Mortal Kombat is dé game die al deze vooroordelen/misverstanden/waarheden gecreëerd heeft in de eerste plaats. Toen de überbrutale game begin jaren negentig voor het eerst verscheen was dit in de Verenigde Staten dé reden om een controle-orgaan voor videogames op te richten. Volledig terecht. Mortal Kombat is net zoals Grand Theft Auto; niét voor kinderen. Mortal Kombat is voor mensen die de extreme gewelddadigheid kunnen relativeren en inzien dat dit allemaal in functie van één ding is: pure ongebreidelde fun!
Verplicht nummertje
De allereerste Mortal Kombat gebruikte een visuele techniek waardoor de personages, voor die tijd, bijzonder realistisch leken. Combineer dit met de gewelddadigheid en de 'splash'-factor 10 waar de serie bekend voor staat en je hebt de aandacht van iedereen. Na het tweede en derde luik van MK was de serie een instituut geworden. Iedere gamer kende de perikelen van de Lin Kuei-clan en iedere puber was zeker en vast een grote fan van Kitana en Mileena hun strakke kostuumpjes. Hier stopte het echter want zoals voor elke zichzelf respecterende franchise in die tijd, was het een verplicht nummertje om de overschakeling naar 3D-gameplay te maken. Op dit punt ging de Mortal Kombat-serie, net zoals vele anderen, gruwelijk uit de bocht. De overstap naar 3D werkte gewoonweg niet: het was onhandig, traag en feitelijk de hele essentie van de ooit zó leuke serie, de funfactor, raakte zoek. Ontwikkelaar Midway kreeg het probleem voor de komende vijf delen maar niet geklaard en ging uiteindelijk ondankbaar op de fles. Het einde van Mortal Kombat? Integendeel!
Een nieuw begin
Warner Bros. gaf de dames en heren nog een kans om zichzelf en hun ooit befaamde gameserie naar zijn oorspronkelijke glorie te herstellen en de reboot Mortal Kombat 9 was geboren. De MK9-gameplay was ondanks de 3D-beelden terug vanouds 2D. Een terugkeer die iedereen wist te appreciëren. De besturing was strakker dan ooit, de beelden mooier/brutaler dan ooit en bovendien was er een ton aan inhoud om vrij te spelen. Elk spikkeltje in MK9 was een knipoog, een ode aan alles wat deze serie ooit zo amusant en legendarisch maakte. Dit was de beste Mortal Kombat-game ooit! Mortal Kombat X gaat hier op verder en belooft de serie naar een nieuwe hoogte te tillen. Dus hoe hoog is dat nieuwe niveau?
Redenen zijn er genoeg om te blijven spelen.
20 jaar later
Eerst en vooral is er de setting. Mortal Kombat X speelt zich twintig jaar na de feiten van MK9 af. In die twintig jaar tijd is alles wel wat grauwer geworden. Ontwikkelaar NetherRealm Studios hun vorige game, Injustice: Gods Among Us, had een vrij donkere sfeer. Zowel deze toonaard als stijl zijn min of meer overgevloeid naar MKX. De vechtgame heeft een grimmige look die zich perfect tot het Mortal Kombat-universum leent. Het eerste dat opvalt is de camera die nu veel dynamischer is geworden en zich een stuk dichter bij de personages bevindt. Ook is het beeld meer opgekuist: geen onnodige stoorelementen, de meters nemen minder plaats in beslag en alles is hierdoor dus een stuk meer overzichtelijker. Meestal zijn deze visuele vernieuwingen klaarblijkelijk voor het goede maar soms is het wel even slikken als je ziet hoe onherkenbaar sommige personages hierdoor geworden zijn. Zo lijkt Johnny Cage tegenwoordig meer op ene Nathan Drake en is zijn ex-vrouw Sonya Blade, ja je hoort het goed, opeens een paar 'cups' kleiner geworden. Flair-lezers kunnen dus nog even hun fakkels opbergen want als men vanaf nu over één ding niet meer kan vitten, dan is dat wel over het gebruik van de realistische proporties bij de vrouwelijke personages.
De kinderen van
Hoewel we altijd meer willen, heeft MKX best een respectabele collectie aan personages. Zo zijn ninja-klassiekers Scorpion en Sub-Zero en de eeuwige protagonist Liu Kang uiteraard van de partij, met wat meer grijze haren en wijsheid. Dan zijn er de zogezegde 'kinderen ván' zoals Cassie Cage en Takahashi Takeda die min of meer vertrouwd aanvoelen en toch voor een fris briesje zorgen. Last but not least: enkele compleet nieuwe personages zoals het apocalyptische duo Ferra/Torr en de giftige doch intrigerende insectenkoningin D'Vorah. Vooral deze laatsten brengen zowel visueel als speltechnisch een zeer interessante mix naar het feestje. Het wordt uitkijken naar ervaren spelers die met deze personages voor spektakel kunnen zorgen.
