We tellen intussen achttien jaar sinds de laatste Comanche-titel in de rekken verscheen. Het is dan ook best mogelijk dat de titel je niks zegt, of dat je nooit eerder één van de iconische helikopter-titels speelde. Dat is in ieder geval zo voor mij. De eerste Comanche verscheen in mijn geboortejaar en verscheen zo dus nooit op mijn radar. Ooit speelde je in deze serie een reeks militaire missies met je Comanche-helikopter. De games trokken telkens grote ogen met innovatieve gameplayideeën en spraakmakende 3D-graphics. En laat het net die geest zijn die THQ Nordic in de 2019 reboot boven wil halen.
Helikopterpret om te delen
Concreet wil dat zeggen dat de makers niet zomaar een nieuwe herkenbare titel willen maken. Uiteraard zijn er nog steeds helikopters en speelt de titel als een vehicle shooter pur sang, maar verder slaat deze game het over een geheel andere boeg. Deze Comanche is namelijk een online multiplayer only-titel, waarin je telkens tegen een ander team strijdt. Om verder te innoveren op de oorspronkelijke games verwelkomen we nu ook drones in de mix, die de spelervaring drastisch veranderen. Aan de eerste reacties op deze toevoeging te zien, is dit een behoorlijk ophefmakende introductie, al geven de makers er wel een goede spin aan.
Deze Comanche is een online multiplayer only-titel, waarin je telkens tegen een ander team strijdt.
De achtergrond van deze game vindt namelijk haar roots in de realiteit. Tijdens de Iran-oorlog werkte de Amerikaanse staat aan een soort superdrone. De blueprints voor die drone werd echter gelekt, waardoor veel andere naties en multinationals met dezelfde basis een eigen versie van de drone konden bouwen. Daardoor maken deze drones - die eigenlijk ontworpen zijn om het vuile en gevaarlijke werk in de strijd te klaren - nu een centraal onderdeel uit van het Comanche-arsenaal.
Battlefield meets Rainbow Six … met wieken
Concreet brengen de drones een extra gameplaylaag aan tafel die ik behoorlijk kan smaken. Niet alleen heb je nu verschillende helikopters met andere abilities en loadouts. Daarbovenop heb je uiteenlopende drones die ieder hun eigen rol hebben in de meta van de game. De wisselwerking tussen de drones en de helikopters veranderen een hoop aan de basis van de game. Enerzijds heb je de helikoptercombat, die je het beste kan vergelijken met een potje Battlefield. Je hebt verschillende toestellen met ieder hun eigen specialisatie. Zo is er een helikopter die onzichtbaar kan worden, en een andere Comanche die met een verre scope andere helikopters kan snipen. De drone-gameplay is dan weer meer vergelijkbaar met een spelletje Rainbow Six Siege. Je manoeuvreert de toestellen door smalle gangetjes waarin je ergens een bom moet planten, of een object moet lokaliseren. Tussen de drones heb je snelle, lichte toestellen om objectives mee te vervolledigen, en de slomere bruisers die tank moeten spelen tegen andere drones.
De achtergrond van deze game vindt haar roots in de realiteit.
De dynamiek tussen beide zit in ieder geval goed. Het switchen van helikopter naar drone oogt als een vlot en natuurlijk proces. Die wissel komt neer op een belangrijke keuze: wie met zijn drone vliegt, kan even niet zien wat er met zijn helikopter gebeurt en die bijgevolg niet van gevaar wegsturen eens dat nodig is. Eens je helikopter neergaat, gaat ook jouw drone neer. Je kan dus al van ver tactische keuzes zien aankomen voor verdedigende teams: focus je je op het neerhalen van drones rond de objective, of probeer je de helikopters van hun eigenaars op te sporen en die nietsvermoedende spelers op die manier uit te schakelen?
De juiste setting voor beide speelstijlen
Voor dit alles heb je natuurlijk goed vormgegeven en weldoordachte maps nodig. De spelomgeving van de missie die de makers me tijdens gamescom tonen, lijkt in ieder geval al een stap in de goede richting. In deze missie vlieg je tussen rotspartijen door en moet je rekening houden met een hoop close quarters combat. Intussen kun je ook hoger vliegen en zo over het brede speelveld spelers proberen snipen. De echte waaghalzen hebben de mogelijkheid door grotten te vliegen. Door laaghangende wolken kan je je gemakkelijk verschuilen in de mist, wat ideaal is voor wanneer je er met de drone op uit wil trekken. In de rotsen bevinden zich gangen van een militair complex waar je enkel met jouw drone kunt vliegen. De objective van de map bevindt zich dan ook in deze claustrofobische gangetjes, waar je achter iedere hoek een vijandige drone kunt tegenkomen. De afwisseling in speelstijl is meteen duidelijk en lijkt mij in ieder geval een gewaagde, maar mogelijks zeer geslaagde mix.
