Waarom wel?
The Witcher 3 … waar je maar wil (!!!)
Stond deze deur al open? Laat me hem voor de zekerheid toch maar even intrappen. Je kan voortaan The Witcher 3: Wild Hunt overal spelen. In jouw zetel terwijl vrouwlief naar haar favoriete soaps aan het kijken is, op toilet tijdens de uitgebreidere bezoekjes aan het kleinste kamertje, op de bus, tram of trein op weg naar werk of school. Weet je nog hoe velen verwonderd waren dat ze voortaan The Elder Scrolls V: Skyrim waar ze maar wilden konden spelen? Deze port geeft je hetzelfde gevoel, maar dan met een game die half zo oud is en op console en pc nog steeds als één van de grootste technische krachtpatsers wordt gezien.
Qua content werden er geen compromissen gemaakt.
Stabiele spelervaring
Het gekste van al is dat deze port - tegen mijn persoonlijke verwachtingen in alvast - zeer stabiel draait. De game is perfect speelbaar in zowel handheld als docked mode. Dat hier een technische trade-off bij hoort, spreekt voor zich. Later meer daarover in het ‘waarom niet’ gedeelte. Maar laat dat niet wegnemen dat de werkelijke gameplay werkelijk speelt als een mes doorheen boter.
De voornaamste reden waarom je deze game wel in huis zou halen, is natuurlijk dezelfde als die van vier jaar geleden: The Witcher 3: Wild Hunt is een machtig spel.
Ik heb nog geen enkele crash meegemaakt na een goede twintig uren speeltijd en kan de framedrops tijdens gevechten en actievolle sequenties op één hand tellen. De game draait met andere woorden veel beter dan verwacht op consolehardware die puur performance-gewijs toch wel wat achterstaat op haar generatiegenoten.
Spelomgevingen missen wel wat detail als je wat beter begint te kijken.
Het blijft The Witcher 3 (met alles op en aan)
De voornaamste reden waarom je deze game wel in huis zou halen, is natuurlijk dezelfde als die van vier jaar geleden: The Witcher 3: Wild Hunt is een machtig spel. Het is een toonbeeld in hoe sidequests moeten aangepakt worden in een open spelwereld, vertelt een steengoed verhaal en biedt variatie in al haar sterk uitgewerkte mechanics. Deze Switch-versie is exact dat pakket, zonder compromissen op inhoud.
Eigenlijk ziet deze game eruit als hoe The Witcher 3 er op de vorige consolegeneratie had uitgezien.
Als kers op de taart krijg je in deze Switch-versie ook de uitbreidingen Hearts of Stone en Blood en Wine, die nog eens ettelijke uren gameplay toevoegen. Bezit je geen PS4, Xbox One of degelijke gaming pc, dan kun je met jouw Switch van de volwaardige The Witcher 3-ervaring genieten.
Waarom niet?
Merkbare technische limitaties
Tja, het is en blijft een Nintendo Switch waar CD Projekt RED deze grote klepper op aan de praat tracht te krijgen, en dat brengt technische limitaties met zich mee. Zo is de resolutie van het beeld merkbaar laag en mis je een hele hoop omgeving-details wanneer je goed begint rond te kijken. Props en NPC’s laden soms te traag in, waardoor ze uit het niets verschijnen en de framerate tijdens cutscenes is soms danig laag dat je merkbaar stutter waarneemt.
Wat CD Projekt RED met deze The Witcher 3: Wild Hunt wist te verwezenlijken, is pure magie.
Voornamelijk in docked mode kun je zien dat deze port het lelijke broertje van de familie is. Eigenlijk ziet deze game eruit als hoe The Witcher 3 er op de vorige consolegeneratie had uitgezien. Wil je de prachtige game die vier jaar geleden releasete, dan blijf je beter weg bij deze port. Als visuals je niet zozeer parten spelen, dan kun je deze versie voor haar flexibiliteit overwegen.
Wie niet over grafische limitaties struikelt, kan The Witcher 3 op Switch voor haar flexibiliteit overwegen.
Joy-Cons zijn niet de beste controllers
Dit laatste minpunt is eerder een persoonlijke frustratie en lang niet een doorwegende reden om het spel links te laten liggen. Wie The Witcher 3 op Switch koopt, doet dat (neem ik aan) voornamelijk om het massieve spel on the go the kunnen spelen. Dat werkt perfect, maar ik word me hier steeds pijnlijk van bewust dat de Joy-Cons van de Switch niet de ideale controllers zijn voor deze game. Met name de analoge knuppels van de hebbedingen zijn me iets te imprecies en bij momenten zelfs stug voor de snelle combat van games als The Witcher 3. Ik heb vaak hetzelfde probleem met shooters op Nintendo’s hybride console. Op zich een kleine frustratie en zeker niet een reden om de game links te laten liggen. Voor kakkers als ik heb je nu eenmaal de Pro Controller, die alle frustratie voorbij gaat. Maar toch: better safe than sorry.