Mortal Kombat X is een brutaal beest dat jouw woonkamer vernielt en jouw bier opdrinkt.
Speltechnisch
Speltechnisch is er uiteraard van alles verbeterd. Er is de terugkomst van de uithoudingsmeter en over het geheel speelt MKX een stuk strakker en preciezer dan in de voorganger. Desalniettemin heeft Mortal Kombat X een iets trager speelritme dan MK9. Dit zorgt echter voor een welgekomen balans en meer technische, tactische gevechten. De slagen hebben meer gewicht gekregen en komen aan als een bloederige hamer waarvan elke moker tot diep in je botten te voelen zal zijn. Het nieuwe tempo hoeft de snelheidsfreaks zeker niet af te schrikken want MKX zal op veel momenten bijzonder hectisch zijn. Minder ervaren spelers kunnen vrij snel indrukwekkende bewegingen uit hun mouw toveren maar de echte kracht van MKX zit zeker en vast in het uitdiepen van de besturing. De instapdrempel is laag en toch heeft dit smakelijke vechtspel meer dan genoeg om je gulzige tanden in vast te zetten. Zo kent elk personage drie zéér diverse speelstijlen waaruit je kan kiezen. Al heb je maar enkele personages lief, het zal even duren vooraleer je hen meester bent.
Blijven gaan
Redenen zijn er genoeg om te blijven spelen. Er is een nieuw Krypt-kerkhof dat groter en grimmiger dan ooit is, met nog meer schatten en noem maar op. De Tower-modus is natuurlijk het eerste dat je kan doen maar daarna ontwikkelt Mortal Kombat X zich met allerlei modi waarvan er voor ieder wat wils is. Wil je even in arcadestijl MKX uitspelen, ga dan voor die Tower-modus. Wil je een uitdaging dan ga je uiteraard online om daar een pak slaag te krijgen, en wie gewoon een leuk verhaal wil kan terecht in de zéér filmische verhaalmodus. Er zijn tal van modi waarin je jezelf online kan laten vernederen. Sommigen vereisen zelfs niet eens het bezit van een PlayStation Plus- of Xbox Live-abonnement. Keuze met hopen dus, maar de verhaalmodus verdient werkelijk lof en tijd. Hoewel de scenes soms erg lang duren, zijn ze het werk van overduidelijk veel liefde voor detail. Desondanks gijzelt MKX je geen enkele seconde; als je niet wil, kan je deze filmpjes gerust overslaan. Wel even meegeven dat sommige van deze scenes QTE-momenten bevatten, het is maar dat je het weet. Het enige gebied waar Mortal Kombat X, voorlopig, in teleurstelt is het beperkte aantal arena's. Voorlopig ongetwijfeld, maar dertien arena's is gewoonweg té weinig, na enkele uren heb je ze dan ook ondanks hun pracht en variatie wel gezien.
Oma kijkt mee
Pracht en variatie over de gehele game. MKX ziet er onwaarschijnlijk goed uit. De vechtersbazen hebben elk hun eigen unieke look en feel. De arena's barsten van detail. Niet alleen bevatten de werelden subtiele animaties en dynamische elementen die de duistere sfeer bijstaan, sommigen daarvan zijn zelfs ook interactief; let zeker op het lieve omaatje dat in één van de arena's braaf aan de zijkant staat. De menu's zijn stuk voor stuk superstrak, functioneel en barsten van de sfeer. Al selecteer je gewoon nog maar een personage, je voelt onmiddellijk de energie en rivaliteit tussen de vechtersbazen. Het laatste onvermijdelijk euvel, de laadtijden, zijn zeker en vast aangenaam te noemen en eens je daar voorbij bent is het knallen geblazen.
Finish Him!
Knallen!
En knallen zal het! Mortal Kombat X is een brutaal beest dat jouw woonkamer vernielt en jouw bier opdrinkt. Niet alleen zijn de beelden danig over de top, de klank is zeker niet ondergeschikt aan het beeld. Meerdere keren zullen jouw tenen krullen van het brutale doch zéér entertainende geweld, de polsjes zullen gonzen van het overvloedige misbruik en jouw buren zullen klagen van het gebulder. Dit is waar het 'em om draait: heerlijke vechtpartijen waar er niet op een hectoliter bloed wordt bespaard maar waar je kunt grijnzen en grinniken bij de krankzinnig creatieve martelingen die de Fatalities zijn, de heidense bloedfeesten die Brutalities heten en gewoon het feit dat elke slag een ongeziene impact heeft mede dankzij de dynamische cameravoering alsook het voortreffelijke geluid en de gebalanceerde besturing. Finish Him!
Heb je de smaak te pakken en wil je deelnemen aan de Mortal Kombat Cup België, schrijf je dan nu in! Voor meer info, hulp of Mortal Kombat-fans verwijzen we je graag door naar ons Mortal Kombat-forumtopic.
