Waarom wel
Pon Pon Pata Pon, ofwel: ‘aanvalleuh’!
Standaard ritmische games draaien logischerwijs om timing en daar houdt het meestal ook bij op. Bij Patapon wordt er net iets meer gedaan qua gameplay. Jij bent namelijk de Mighty One die controle heeft over zijn Patapons en hen zo op oorlogspad kan sturen. Het is zaak om het beloofde land, Earthend, terug te vinden en onderweg de Karmen-stam het hoofd te bieden gedurende een campagne van ongeveer 20 uur. Je Patapons aansturen doe je niet door een simpele druk op de knop.
Je moet namelijk op het juiste ritme specifieke commando’s ingeven om je troepen de juiste actie te laten uitvoeren. Elke knop van je controller heeft zo zijn eigen klank. Het strijdlied om je troepen vooruit te sturen gaat bijvoorbeeld als volgt: Pata Pata Pata Pon (3x vierkantje, 1x bolletje). En zo zijn er andere combinaties om aan te vallen en te verdedigen. Doe je dit vier keer na elkaar op het juiste ritme, dan start de Fever-modus waarin je Patapons extra hard zullen toeslaan.
Variatie troef
Gelukkig zit er ook de nodige variatie in de verschillende Patapons. Zo zijn er de Tatepons die aanvallen vanop korte afstand, Yumipons die met pijl en boog aanvallen en tot slot Yaripons die vanop middellange afstand aanvallen met speren. Deze, en nog andere Patapons, kan je in je thuisland Patapolis upgraden zodat ze tijdens volgende gevechten sterker zijn. Dit wordt niet meteen goed uitgelegd, dus het was voor mij wat uitzoeken wat de mogelijkheden exact waren.
Maar eens je door hebt hoe breed deze zijn, is het een waar plezier om oudere levels opnieuw te spelen om zo extra upgrades te kunnen toepassen. En deze upgrades komen pas echt van pas wanneer je het moet opnemen tegen een van de vele bazen die je pad zullen kruisen. De combinatie van het upgradesysteem, de verschillende type Patapons en de variëteit in de opdrachten die je moet uitvoeren, zorgen ervoor dat de game fris en leuk blijft doorheen de campagne.
Waarom niet
Vechten met vertraging
Hoe leuk en uitdagend deze remaster van Patapon 2 ook mag zijn, toch zijn er enkele zaken die mij van het hart moeten. Zo valt op dat, ondanks het feit dat in-game alles er haarscherp uitziet, de tussenfilmpjes niet werden geremastered. Dit zorgt ervoor dat ze er ontzettend wazig en ouderwets uitzien. Daarnaast is het opletten voor het feit dat er geen autosave-functie aanwezig is. Het is dus zaak om op tijd en stond, na elke level dus, even manueel te saven. Bij de huidige games is een autosave standaard, maar dit was anno 2009 dus niet het geval. Denk hieraan zodat je niet onnodig levels opnieuw moet spelen.
Maar het belangrijkste punt van kritiek is wat mij betreft de irritante input-lag die aanwezig is tijdens het spelen van de gevechten. Een optie om de input-lag manueel te kalibreren is er jammer genoeg niet, waardoor er niets anders op zit dan geconcentreerd te wennen aan de lichte vertraging. Dit is voor mij een absolute afknapper, want voor een ritmespel is een goede timing toch wel het meest essentiële element.
