Zoals elk nieuw seizoen voegt ook Operation Void Edge twee nieuwe operatoren toe aan het rooster. Een rooster dat bij de launch aftrapte met 20 (21 als je de blanco-in te vullen recruit meetelt) en nu dus, met het eerste seizoen van Year 5, de teller op 54 zet. Toen een van de ontwikkelaars me in het jaar na release vertelde dat ze uiteindelijk op 100 operatoren mikten, lachte ik dat wishfull thinking beleefd weg. Dat doe ik vandaag niet meer, zelfs als ze me zouden zeggen dat het er uiteindelijk veel meer zullen worden.
Nieuwe defender: Oryx
Oryx is een zware jongen die onder zijn bulk een verrassende en vaak offensieve mobiliteit verbergt. Zijn ‘special’ is een korte razendsnelle sprint. Niet om kogels te ontlopen, maar waarmee je mee door de zogenaamd ‘zachte’ muren kan rammen en waarmee je vijanden van hun sokken bumpt voor een knock down. En voor je het vraagt, ja, ook een Montaigne die achter zijn schild zit. Verder kan Oryx ook door open luiken in het plafond naar de verdieping erboven springen. Oké, niet echt springen maar de rand vastgrijpen en zich daarna door de opening hijsen. Als primary weapon laat hij je kiezen tussen een shotgun of een machinepistool.
Juggernaut-discipline
Elke nieuwe operator vereist gewenning, maar de twee matchrondes die ik snel genoeg was om Oryx te selecteren, vroeg zijn mobiliteit meer discipline dan ik verwachtte. Er zit een cooldown op zijn ram-sprint en elke keer je ermee door een muur beukt, betaal je daar wat health voor. Dat door muren lopen en de enige verdediger zijn die langs een andere weg dan de trap naar een verdieping hoger kan, maakt Oryx tot een heel gevaarlijke roamer-flanker.
Hij is echter wel verrekte luid en je een verdiep omhoog werken gaat in twee stappen voor je terug je wapen kan richten. Dus opnieuw: ondanks zijn brute capaciteiten vraagt deze nieuwe operator van zijn speler minstens zoveel tactiek dan zijn R6-collega’s. Kies overigens voor de shotgun, om die luiken naar het verdiep erboven weg te knallen. Of om na zo’n flank-sprint de afstand tussen jou en je doelwit te verkleinen.
Nieuwe aanvaller: Iana
Iana is een Nederlandse met witte haren en creepy lenzen in de ogen. Haar speciale vaardigheid heet officieel Gemini Replicator en dat is een hologram van haarzelf dat ze onmiddellijk na activatie controleert. Voor de tegenpartij ziet het eruit als een opponent, beweegt ze als een echte vijand en klinkt ze zelfs als ‘the real thing’. Enkel verdedigers met warmtesensoren kunnen het verschil zien, maar wie haalt zo’n sensor boven als je een vijand ziet? Ze kan als hologram echter geen ladders beklimmen en natuurlijk niet schieten of gadgets gebruiken. Wordt dat hologram geraakt door een kogel, elektriciteit of komt ze te dicht in de buurt van een mute-jammer, dan verdwijnt het en is er een langere cooldown om het opnieuw te gebruiken dan wanneer je het zelf uitschakelt.
Scout, kracht en zwakte
Ik speelde maar één keer met Iana, maar zag ze vooral als tegenstander opduiken. Ik merkte vrij snel dat je het meeste effect uit haar hologram haalt is vergeten dat ze onkwetsbaar is. Door de map oprukken alsof kogels haar niet deren – wat ze naast haar gedwongen desactivatie ook niet doen – geef je te snel weg dat het niet de échte is. Als scout is ze geweldig zo lang ze vergezeld wordt door haar teamgenoten die de positie van vijanden kunnen afleiden uit de hoek waaronder ze te grazen genomen wordt.
Door zo’n bevestigd hologram te negeren, zonder gezien te worden, kan je die teamgenoten dan weer in een vals gevoel van veiligheid forceren. Iana is daarmee een complex personage dat zeker in het begin een vrij grote impact op de meta kan hebben. Haar twee assault-rifle-opties geven de ‘echte’ Iana als een 2-armor en 2-speed personage een meer dan gemiddelde slagkracht.
