Alles begint wanneer Luigi een uitnodiging krijgt om te verblijven in het glamoureuze The Last Resort hotel. Uiteraard is hij vrij om extra gasten mee te nemen, dus vertrekt hij met zijn broer Mario, prinses Peach en enkele Toads in de hoop er een fantastische vakantie te beleven. Al snel blijkt de droomvakantie echter een nachtmerrie wanneer iedereen ontvoerd wordt en enkel Luigi kan ontsnappen. Om zijn vrienden te redden, moet hij het opnemen tegen de hoteleigenares Hellen Gravely en King Boo en hun spookachtige trawanten. Met wederom de hulp van professor E. Gadd en een nieuwe Poltergust gaat Luigi met knikkende knieën de spoken van het hotel te lijf om iedereen te redden.
Het venijn zit in de details
Het hotel telt meerdere verdiepingen met allerlei aparte omgevingen, waaronder een concertzaal, winkelcentrum en een kasteel. Alle knoppen van de lift zijn gestolen, zodat je niet verder kan naar de volgende verdieping totdat je het volgende grote spook verslaat en zijn liftknop bemachtigt. Wie bang is dat de missiestructuur van Dark Moon ook hier wordt gebruikt, heeft niets te vrezen. Elke verdieping heeft weliswaar een eigen eindbaas, waardoor het spel ietsjes lineairder aanvoelt dan de eerste Luigi’s Mansion, maar je bent technisch gezien vrij om te gaan en te staan waar je wilt. Al eerder vrijgespeelde verdiepingen herbezoeken is ook nodig, eenmaal je bijvoorbeeld een nieuw snufje vindt dat je kan gebruiken om nieuwe geheimen te vinden in oude gebieden.
Luigi’s Mansion 3 is een plezier om te spelen.
Wat het zo leukt maakt om alles te onderzoeken is de enorme aandacht voor detail. Haast alles is verwoestbaar of opzuigbaar, van de theekopjes tot de gordijnen tot de vleermuizen. Details zijn niet alleen charmant of grappig, maar vaak verbergen ze ook geheimen. Een loshangend stuk behangpapier opzuigen kan een verborgen ruimte vol geld onthullen, of een badkraan de andere kant opdraaien kan je een edelsteen opleveren die in de pijpleiding zat.
Ook de (soms subtiele) humor draagt bij aan de charme, denk maar aan de muizen die met een plop in je stofzuiger verdwijnen, de reacties van Luigi die zich tandenklapperend door de gangen begeeft, balletdansende spoken in tutu’s, en de Virtual Boo die professor E. Gadd je geeft en een duidelijke referentie is naar de Virtual Boy, een geflopte virtual reality console van Nintendo. Het is gemakkelijk om veel tijd te verliezen aan het uitpluizen van elke kamer van top tot teen in plaats van verder te gaan met het verhaal.
Luigi Party
Zowel offline als online heb je de mogelijkheid om multiplayer mini-games te spelen. Zo kan je in ScarePark samenwerken om alle Toads te redden of alle spoken te vinden en op te zuigen binnen de tijdslimiet. In de ScreamPark mini-games neem je het tegen elkaar op om het meeste munten te verzamelen of elkaar te bekogelen met kanonskogels. Simpele maar amusante mini-games die je lang zoet houden.
Zowel offline als online heb je de mogelijkheid om multiplayer mini-games te spelen.
Gooigi, die we al kennen van de 3DS remake van Luigi’s Mansion, keert weer terug. Zo kan je samen met een tweede speler als Gooigi de hele game doorkruisen. Ook wisselen tussen Luigi en Gooigi als je alleen speelt kan. Googi kan bijvoorbeeld door nauwe doorgangen te kruipen om plaatsen te bereiken waar Luigi niet bij kan en je zal hem meermaals nodig hebben om puzzels op te lossen.
Ghostbusters
De besturing werkt hetzelfde als voorheen. Met je stofzuiger kan je zuigen en blazen, en je zaklamp kan je richten op spoken om ze te laten schrikken. De ene joystick gebruiken voor het richten van je stofzuiger of zaklamp terwijl je met de andere Luigi zelf bestuurt vraagt eerst wat gewenning, maar voelt al snel soepel aan. Bovendien kan je motion controls gebruiken om bij te sturen. Daarnaast heb je een blacklight om verborgen objecten te onthullen, zoals onzichtbare deuren, en krijg je al snel de Suction Cup: in feite een ontstopper die je kan afvuren om voorwerpen te verplaatsen of schakelaars te activeren.
Met zoveel beschikbare acties krijg je veel variatie voor het oplossen van puzzels en het vechten met spoken. Natuurlijk zijn er talloze spoken te vangen, en ze zijn niet allemaal eenvoudigweg op te zuigen. Zo dragen sommigen een zonnebril die je eerst moet afpakken, of kan je ze enkel langs achteren opzuigen. Tijdens het opzuigen proberen ze te ontsnappen, en kan je ze de andere kant opzwieren om andere spoken in de omgeving schade te berokkenen. De belangrijkere spoken die een liftknop bezitten, vragen vaak om nog meer strategie en vereisen daardoor wat observatie. Neem bijvoorbeeld het pianospelende spook dat je moet verslaan door zijn bommen terug te gooien in zijn vleugelpiano. Bovendien barsten deze eindbazen van persoonlijkheid zodat je ze niet snel zal vergeten.
