Wie onze hands-on met de bèta van enkele weken geleden las, wist al dat het met Mortal Kombat 11 de juiste richting uitging. Deel 10 was een noodzakelijk én geslaagde harde reset in een moderner jasje. Die lijn van kwaliteit wordt nu ook gewoon doorgetrokken. NetherRealm Studios presenteert zijn content in een overzichtelijk en helder selectiescherm.
Geen overweldigende mozaïek aan gamemodi dus, maar een logische indeling die meteen zicht geeft op wat er dit keer te beleven valt: Konquer (de Storymodus, en twee Tower-varianten), Fight (lokale of online multiplayer), Kustomize (dat alle unlockables samenbrengt) en Learn (de trainingsmodi). Meer moet dat echt niet zijn. De makers zijn voor het eerst, zo lijkt het, echt trots op de Storymodus die ze dit keer uitgeschreven hebben. En effectief: het verhaal blijft (grotendeels) gespaard van ongeïnspireerde herhalingen en losse eindjes die op een lachwekkende manier aan elkaar geknoopt zijn.
Doemscenario
Voor wie niet zo vertrouwd is met het Mortal Kombat-universum of de draad kwijt is: Shinnok, de boosaardige heerser van de Netherrealm (de tegenhanger van Earthrealm, beschermd door dondergod Raiden), werd in Mortal Kombat X verslagen door Cassie Cage, dochter van Johnny en Sonya Blade. De good guys, team-Earthrealm, zo je wil, worden nu een spiegel voorgehouden met een niet al te fraai toekomstbeeld van zichzelf. Raiden en trawanten dreigen een almaar duisterder pad te gaan bewandelen en Kronika, een mysterieuze godin die de tijd kan manipuleren, vindt een harde reset (lees: iedereen dood) de beste oplossing en kiest eigenlijk de kant van de Netherrealm. De man in de regiestoel maakt dus bokkensprongen tussen vroeger en nu en de ontmoetingen tussen de jonge en oudere versies van personages leveren warme en soms ronduit hilarische conversaties op.
Geen overweldigende mozaïek aan gamemodi, maar een logische indeling.
Het mag gezegd: NetherRealm Studios heeft zich echt uitgesloofd om er verhaalsgewijs iets van te maken, toch wel een straffe toer en eigenlijk gewoon een unicum in het genre. De stemacteurs (waaronder Ronda Rousey als Sonya Blade) hebben zich gesmeten en brengen op een geloofwaardige manier emoties over, mede dankzij de uitstekende gezichtsanimaties en toch wel straffe graphics die de Unreal Engine 3 tot leven brengt. Voor je aan deze of andere spelmodi begint, check je toch maar beter eerst de trainingsmodi onder Learn.
Ook die zijn van de bovenste plank en gewoon heel erg praktisch. Wil je niet op de klassieke manier menuutjes doorlopen om bepaalde knoppencombinaties te imiteren, dan kan je zogenaamde Character Lessons nemen om je te bekwamen met je favoriete Kombattant. Je wordt door de interessantste moves geloodst en krijgt gaandeweg nog een hoop tips mee om al dat fraais nog dodelijker aan elkaar te rijgen. Bij een overwinning snel pauzeren om de bijhorende Fatality op te zoeken? Dat is straks niet meer nodig dankzij de toegewijde Fatality Training. Een logische toevoeging die een meerwaarde is voor het spelgenot. Topidee!
Torenhoge gameplay
Aan het hart van de gameplay is niet geraakt. Twee geslaagde toevoegingen tillen de game, ook met competitieve scène in het achterhoofd, naar een hoger niveau. De offensieve en defensieve meters uit de voorganger werden samengesmolten tot één supermeter waarmee je vernietigend kan uithalen. Fatal Blows worden pas beschikbaar wanneer je gezondheid onder de dertig procent zakt. Die hijsen je dus snel weer in het zadel als je tegenstander je alle hoeken van de kamer laat zien. Crushing Blows vervangen de oude X-ray-aanvallen, maar zien er nog gewoon hetzelfde uit. Ze zitten dit keer netjes verweven in de gameplay, wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan, en zorgen voor een grijns wanneer ze onverwacht de boel komen opleuken. En dan is er nog de Flawless Block, een perfect getimede block die een opening creëert om keihard te counteren. Dat wordt dus smullen voor de strategen onder ons.
Aan het hart van de gameplay is niet geraakt.
De oerdegelijke Klassik Towers, waarmee je achtereenvolgens een aantal tegenstanders tot gort mag meppen en eindfilmpjes vrijspeelt, hebben er een boeiende variant bijgekregen. Zogenaamde Towers of Time, zijn verbonden aan de server, krijgen een timertje opgekleefd en worden voortdurend geüpdatet. Ze zijn dan ook maar beperkt in de tijd beschikbaar en dat prikkelt om steeds te komen checken voor nieuwe content en de beloningen die eraan vasthangen als je helemaal naar boven weet te klimmen. De personage-specifieke torens laten je toe om meteen op unlockables te jagen voor je favoriete vechter. Andere torens gooien dan weer de ene na de andere verrassing op je af. Modifiers spelen hier een cruciale rol. Denk daarbij aan Blood (verwondingen vullen de levelsbalk van je tegenstander), Poison (extra drainage van je gezondheid) of Energy (kicks en punches die extra schade doen). Aan variatie geen gebrek.
De aanhouder wint
Aangepaste omstandigheden drijven de uitdagingen ten top. Zo nu en dan zorgt dat wel eens voor nodeloze frustratie en rage quits. Gelukkig heb je Konsumables, Resists en Shields ter beschikking, items waarmee je de soms ronduit vervelende Modifiers kan counteren, al moet je soms gewoon doorheen de zure appel bijten. Die frustratie kan dan gelukkig wel omslaan in een uitzinnige vreugdekreet. Al dat leed smelt als sneeuw voor de zon wanneer je je Koins, Soul Fragments en Hearts, die je over alle modi heen opspaart, kan gaan spenderen in de Krypt.
De opgehaalde schatten, gearstukken en skins, kan je vervolgens showen in een heuse photo-modus, waarbij je je personage van zijn of haar beste hoek fotografeert, of uiteraard in een onlinepotje. Die matches zijn vrij basic, maar brengen wat je ervan mag verwachten. De verbindingen zijn stabiel genoeg, al blijf je voor fairplay wel afhankelijk van de persoon aan de andere kant. Al met al merk je dat de focus op de single player-ervaring lag en daar is absoluut niets mis mee. NetherRealm Studios deelt een uppercut van jewelste uit en mag terecht fier zijn op de dijk van een game die Mortal Kombat 11 geworden is.