Oregon herbekeken
Opeation Void Edge brengt geen nieuwe map maar zoals dat wel vaker gebeurt met een nieuw seizoen wordt een ouwe map herwerkt. In dit geval is dat de heel populaire Oregon-map. Die krijgt nu een nieuwe verbindingsweg tussen de Big Tower en Kitchen locaties met meer speelbare ruimten op zolder-niveau. In de kelder passeer je via een langere trap een nieuwe koelruimte. Dat geeft Oregon meer of toch bredere opties voor aanvallers, maar doet hetzelfde voor roamende verdedigers.
En ook nog:
Void Edge brengt nog een paar kleinere tweaks naar de gameplay. Zo is er eindelijk iets gedaan aan de manier waarop je gebarricadeerde ramen en deuren met mêlee gedeeltelijk of helemaal stukmaakt. Dat ziet er nu met kleinere, beter weergegeven brokstukken heel wat overtuigender uit. Daarnaast worden zowel de operatoren Lesion en Twitch wat generfd. De Gu Mines van die eerste doen nu niet langer bij aanvang een hoop schade gevolgd door een regelmatige ‘tick-damage’, maar droppen die initiële hap damage maar verhogen de tick damage.
Hij kan ze nu ook niet langer horen afgaan of ze zelfs maar zien als hij er fysiek te ver van verwijderd is. Twitch start nu met 3 drone shots in plaats van 5. Tenslotte zijn de spawnlocaties van de drones voor de aanvallers aangepast en vind je in de zoveelste editie van de spelershub nu nog makkelijker alle info terug over de komende match, zonder daarvoor met menu’s te moeten goochelen.
Year 6
Yup, jaar 5 is nog maar pas begonnen maar ik ga het eerst over jaar 6 hebben. Je kan niet langer zeggen dat dit overmoedig is, nu de game met elk seizoen nog steeds meer spelers trekt. In Year 6 krijg je elk seizoen nog maar één nieuwe operator. De idee daarachter is dat toen er ‘nog maar’ 30 operatoren waren, elke nieuwkomer een grote impact op de gameplay had. Maar sinds het rooster er meer dan 50 telt, die impact telkens weer iets kleiner wordt. Daarom zullen de veranderingen om de impact van elk nieuw seizoen naar andere onderdelen van de gameplay verschuiven.
Denk daarbij aan meer opties tijdens de preparatiefase. Zo zullen aanvallers met hun drones nu elk item van de verdedigers dat ze zien kunnen taggen en die tag blijft zichtbaar tijdens de actiefase. Operatoren die weinig gekozen worden, worden helemaal herwerkt. Een van de eersten die deze behandeling krijgt is Tachanka. Die levert zijn turret in, maar kan zijn zwaar machinegeweer nu gewoon meeslepen én krijgt een granaatwerper die brandbommen (eventueel via trickshots) afvuurt om strategische punten op de map tijdelijk af te sluiten.
Arcade
De Arcade-playlist klinkt veel meer casual dan het is. Zeker voor een game als Rainbow Six Siege. Het gaat gewoon om tijdelijke events die een twist aan de gameplayformule toevoegen. Zoals bijvoorbeeld ‘Golden Gun’, zo’n event voor binnenkort, waarin iedere speler het met een gouden pistool moet doen dat je na elk schot moet herladen. Voor Year 6 belooft Ubisoft tweewekelijks tot zelfs wekelijks nieuwe Arcade playlist-events. Tenslotte komt er een nieuw soort alternatieve ranking die helemaal rond reputatie draait en waarbij elk hoger reputatielevel nieuwe beloningen en uitdagingen brengt.
Year 5
Maar omdat Year 6 pas over een dik jaar begint, wil je weten wat dit Year 5 brengt. Wel, dat wordt een overgangsjaar. Met de eerste twee seizoenen nog 2 nieuwe operatoren per seizoen, en de laatste 2 worden er dus nog maar 1. Je krijgt al de eerste Arcade playlists te proeven, en het aantal daarvan zal met elk seizoen opgedreven worden. Daarnaast mag je nog wel de standaard seizoensgebonden reworks van mappen en misschien zelfs een nieuw slagveld verwachten. In ieder geval, de toekomst van Rainbow Six Siege is verzekerd.
En als iemand die de game bij aanvang een jaar heeft uitgewoond, regelmatig voor een paar weken terugkomt, durf ik zeggen dat het dus nog altijd de moeite is om in te stappen om je hardcore tactische multiplayerkick van de volgende vijf jaar of langer te ontdekken.
