Bij het opstarten van de game kom je meteen terecht in de Monster Jam University waar je alle kneepjes van het Monster Jam-vak leert. Veel verder dan hoe je gas moet geven of moet remmen komt het initieel niet. Achterliggend schuilt er echter heel wat informatie. Ik leerde de verschillen tussen de diverse racetypes en kwam ook te weten hoe ik mijn monster terug op zijn 4 wielen krijg na een flinke tuimelpartij.
De University fungeert ook als centrale hub van de game. Iets wat we al eerder gezien hebben in eerdere racegames van THQ. Dat ik hier geen fan van ben, is een understatement. Zeker omdat het redelijk lang duurt eer deze hub geladen wordt. Lange laadtijden zijn trouwens ook een redelijke constante in de game waardoor mijn geduld danig op de proef werd gesteld.
Vreemde praktijken…
Wat betreft het aanbod spelmodi vinden we hier vooral standaard opties terug waaronder quick races. De carrièremodus mag natuurlijk ook niet ontbreken. Hier begin ik met een standaard monstertruck die ik in ruil voor geld kan upgraden. Deze upgrades zijn zeker nodig om competitief te zijn in de races, want de tegenstanders worden na verloop van tijd soms onverklaarbaar snel. Je bolide tot het maximum upgraden is dus absoluut aan te raden.
Op grafisch vlak hinkt de game danig achterop.
Toch blijft het voor mij bizar dat ik sommige races zonder enige moeite kan winnen terwijl ik andere, ook al rij ik ze foutloos en op volle snelheid, maar niet kan winnen. En doordat ik mijn zuurverdiende centen in upgrades moet steken, duurt het ook vrij lang eer ik nieuwe wagens vrij kan spelen.
Hossen en botsen door de bossen
De races zelf die variëren van standaard races op een afgebakend circuit tot checkpoint races waarbij ik iets meer vrijheid kreeg in hoe ik zo snel mogelijk naar een volgend checkpoint reed. Daarnaast kon ik ook aan de slag in stunt events waarin ik de meest waanzinnige stunts uit mijn truckershoed moest toveren.
En hier wordt pijnlijk duidelijk waar het schoentje wringt met deze game. Eerst en vooral is de besturing van mijn monster allesbehalve eenvoudig. Door het feit dat de voor- en achterwielen tegelijk meedraaien, is de draaicirkel vrij klein. Ideaal wanneer je in een stadion weinig plek hebt om stunts uit te voeren, dat wel. Maar wanneer je hiermee de baan op gaat en tegen een deftige snelheid doorheen de bossen sjeest, dan is dit type van besturing verre van ideaal.
Akkoord, dit hoort er voor een stuk bij, maar wanneer het al een uitdaging is om je wagen in een rechte lijn te laten rijden op volle snelheid, is er naar mijn mening toch iets mis met de gevoeligheid van de besturing.
Kaal en eentonig
En nu ik het toch over gevoeligheid heb: de physics lijken bij momenten soms echt het noorden kwijt. Zeker in de checkpoint races en de stunt events worden de natuurwetenschappen op vreemde wijze aan de kant geschoven. Bij momenten vloog mijn truck meters de hoogte in terwijl ik op een slakkengangentje tegen een rots reed. Erg bizar toch allemaal. Op grafisch vlak hinkt deze game ook danig achterop en lijkt hij weggelopen uit de laatste generatie consoles. Er zitten aardig wat pop-ups in de omgevingen. Deze zien er bovendien ook erg kaal en eentonig uit. Hetzelfde geldt voor het publiek in de stadions. De bolides zelf zien er wel best gedetailleerd uit, maar verwacht zeker geen Forza- of Gran Turismo-niveau.
