Waarom wel?
X-ray kills blijven geweldig
We hadden het er hierboven al over: er gaat niets boven de X-ray kills in Sniper Elite. De camera die in slow motion het traject van je kogel volgt, inclusief de impact op organen en botten van je doelwit, blijft een van de meest bevredigende shooter mechanics die ik tot op de dag van vandaag in het genre ben tegengekomen. Dit is dé definiërende eigenschap van het spel (en de volledige reeks bij uitbreiding) en ook in deze Remastered versie kreeg ik er niet genoeg van. Een beetje gore kan geen kwaad, toch?
Opgeblonken carrosserie
Het zou geen Remastered zijn zonder onderhoudswerken op grafisch vlak. De oorspronkelijke SE:V2 kwam in 2012 uit en het verschil met de toenmalige versie is echt wel merkbaar. Denk aan 4K ultra HD, geüpdatete textures, ambient occlusion of drastisch verbeterde lichtinval, om er slechts een paar op te sommen. Persoonlijk hecht ik meer waarde aan strakke gameplay maar het oog wil ook wat natuurlijk.
Er gaat niets boven de x-ray kills in Sniper Elite.
Nu we het toch over het grafische hebben: deze remastered versie bevat 8 nieuwe speelbare personages die je eigenlijk eerder als skins moet zien. Je kruipt in de huid van nieuwe characters, alhoewel dat bij mijn weten geen enkele invloed heeft op de gameplay. Visueel is het echter wel vet om eens in een ander jasje vanop enkele honderden meters de hersenpan van een onwetende SS’er te doorboren.
Sterke voice acting van Karl
Het verhaal kennen we natuurlijk al sinds 2012 (en zelfs toen was het allesbehalve een hoogvlieger, vind ik persoonlijk) maar toch was ik nog steeds onder de indruk van de voice acting. Het verhaal wordt namelijk zo goed als volledig overgebracht via Karl, het hoofdpersonage in wiens huid je kruipt, en zijn donkere, schorre stem is een plezier om naar te luisteren. Het stemgeluid van de voice actor past ook perfect bij het G.I. Joe gehalte van Karl als personage, dus ook dat zit snor.
Waarom niet?
Vreemde control scheme
Title says it all. Een eerste negatieve puntje is dat de controls onnatuurlijk aanvoelen, specifiek het mikken/schieten van je sluipschuttersgeweer. Mikken vanuit heup (dus zonder scope) gebeurt door L2 ingedrukt te houden, terwijl mikken mét scope kan via L1. Je adem inhouden (niet onbelangrijk, zeker op hogere moeilijkheidsgraden door complexere ballistiek) doe je door R1 ingedrukt te houden. Zweven je crosshairs over het hoofd, hart, testikels of andere gevoelige plaatsen van je vijand? Dan kan je een schot lossen middels R2. Vooral die L1 en L2 leidden er meermaals toe dat het mijn ingewanden op de grond waren in plaats van die van mijn tegenstanders.
Het zou geen Remastered zijn zonder onderhoudswerken op grafisch vlak.
Verder loopt het op technisch vlak niet altijd van een leien dakje. De graphics werden dan wel gepimpt, sommige animaties laten nog steeds te wensen over (vooral de gelaatsuitdrukking van NPCs zien er vreemd uit) en ook wanneer je vijanden het loodje leggen blijven hun lijken regelmatig buggen. Niets gamebreaking maar hoe dan ook zou er voor dergelijke schoonheidsfoutjes geen plaats mogen zijn in een remaster.
Een paar stappen terug?
Begrijp me niet verkeerd, iedere Sniper Elite game krijgt een evenwaardig plaatsje in mijn hart. Niet dat ik zo’n uitbundige fan van de reeks ben maar goed, je snapt mijn punt wel. ’t Zijn die x-ray kills waar het om draait en die vind ik doorheen de reeks altijd even bevredigend.
Een minpuntje van SE:V2 dat nu pas aan het licht komt in de Remastered editie is de setting. Langs de ene kant bestaat er geen meer iconische setting dan nazi-Duitsland voor dit type games, maar ik ben persoonlijk nooit fan geweest van al die kapotgeschoten huizen en platgebombardeerde straten – het ziet er allemaal nogal grijs en grauw uit maar daar blijft het ook bij. In de vierde Sniper Elite bijvoorbeeld zie je een veel uitgebreider kleurenpallet in het Italiaanse platteland en ook de Noord-Afrikaanse woestijnen uit Sniper Elite 3 komen (helaas) vaak niet aan bod in WW2-shooters. Wetende wat nadien zou komen valt de setting van SE:V2 Remastered nogal tegen. Verandering van spijs doet eten, zeker?























