De minotaurus schrijdt, briesend, voorwaarts. De lichte infanterie-eenheid die zijn pad kruist maakt geen schijn van kans: tientallen soldeniers worden in de lucht gekegeld door de impact van zijn hoorns tegen hun schilden. Het lijkt op een scène uit Lord of the Rings. Maar het is een sequentie uit een gloednieuwe Total War-game. Geen opvolger voor Total War: Three Kingdoms natuurlijk: dat zou al te kort zijn. Maar wel een tweede aflevering uit de subserie A Total War Saga, gericht op een kortere maar pivotale periode in de geschiedenis. De eerste aflevering uit dat zijpaadje, Thrones of Britannia, verscheen vorig jaar, en draaide rond de oorlogen tussen Britse clans in de vroege middeleeuwen. En de opvolger waarvan The Creative Assembly me een glimp liet zien op Gamescom heet Troy: A Total War Saga, en katapulteert je als speler naar het einde van de Myceense beschavingen in het late Bronzen tijdperk. Waaronder, dus, de oorlog om de stad Troje.
Voer voor legendes
Die minotaurus, die bij het tijdperk passende militaire eenheid die wordt geïntroduceerd in Troy: A Total War Saga, is géén bovennatuurlijk beest: het is gewoon een vent, zij het uitzonderlijk sterk, stevig gepantserd, en getooid met een stierenkop als hoofddeksel om de tegenpartij schrik aan te jagen. Het opzet van de game is de speler een mix te presenteren tussen mythe en historische waarheid, zeggen producers van The Creative Assembly Sofia, de Bulgaarse vestiging die de Britse specialist in strategiespellen binnenhaalde na een overname van studio Crytek Black Sea. "Je krijgt het beste van twee werelden: we tonen de mythes, maar we laten ook de waarheden zien die erachter zouden kunnen zitten. De geschriften van heldendichter Homeros, die onder meer schreef over het beleg van Troje in zijn Ilias, zijn een inspiratiebron daarvoor. Het late Bronzen tijdperk, rond 1.200 voor onze tijdrekening, was een tijd die rijk in mythes was."
Helden en goden
Een visueel element waarin Troy: A Total War Saga afwijkt van de rest van de reeks is de zogeheten 'skybox' boven het slagveld: waar dat in andere Total War-titels steevast gewoon blauwe lucht was, is het in deze game een zwerk gevuld met motieven uit pottenbakkerskunst uit het tijdperk in kwestie. Maar de mythes uit de tijd zitten ook dieper in de gameplay. Er is de invloed van zeven verschillende goden, die volgens de mensen van The Creative Assembly Sofia een "meditatief effect" hebben op de gebeurenissen op het slagveld. En er duiken helden op, want ook die waren belangrijk voor dat tijdsgewricht en - vooral - de mythes die er later rond werden geweven. Heethoofd Achilles is bijvoorbeeld snel opgenaaid maar heel bedreven op het slagveld, de meer georganiseerde Hector vergroot de devensieve capaciteiten van eenheden in zijn buurt, enzovoort.
Nieuwigheden
Voor een game uit een zijspoor van de Total War-reeks, waarin bovendien een lichte fantasy-invloed zit, bevat Troy: A Total War Saga overigens heel wat nieuwigheden qua gameplay. Er zijn bijvoorbeeld meer verschillende infanterie-units. Een die in falanks-formatie uitrukt, bijvoorbeeld, en moeilijk neer te slaan maar niet al te wendbaar is. Lichtere infanterie-eenheden zijn dan weer net sneller, maar kwetsbaarder. Er is wat cavalerie, maar die is niet zo aanwezig als in Total War-edities in jongere tijdperken, en draait eerder rond oorlogskoetsen.
Bovendien is de economie voor het uitbreiden van je troepen in lijn met de tijd. "Zonder geld, namelijk", zeggen de producers. "Dat bestond in het echte tijdperk namelijk nog niet: de economie is gebaseerd op ruilhandel, in vier verschillende grondstoffen."






















