Close to the Sun vertelt het verhaal van een jonge reporter die op uitnodiging van haar jongere Ada zus het immense schip Helios bezoekt. Dat is een monsterachtige art nouveau-cruise, ontworpen door de geniale Nikola Tesla. Het schip huisvest tientallen meesterbreinen in verschillende wetenschappelijke vakgebieden. Het idee is dat op die manier ongestoord en tegen kruissnelheid gewerkt kan worden aan vooruitstrevende en wereldverbeterende uitvindingen.
En toen ging het mis
Mocht dit alles van een leien dakje lopen, dan heb je natuurlijk geen goed verhaal. En dus blijkt meteen wanneer je het schip boordt, dat er heel wat aan het handje is. De boel lijkt verlaten, en het duurt niet lang voor je op enkele eerste lijken stoot. De wetenschappelijke experimenten liepen uit de hand, tijdslijnen raakten verstrengeld, er zagen dingen het licht die het licht niet hadden horen te zien, en als klap op de vuurpijl is niet iedere wetenschapper aan boord van het schip even goed bij het hoofd.
Het ontbreekt Storm in a Teacup niet aan ambitie en straffe ideeën, maar...
Et voila: de ideale mix voor een degelijk horroravontuur. Ik moet bekennen dat het verhaal van deze Close to the Sun me ondanks de veelbelovende opzet niet veel doet. Het concept spreekt me zeker wel aan, maar het gevoel ontbreekt me niet dat er meer in het verhaal had gezeten. Zo zitten er enkele twists in het verhaal die je van mijlenver ziet aankomen, en er zijn veel verhaallijnen die mijn inziens niet diep genoeg uitgepuurd worden. Het ontbreekt Storm in a Teacup niet aan ambitie en straffe ideeën, maar in de uitwerking blijft alles toch wat aan de oppervlakte steken.
Speelt niet zoals het eruitziet
Hetzelfde kan je jammer genoeg zeggen over de gameplay. De game speelt als een walking simulator met enkele meer opgedreven actiemomentjes en geregeld een puzzel. Her en der verstoppen de makers voorwerpen in de omgeving die je wat meer achtergrondinformatie en worldbuilding bieden. Nu ja, verstoppen is een groot woord. Doordat ieder interactief voorwerp met een duidelijk icoon van ver aangeduid wordt, valt er niet veel echt te zoeken naar nieuwe details.
De puzzels in de game zijn daarnaast ook niet bepaald uitdagend. Aanwijzingen of oplossingen liggen meestal in de directe omgeving van de puzzel, of het antwoord is met enig snel experimenteren zo zelf gevonden. De herspeelbaarheidfactor van het spel ligt ook behoorlijk laag, want eens je weet waar wat ligt zoef je tegen kruissnelheid door het spel heen. Niet dat dat laatste echt veel roet in het eten gooit, maar weet gewoon dat deze game herspelen in de hoop meer nieuwe, interessante details te vinden, niet bepaald een optie is.
En dan heb je nog één element: zijnde de actie. En ook daar blijf ik in deze Close to the Sun behoorlijk wat op mijn honger zitten. Er zijn achtervolgingsscènes, die vooral door imprecieze collision detectie af en toe enige frustratie met zich meebrengt, maar verder niet bepaald uitdagend zijn. Of halfslachtige sluipsequenties die niet bepaald de juiste spanningservaring met zich meebrengen.
Sfeer en gezelligheid
Dat neemt niet weg dat Close to the Sun ook behoorlijk wat goed doet. De worldbuilding is zo bijvoorbeeld behoorlijk geslaagd. Zowel visueel als van toon geeft deze game warme herinneringen aan de eerste BioShock-games en ook de recente Prey-reboot misstaat niet als vergelijking. Grafisch is dit geen lelijke game, al zal het ook niet de mooiste titel zijn die je ooit speelde met enkele ruw afgewerkte textures. Ook de animaties zijn soms wat houterig en halen je nu en dan uit de sfeer. Het stemmenwerk daarentegen, is dan wel weer behoorlijk op peil.
Waar ik het meeste van genoot in deze game, zijn de vele subtiele subverhaaltjes die de makers vertellen doorheen de game. Als in een echte walking simulator krijg je aan de hand van uiteenlopende voorwerpen en teksten, her en der verspreid, subtiele hints naar hoe het zo ver is kunnen lopen. Of ontdek je wie er zoal op het immense schip aan boord was. Het zijn die kleine dingen die de Helios tot leven wekken. Jammer genoeg zijn al die verhaaltjes kleine lichtpuntjes in een verder behoorlijk matige game.
