Waarom wel
Je leert altijd wel iets bij
Het verhaal van Bee Simulator is best simpel. Hierbij komt de educatieve toon meteen naar boven. En dat bedoel ik helemaal niet negatief eigenlijk. Want tijdens de korte introductie wordt de huidige situatie van de bijen geschetst, leren we waarom ze van levensbelang zijn en tegen welke gevaren ze moeten beschermd worden. Ook tijdens de laadschermen ontdekte ik dat bijen gemiddeld 3 km vliegen en dat honing in de Eerste Wereldoorlog gebruikt werd voor het behandelen van oorlogswonden. Zit de eerste les erop, dan krijg je de controle over een pasgeboren bijtje, dat je zelf een naam mag geven, en ga je de wereld verkennen. Vooraleer je de groene wereld in mag trekken, word je netjes bij de hand genomen door andere bijen en leer je in de bijenkorf wat je allemaal moet doen om een goede bij te zijn.
Bijtjes en bloemetjes
Eens je in de best grote open wereld terechtkomt, valt op dat er best veel te doen is. In de eerste plaats moet er stuifmeel verzameld worden. Want dat is de hoofdtaak die je van de koningin zelf hebt gekregen. Dit doe je door in de buurt te vliegen van bloemen die over het hele park te vinden zijn. Dit park is trouwens losjes gebaseerd op Central Park in New York met hoge wolkenkrabbers aan de rand van deze groene long.
Al snel leer je dat er verschillende soorten bloemen zijn waaruit je beter stuifmeel kan halen. Om bloemen te herkennen moet je overschakelen naar het eerstepersoons bijenzicht. Hierin zie je de bloemen in verschillende kleuren met elk hun eigen gradatie: van normaal tot episch. Wanneer je bijen pootjes vol met stuifmeel hangen, is het tijd om naar de bijenkorf te vliegen en je vracht stuifmeel te lossen, dit in ruil voor kennispunten. Deze kunnen dan weer omgeruild worden tegen andere skins of andere extraatjes.
Volledig in het Nederlands
Naast het zoeken naar stuifmeel, krijg je nog andere opdrachten voorgeschoteld en tref je ook vijanden aan. Deze moet je verslaan in een minigame waarin je op ritme de juiste knop op het juiste moment moet indrukken. Een andere minigame leunt dan weer erg sterkt tegen het Bop It-verhaal aan, waarin je de beweging van andere bijen moet herhalen en zo een bijendans te doen. Tot slot zijn er ook nog de race elementen waarbij je andere bijen moet volgen of verslaan. Hiervoor moet je doorheen groene ringen vliegen en kan je onderweg ook nog power ups verzamelen. In deze minigame kan je dan best gebruik maken van de, ik verzin het niet, de bijentro. Een snelheidsboost, maar dan voor bijen!
Een groot voordeel is trouwens dat deze game volledig in het Nederlands te spelen is. Gezien de doelgroep absoluut geen verkeerde zet. Het niveau van de teksten en voice-overs zijn bovendien ook nog eens van een goed niveau waardoor het voor de ouders ook niet meteen voor irritatie zal zorgen. Er zit ook een multiplayerluik in de game waarin je tot 4 spelers kan rondvliegen in 3 andere afgesloten omgevingen. Hierin kan je dezelfde minigames doen dan in het verhaal en ook stuifmeel verzamelen. Maar zonder enige incentive was voor mij het plezier er snel vanaf terwijl de kinderen dit wél erg leuk vonden.
Waarom niet
Bijzonder eentonig
Toegegeven, op papier lijken bovenstaande elementen best wel positief. En dat zijn ze voor het grootste deel wel. Ware het niet dat het verhaal met zijn 3 uur wel erg kort is. Akkoord, kinderen zullen hier uiteraard wel langer aan zitten, maar het blijft wel kort. Ook het feit dat er niet bepaald veel variatie is in de minigames die je moet spelen, zorgde ervoor dat ik na anderhalf uur wel al wat op mijn tanden moest bijten om door te zetten. Ook wanneer je helemaal door het verhaal heen bent, is er niet veel meer te doen dan stuifmeel verzamelen, gevechten voeren met wespen of links en rechts wat opdrachten doen voor andere insecten waaronder een spin.
In een dronken bij
Grafisch is de game allesbehalve indrukwekkend te noemen. Ook weer een logisch gevolg van het beperkte budget, maar de dieren en mensen die zich in het park bevinden lijken meer op animatronics uit een darkride dan echte levende wezens. De besturing mag dan simpel te noemen zijn, toch zorgt deze bij momenten voor de nodige frustraties. Zeker in kleine ruimten en tijdens de races had ik het behoorlijk lastig om mijn bij onder controle te houden. Het leek bij momenten wel alsof mijn bij meer aan de whisky dan aan het stuifmeel had gezeten. De muziek moet ik dan weer wel een pluim geven, want de instrumentale score zorgt wél voor de nodige sfeer in de game.
