Het begin van de narratieve rode draad klinkt gamers met enkele jaren RPG-ervaring ongetwijfeld bekend in de oren. Na een scheepsramp word je verrast wakker, want je weet niet exact welke vreselijke taferelen er zich hebben afgespeeld, en voor je het goed en wel beseft draag je de haat van vele dorpelingen op je schouders. Gebeurtenissen uit het verleden dreigen zich nu te wreken en het is aan jou om een oplossing te zoeken. Gedane zaken nemen echter geen keer en enkel door je eigen leven op het spel te zetten, maak je een kans om terug op een goed blaadje komen te staan.
Diarree à volenté
Als doorwinterd RPG-fanaat klinkt dit als een opwarmertje in de oren, maar zoals ik reeds aankaartte, schuilt het gevaar in de kleine details die veel RPG’s negeren. Op het vlak van overleven is Outward dan ook geen rasecht rollenspel; eerder een overlevingssimulator met RPG-invloeden. Neem nu bijvoorbeeld het nemen van een deugddoende portie nachtrust. Doe je dat zonder ergens op te liggen, dan schaadt dit je gezondheid. In het holst van de nacht wakker worden zonder enige bron van warmte is al helemaal uit den boze en als je maag knort … Dan moet je eten.
Voedingswaren die thuis te lang in de frigo liggen, beschimmelen, en zo ook met de vele ingrediënten die Outward rijk is. Alle natuurwetten worden gerespecteerd en een stuk vlees rot al sneller dan verse groenten. Hopelijk heb je trouwens een kookpot in de buurt, of op z’n minst een hittebron om bacteriën het vuur aan de schenen te leggen, want anders zullen je darmen een spetterend feestje organiseren. Gooi daar een portie meteorologische invloed bovenop en je beseft ondertussen wel dat deze game niet zonder nadenken kan worden gespeeld.
Zelfs met uitleg een ramp (maar het betert)
Wie snel bijleert, zijn hoofd erbij houdt en vooral uit z’n fouten leert, zal dankzij Outward de tijd van z’n leven beleven. Je haalt veel voldoening uit het overleven van bepaalde situaties, die je enkele minuten geleden nog het leven kostten. Het drinkend van zout water zal bijvoorbeeld vele minuten later nog altijd een invloed op je gameplay hebben en dat is niet iets wat je meermaals wilt meemaken. Gelukkig implementeerde de Amsterdamse ontwikkelstudio een fantastische tutorial die je de kneepjes van het vak leert zodat je in het echte spel niet voor elke blunder genadeloos wordt afgestraft.
Desondanks blijft het een complexe puzzel, want elk puzzelstukje levert zijn bijdrage aan het geheel dat ingewikkeld en vooral dreigend kan overkomen. Zo heb je geen attributen om jezelf op te baseren: Strength is een mooi voorbeeld. In andere games krijg je per level wat extra kracht, waardoor je potentieel stijgt, de spierballen in omvang toenemen en je gevoel van onoverwinnelijkheid groeit. Aangezien Outward geen soortgelijk systeem hanteert, zelfs levels bestaan niet, moet je alles echt zelf uitzoeken. Elk wapen levert een aparte stijl van vechten op, waarbij het blokkeren en pareren van inkomende aanvallen heel centraal staat. Wil je echter met een vloeiende beweging opzij rollen, maar is je rugzak te zwaar geladen, dan zal ook je performantie in de gevechtsport daaronder lijden.Magiërs kunnen doorgaans statischer hun ding doen, maar ook die ijdele ballon gevuld met hoop wordt in Outward moeiteloos doorprikt. Je moet bepaalde Sigils uittekenen vooraleer je onder meer vuurenergie kan opwekken. Voor beginners zal het spel vooral een chaotische speeltuin opleveren. Enfin, het voelt als een speeltuin als indien je de wilskracht hebt om je erin te verdiepen, want er zullen ook veel spelers zijn die hier wild van worden. Dat is echter de kracht die diep binnenin dit spel verscholen zit: belonen wie dat verdient, en de minder-capabele of gehaaste gamers afstraffen.























