Waarom Wel?
De Japanse Sherlock Holmes
Shenmue 3 begint exact waar Shenmue 2 eindigde. Gelukkig krijg je een snelle recap van de belevenissen van onze 18-jarige Japanse held. Ryo Hazuki is op zoek naar de moordenaar van zijn vader en de betekenis achter de Dragon en Phoenix Mirror. De twee mysteries achtervolgen hem al jaren maar houden hem ook weer niet in een alledaagse grip.
Je komt al snel terecht in een zeer gezellig Chinees dorpje genaamd Bailu, waar de grote story-arc van wraak en mysterie snel naar de achtergrond verdwijnt. De vader van een goede vriendin is vermist en meteen mag je de rol van Asian Sherlock Holmes op je nemen. Je dient te achterhalen wat er gaande is in het dorp terwijl je zelf je leven ginds uitbouwt. Shenmue zorgt ervoor dat je rekening moet houden met alledaagse zaken. Tijdig eten zorgt voor meer health maar om eten te kopen heb je geld nodig. Je mag dus effectief op zoek gaan naar een job: word je de lokale houthakker, train je kinderen of probeer je snel te innen bij de vele spelletjes op de markt? De game bulkt van de minigames, met wisselend succes.
Vertelsels en Tornado Kicks
De sfeer in Shenmue 3 zit quasi perfect. Bailu en het hele Chinese platteland zien er prachtig uit ondanks de eerder beperkte grafische kracht. Alles ademt de sfeer van de beste martial arts-films. De soundtrack zorgt mee voor de topsfeer, al had hij iets uitgebreider mogen zijn. Het tempo van Shenmue ligt een pak lager dan bij pakweg GTA of zelfs Red Dead Redemption 2. Je moet locaties van personen en points of interest zelf achterhalen door met de juiste mensen te praten. Élke persoon in Shenmue heeft zijn eigen background en vertelsels. Het zorgt ervoor dat je de wereld rondom je echt voelt leven.
De sfeer in Shenmue 3 zit quasi perfect.
Belangrijk om weten is dat je in deze game veel meer zal onderzoeken, ontdekken, praten en onderweg zijn dan vechten. Meermaals zat ik meer dan een uur te spelen zonder effectief een perfect getimede Tornado Kick uit te delen. Wanneer je ze dan mag uitdelen, voelen ze des te beter aan. De fighting gameplay blijft een belangrijke mechanic en het zit best snor. Je hebt een wijd spectrum aan moves die je kan trainen bij verschillende masters en je kan er heel wat bijleren. Het systeem is makkelijk te leren en moeilijk te masteren. Enkel bij gevechten tegen meerdere vijanden wordt het te snel chaotisch.
Waarom Niet?
De Chinese Beavis & Butthead
Té lange ontwikkelingscyclussen zijn zelden een goed teken bij games (Ik kijk naar jou, Duke Nukem Forever). Ook Shenmue is pijnlijk blijven hangen in de tijd. Sommige zaken zijn up-to-date maar elders voelt de game aan als een flashback naar vervlogen tijden. Zonder de zeemzoete melancholie, helaas. De dialogen zijn saai, de lip syncing en Engelse vertalingen zijn hemeltergend slecht. Capcom kwam er in 1996 met Resident Evil misschien nog mee weg, YSNet in 2019 absoluut niet. Shenmue 3 is die kerel uit de klas die zijn Engels opstel gewoon door Google Translate heeft gemaald. Je kan er eens goed mee lachen maar eigenlijk is het gewoon triestig.
Saaie dialogen en beschamend slecht Engels halen je al te vaak uit het moment.
Ook zeer opvallend is het schril contrast tussen de prachtige omgevingen en de gruwelijke character designs. Ryo zelf ziet er nog ok uit maar vaak genoeg kom je cartooneske stereotypen tegen die er gewoonweg eng uit zien. Zowel Gollum als Beavis & Butthead zaten in de eighties blijkbaar in Bailu en mijn god, ik kom nog liever een woeste Jackie Chan tegen in een donkere steeg. De game lijkt niet te weten of ze nu serieus wil genomen worden of over the top wil gaan.
De Aziatische Slakkengang
Bij het trainen van Kung Fu had ik geen enkel probleem met de slakkengang waaraan je progress maakt. Bij de storytelling des te meer. Al te vaak zit ik een half uur te zoeken achter die ene clue die ik zelf al uren lang achterhaald had. Ga naar hier, ga naar daar, keer terug naar hier en praat dan een half uur met een seniele broodjesverkoper. Mocht de grofweg 40-uur durende campaign gehalveerd worden zou het de ervaring enkel verbeteren. Al is het zeker niet frustrerend om langs de prachtige dorpen te slenteren, je motivatie zakt snel als je weet dat je de halve map trotseert voor één fles saké.
