Een van de spellen die me reeds intrigeerde na het zien van de eerste gameplaybeelden is Trifox. De titel van het spel verklapt al wat je mag verwachten: drie keer een vosje. De schattige protagonist van dienst blijft wel telkens dezelfde. De ‘tri’ in de naam is de link naar de drie verschillende klassen die je voor het zoogdier kan kiezen, zijnde Warrior, Mage en Engineer.
Wie van de drie, of alle drie?
Je hangt echter niet vast aan een van die drie klassen. Wil je als Mage spelen, maar met invloeden van een Engineer? Dat kan! Een mix en match dus van de drie verschillende klassen. Het is echter wel mogelijk om het spel uit te spelen met een bepaalde ‘pure’ klasse, maar dat maakt een stuk uitdagender. Uiteraard hebben ze alle drie hun eigen gameplay mechanics. Zo werkt de Mage voornamelijk op lange afstand, terwijl de Engineer gebruik maakt van diverse constructies. Zo kan hij mijnen leggen en turrets plaatsen om de aankomende vijanden tegen te werken. Ook muren zijn een optie. Daarmee kan je jezelf inbunkeren of je turrets beschermen tegen het vijandelijke vuur.
Krabbencocktail
Het level dat ik kon spelen, vond plaats op een strand. Het klinkt heel idyllisch, maar dat was het niet. Diverse vijanden bevolkten het strand en stonden me op te wachten. Dit uiteraard niet met de beste bedoelingen. Aan de ene kant bestaat het spel uit de vijanden die vorm geven aan het verhaal. Aan de andere kant kom je vijanden tegen die thematisch bij de omgeving passen. Bij bovenstaand voorbeeld werd ik dus regelmatig belaagd door hordes krabben. De kleintjes kwamen met tientallen tegelijk, terwijl er ook grotere exemplaren het op mijn vosje hadden gemunt. Hierbij kwam het verschil in gameplay mooi naar voren.
Schattig maar uitdagend
Als Engineer bouwde ik regelmatig mijnen en turrets om de aankomende waves onder controle te houden. Ook muren bouwde ik gretig om de vijanden in een bepaalde richting te duwen. Als Warrior ging het er even bruut aan toe. Met krachtige hamerzwaaien vlogen tientallen vijanden in het rond, waarbij ook de grotere hun krabbenschild eenvoudig in te beuken was.
Trifox is niet eenvoudig. Best uitdagend zelfs.
Bij de Mage ligt de aanpak iets anders, want hier volgen de afgevuurde schoten de vijanden automatisch. Iets makkelijker en veiliger, maar helaas doen die aanvallen minder schade. Ook kon ik proeven van een mini baasgevecht: de grootste krab die een hoop water afvuurde, terwijl ook diverse kleinere exemplaren in de weg liepen.
Niet gemakkelijk…
Trifox oogt erg schattig en die schattigheid kan voor een misvatting zorgen. Trifox is niet eenvoudig. Best uitdagend zelfs. Zonder de gezondheidsflesjes die in de levels verspreid lagen, had ik het zeker niet gehaald. Hoewel ik slechts twintig minuten met het spel heb gespeeld, kijk ik al uit naar meer gameplay. Het spelletje zelf wordt slechts vier tot vijf uur lang. Aan de korte kant, maar de gameplay is het belangrijkste. En die is van wat ik gezien heb dik in orde.
