Oceanhorn: Monster of Uncharted Seas

8,4
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Oceanhorn: Monster of Uncharted Seas

Travelled the world and the seven seas

Er is een reden waarom de games in de Zelda-franchise altijd zoveel lof krijgen. Ze bevatten een unieke charme waar geen enkele andere gamereeks ook maar in de buurt van komt. Een paar maanden geleden kwam de Finse studio Cornfox & Brothers op de proppen met Oceanhorn: Monster of Uncharted Sea, een game met duidelijke Zelda-invloeden voor iOS. Eens kijken of de game ons ook op het computerscherm kan overtuigen...

In Oceanhorn: Monster of Uncharted Seas speel je met een jongetje dat de taak krijgt om de wereld van Arcadia te redden van een kwaadaardig monster. De boosdoener, Oceanhorn genaamd, is in feite een grote machine die in tijden van oorlog door generalen bestuurd werden met behulp van hun geest. Oceanhorn, de enige overblijvende van zijn soort, is echter op hol geslagen en dus moet jij op avontuur om de drie heilige emblemen te vinden en Oceanhorn terug te sturen naar de enge zeediepte.

Oceanhorn is in feite één grote ode aan de Zelda-franchise. Niet alleen het verhaal, maar zo goed als alles in deze game is op één of andere manier gebaseerd op iets uit de Zelda-reeks. Net als in The Wind Waker heb je een boot om van het ene eilandje naar het andere te varen. Ook de grafische stijl is cartoony met 3D-modellen, net als in The Wind Waker. We merken wel dat de ontwikkelaar z’n best heeft gedaan om te luisteren naar de kleine kritiekpuntjes op die game. In Oceanhorn vaar je nooit langer dan vijf minuten, ook al ga je van de ene kant van de map naar de andere. Hierdoor wordt het een stuk aangenamer om van het ene eilandje naar het andere te reizen op zoek naar een bepaald voorwerp.

Avontuur op zee                                     

De gameplay zelf heeft meer iets weg van A Link Between Worlds. Met uitzondering van het varen geeft de hele game een bovenaanzicht weer op het eiland. Op die manier kan je al in de verte kijken naar gebieden waar je momenteel nog niet heen kan. De eilandjes zelf voelen aan als grote, diverse puzzeldozen. Stuk voor stuk zijn ze interessant genoeg om van kop tot teen uit te kammen. Ieder eilandje zit boordevol kistjes, verzamelbare objecten en geblokkeerde paden die je enkel kan bereiken met een bepaalde magische spreuk of een voorwerp dat je eerst ergens anders kan vinden. Helaas zorgen de verzamelbare objecten, net als in Zelda, niet echt voor een grote meerwaarde. Meestal vind je gewoon muntjes , ervaringspunten om levels mee te stijgen of heart pieces. Dat klopt, er zitten zelfs heart pieces in deze game! In Oceanhorn zijn ze echter net iets belangrijker, aangezien dit de enige manier is om je hoeveelheid hartjes op te krikken. Vooral aan het einde van de game zal je blij zijn dat je net wat meer hartjes hebt om de eindbaasgevechten aan te vatten.

Genot voor het oor

Grafisch valt er weinig aan te merken op deze titel. Het getekende stijltje ziet er gelikt uit en de framerate heeft geen moment gehaperd tijdens onze speelsessie. Het enige wat te wensen overlaat, zijn de animaties van de personages. Vooral tijdens cutscenes merk je dat de personages wat onnatuurlijk bewegen of vreemde gelaatsuitdrukkingen hebben. Dat zorgt er wel voor dat je je net iets minder kan inleven in het verhaal. We moeten wel zeggen dat de muziek in Oceanhorn van absoluut topniveau is. De gemoedelijke deuntjes op je thuiseilandje, de duistere pianotonen op het kerkhofeiland of de mysterieuze muziek in de kerkers zijn extreem geslaagd en maken de hele ervaring zoveel epischer. Op muzikaal vlak weet Oceanhorn de Zelda-reeks zeker te evenaren.

Weinig origineels

Helaas kunnen we dat niet van alles zeggen. De eilandjes, de kerkers en de puzzels zijn allemaal uitstekend ontworpen en slagen er in de Zelda-ervaring na te bootsen. Jammer genoeg gebruikt de game ook de meest typische Zelda-voorwerpen om puzzels op te lossen zoals de bommetjes en de pijl en boog. Deze komen al in bijna iedere Zelda-game voorbij, waardoor de game qua diepgang voor een Zelda-veteraan een beetje teleur zal stellen. We hadden liever wat meer originele voorwerpen in de game gezien, zoals we die in ieder apart Zelda-hoofdstuk te zien krijgen. De magische spreuken zijn een interessante toevoeging, maar ze worden veel te weinig gebruikt in de puzzels om ze mee te laten tellen. De game zelf is een tiental uurtjes lang. Voor de prijs van vijftien euro is dit een uitstekende speelduur. Bovendien is er heel wat te verzamelen en valt er nog heel wat te doen als je Oceanhorn eindelijk hebt weten te verslaan. Enkele eilandjes bevatten nog optionele kerkers die niet moeten onderdoen voor de hoofdkerkers in de game. Je kan dus zeker stellen dat je waar voor je geld krijgt als je Oceanhorn aanschaft.

8,4
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Yannick

Oceanhorn: Monster of Uncharted Seas is een geslaagde Zelda-kloon die op veel vlakken weet te overtuigen. Dankzij de fantastische muziek en de diverse eilandjes boordevol raadsels en puzzels zal je ongetwijfeld een episch avontuur meemaken. Helaas neemt de game net iets teveel over van Zelda, waardoor Oceanhorn het moeilijk heeft om een eigen identiteit te creëren. Niettemin is dit een onmisbare aanschaf voor gamers die een volwaardig avontuur willen meemaken aan een mild prijskaartje.

  • Episch avontuur
  • Boordevol inventieve puzzels en raadsels
  • Waar voor je geld
  • Fantastische soundtrack
  • Zwakke animaties
  • Identiteitscrisis

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments