Hoe cool was L.A. Noire destijds wel niet ... Je van simpele flik in geen tijd opwerken tot een van de beste detectives en de moeilijkste zaken voorgeschoteld krijgen. Zo kwam je als Cole Phelps het Los Angeles van de late jaren veertig in aanraking met drugsdelicten, brandstichterij en de verwoestende effecten ervan en corruptie. Zaken waarbij je zelf op zoek moest gaan naar aanwijzingen, getuigen moest ondervragen en door middel van het voorleggen van verkregen of gevonden bewijs moest je achterhalen of de verdachten de waarheid spraken. Daarvoor werd destijds motion capture gebruikt zoals we nog niet hadden gezien. De gezichtanimaties werden voor het eerst zo realistisch weergegeven en nadien werd het zelden zo goed nagedaan.
Hoewel je doet wat wordt aangegeven, valt het regelmatig voor dat er helemaal niets gebeurt. Dit punt zorgt er dan weer voor dat de VR-ervaring een dip neemt.
Cole is back in LA
Ook in de VR-variant moet je bewijs zoeken en verdachten ondervragen, al gaat een groot deel van de L.A. Noire-ervaring wel verloren. Dit komt doordat Rockstar ervoor gekozen heeft om slechts zeven zaken in VR aan te bieden, waardoor er van het overkoepelende verhaal van weleer niets overblijft. Toch is deze VR-variant wel de moeite om in huis te halen. Rockstar heeft namelijk erg veel moeite in de game gestoken. Zo is er op de besturing namelijk niks aan te merken en is er zelfs heel veel mogelijk. Je notitieboek uit je binnenzak halen bijvoorbeeld, of wat prutsen in de auto met alle knopjes. Ook autorijden werkt behoorlijk goed. Je houdt je handen, met daarin twee Move-controllers, voor je uit alsof je een stuur vasthoudt en je rijden maar. Vergeet wel niet om de handrem af te zetten en de auto te starten. Details die ervoor zorgen dat de immersie verhoogd wordt.
Het schieten kon wél beter. Er zijn spellen die tonen hoe het kan en moet en hier slaat L.A. Noire: The VR Case Files de bal wat mis.
Ook de vechtsequenties zijn erg tof om te doen. Al boksend sla je je een weg vooruit, waarbij je jezelf moet verdedigen en je gebruik moet maken van openingen om een rake klap aan de tegenstander uit de delen. Zelfs een slag met je vlakke hand is mogelijk, voor als je echt bitcherig wil doen. Het schieten kon dan wél beter. Er zijn spellen die tonen hoe het kan en moet en hier slaat L.A. Noire: The VR Case Files de bal wat mis. Erg precies is het allemaal niet. Dat is ook het geval voor andere onderdelen die met de besturing te maken hebben, zoals het openen van deuren. Hoewel je doet wat wordt aangegeven, valt het regelmatig voor dat er helemaal niets gebeurt. Dit punt zorgt er dan weer voor dat de VR-ervaring een dip neemt.
Het leukste blijft echter de verdachten ondervragen, al zitten sommige zaken nog erg vers in het geheugen.
Het leukste blijft echter de verdachten ondervragen, al zitten sommige zaken nog erg vers in het geheugen. Ik heb zowel de PlayStation 3- als PlayStation 4-versie gespeeld, dus heb ik het allemaal wel gezien. Daarbij is het verrassend hoe goed je je sommige zaken herinnert, ook al dateren die van jaren geleden. Ook de plaats delicten en de puzzels zitten hierbij redelijk goed in het geheugen, al zorgt het VR-effect wel voor een plezante insteek.
