlees aan ’t bot. Dat hoeft natuurlijk niet te verrassen aangezien de game nog in early access vertoeft. De singleplayer bevat nu bijvoorbeeld slechts 2 missies van de hele campaign en ook de multiplayer verloopt stroefjes, vooral op vlak van matchmaking.
Qua variatie blijven we voorlopig ook nog wat op onze honger zitten. Meer helikopters, drones, wapens en customization in ’t algemeen zouden zeker welkom zijn. De huidige early access speelt eerder als een trial versie van de definitieve versie en je raakt er dan ook snel op uitgekeken. We gaan er natuurlijk wel van uit dat dit met de full release (hopelijk) aanzienlijk meer wordt.
Dialoog/single player voelt nogal magertjes
Ondanks het gebrek aan content door de early access krijgen we nu al de indruk dat de singe player niet bepaald de hoogvlieger van Comanche zal worden. Het verhaal en de dialogen die nu reeds beschikbaar zijn voelen stereotiep en saai aan, met van die cliché militaire oneliners en inhoudsloze mission briefings die we al duizend keer hebben gehoord in andere shooters.
Ook de gameplay van de single player lijkt geen potten te gaan breken. ‘Vlieg van punt A naar punt B en knal alles af wat beweegt’ is zonder meer mechanics een héél basic gameplay formule die, in combinatie met het (voorlopig) onoriginele verhaal, snel zal tegensteken. Die indruk geeft de early access toch. We duimen voor meer!
