Waarom Wel?
Een magische spreuk meer of minder
Children Of Morta is een fantasy-action RPG waarbij je de controle krijgt over de familie Bergson. Deze familie vecht al jaren tegen het kwaad in de schaduw van Mount Morta. De prachtige landen rondom rotten weg door een ongekend kwaad en een schrikwekkende corruptie. Aan jou om je zwaarden, pijl en boog, magische krachten en jutten zak vol toverdrankjes te verzamelen en op pad te gaan.
Tijdens je vele tochten doorheen Morta en al haar dungeons krijg je af te rekenen met spinnen, slijmerig ongedierte, wilde beesten, satanische monsters en ander gespuis. Je krijgt gelukkig een heel arsenaal aan wapens om je te verzetten tegen de krachten van het kwaad. Dat arsenaal wordt mooi verdeeld onder alle familieleden. Je trekt ten strijde met de ervaren vader van het gezin, de heldhaftige dochter en de onbezonnen zoon. Elk karakter heeft z’n eigen speelstijl. Ga je te werk met het grote zwaard van vader Bergson om log maar zwaar uit te halen of mag dochterlief met haar pijl en boog menig skelet van extra ademruimte voorzien?
Strijden tot (na) de dood
Naast de standaardwapens krijg je steeds meer skills en krachten ter beschikking. Sommigen vind je in de spelwereld, anderen level je dankzij meerdere knap samengestelde skill trees. Na elke dungeon run kan je specifieke krachten unlocken en levelen of bijvoorbeeld de health bar van alle familieleden omhoog krikken.
In Morta zal je keer op keer andere dungeons betreden met alle gevaren die je kan verwachten. De dood is meer dan genoeg aanwezig maar werkt gelukkig niet al te frustrerend. Wanneer je sterft keer je dankzij magie veilig terug thuis en krijg je steeds een extra stuk storyline. Zo krijg je nooit het gevoel dat je vast komt te zitten. Je maakt constant progressie. Ook krijg je een mooi overzicht van je verzamelde items die je dan weer kan investeren in skills. We spreken nooit over verloren moeite en vooral: ik kreeg elke keer opnieuw zin om er met mijn verbeterd arsenaal weer in te vliegen. Dood aan de spinnenkoning!
De RPG-elementen van Children Of Morta zijn sterk uitgewerkt.
Het verhaal van de Bergsons wordt op een mooie, originele manier gebracht. Een oude, wijze vertelstem praat alles mooi aan elkaar. Aan karakter ontbreekt het de game zeker niet. De soundtrack is gewoonweg prachtig en brengt je meteen in die typische fantasy-stemming. Als ik ooit een stomende, sensuele nacht met een elf mag meemaken, de soundtrack van Children Of Morta speelt op de achtergrond.
Waarom Niet?
Chaos in een tijdsmachine
Laat ons één ding duidelijk stellen. Children Of Morta is een indie-game die met ongelofelijk veel liefde is gebracht door 11 Bit Studios. De limieten worden al heel snel duidelijk. Grafisch word je teruggekatapulteerd naar de originele PlayStation-console. De pixel art mag dan wel mooi gebracht zijn, soms had ik moeite met te achterhalen waar mijn character juist stond of wat er net gebeurd was. Je kan het charmant noemen maar voor heel wat gamers zal dit gewoon een afknapper blijven.
De skill tree en character customization-menu’s zijn uitermate sterk maar ze verliezen heel wat van hun pluimen eens je aan de gevechten begint. Het is jammer hoe voldoende variatie qua arsenaal zich toch vertaalt in veeleer button bashen. Slaan, slaan, ontwijken, slaan, special attack, herhaal. Het patroon ken je snel. Het zijn de hoeveelheden vijanden die hier voor de echte challenge zorgen. Je kan vrede nemen met de gelimiteerde graphics maar praktisch vormen ze hier ook een echt nadeel. Soms is het pure chaos op je scherm en kan je nog nauwelijks zien wat er gaande is. De favoriete aanvalstechniek van de vijanden is duidelijk een massale vleeshoop.
Eindige variatie
In de beginuren van Children Of Morta kom je in mooie gevarieerde settings terecht maar al snel wordt duidelijk dat die variatie eindig is. Naarmate je verder raakt zie je meer en meer dezelfde dungeons met een ander likje verf. Elke dungeon wordt opnieuw volledig willekeurig opgebouwd bij de start van een playthrough en toch lijk je hem elke keer al eens gezien te hebben. Dat kan niet de bedoeling geweest zijn. Ook het verhaal volgt dezelfde weg. Na een sterke start zwakt het af tot een gekend helden-tegen-het-kwaad-epos dat je elders al diepgaander hebt gekend.
