Vanquish (PS3 en Xbox 360)
Platinum Games ontwikkelt topgames. We denken meteen aan beide Bayonetta-spellen en Metal Gear Rising: Revengeance. Toppers van formaat en ze ontvingen erkenning uit alle windrichtingen. Bij Vanquish, een titel van dezelfde studio, verliep dat net een tikkeltje anders, want in tegenstelling tot de eerder genoemde releases bleef het succes uit en dat ondanks steengoede reviewscores. De third-person shooter verscheen in 2010 voor zowel PlayStation 3 als Xbox 360, ging ondertussen één miljoen keer over de toonbank, maar dat had gerust een pak meer mogen zijn.
Sam Gideon is de naam van de DARPA-agent die als hoofdrolspeler in de Augmented Reaction Suit wordt gehesen. Dit futuristisch technologische hoogstandje is niets minder dan een volledig superheldenpak dat automatisch de tijd vertraagt wanneer de speler gevaar loopt. The Matrix meets James Bond in het kwadraat zou een erg accurate omschrijving van de gameplay kunnen zijn en dan hebben we de – destijds weliswaar - innovatiefste feature nog niet onder de loep genomen.
Als speler kan je namelijk van het ‘sliding boost’-mechanisme gebruikmaken om jezelf in veiligheid te glijden of net een onverwachte aanval snel in te zetten. De game sanctioneert té voorzichtige spelers overigens, want wie zich te lang voor het vechtgewoel verschuilt, zal een minder hoge score krijgen. Wanneer je de game hebt uitgespeeld, volgen zoals gewoonlijk een hele resem credits, maar daar maakte de Lead Director Shinji Mikami een interactief spelletje van waarbij hijzelf de rol van eindbaas opeist.
Kingdoms of Amalur: Reckoning
Succesvolle aRPG’s zijn op één hand te tellen. Het hack-and-slash-genre is nochtans enorm verslavend wanneer de gameplay aanslaat, maar dat was jammer genoeg niet het geval bij Kingdoms of Amalur: Reckoning. Het duoproject van 38 Studios en Big Huge Games, allebei Amerikaanse ontwikkelstudio’s die ondertussen de faillissementsstempel mochten ontvangen, ging amper anderhalf miljoen keer over de toonbank, terwijl men op drie miljoen hoopte om financieel break-even te draaien. Actierollenspellen zijn vaak ‘hit or miss’ en bij deze game was het een ‘miss’. Wie het echter gespeeld heeft, zal beamen dat KoA een ander lot had verdiend.
Kingdoms of Amalur: Reckoning was/is namelijk een uitgebreide game met vijf gigantische werelden, vier speelbare rassen en drie klassen die elk 22 keuzes bevatten waarmee je een eigen vechtstijl kan ontwikkelen. In den beginne behoor je als speler aan geen klasse toe; pas na verloop van tijd moet je die knoop doorhakken en voor Might, Finesse of Sorcery kiezen. Die namen zijn allesbehalve uniek of spectaculair, maar ze komen in-game overeen met een Berserker, Rogue of Mage.
De opbouw van gevechten is ongeveer gelijk aan de gemiddelde aRPG (Diablo, Path of Exile,…) en draait om het kapot meppen van je toetsen om zo de ene na de andere aanval af te vuren. Het enige ‘unieke’ hieraan is de aanwezigheid van het sporadische Quick-Time Event, die cutscenes in de juiste richting laten evolueren. Het spectaculairste vechtelement is zonder twijfel Reckoning, waarbij een slow-motion show aanvangt waarbij je je tegenstanders zonder schroom omver kan knallen.
Metal Arms: Glitch in the System (GameCube, PlayStation 2, Xbox)
Het ontbreken van een sequel voor steengoede games is niet altijd aan een slechte ontvangst bij het grote publiek te danken. Neem nu ontwikkelstudio Swingin’ Ape Studios, waaraan we het actievolle Metal Arms: Glitch in the System te danken hebben. De third-person shooter verscheen in 2003 en bevat lineaire levels waarin doelstellingen op verschillende manieren kunnen worden voltooid.
De multiplayer verschilt tussen enerzijds de GameCube- en Xbox-games en de PS2-editie. Eerstgenoemde consoles waren iets vooruitstrevender dankzij de mogelijkheid om met vier spelers online te knallen, terwijl dat op Sony’s console met slechts twee gamers kan. Er zit wel een exclusieve map in die versie, namelijk Mac Mines.
Het verhaal speelt zich af in Droid Town, waar de protagonist van de game, Glitch, gedeactiveerd als hoopje ijzer tegen de grond ligt. Nadat hij terug geactiveerd is, blijkt de robot z’n geheugen gewist te zijn en wordt de buurt al snel door Milbots aangevallen. Waarom de game uiteindelijk niet de geanticipeerde sequel kreeg? Blizzard kocht de ontwikkelstudio op en de plannen voor Metals Arms 2 zitten tot op heden nog steeds in de koelkast.
God Hand (PlayStation 2)
Wanneer een videogame in het ‘1001 Video Games You Must Play Before You Die’-boek wordt opgenomen, weet je dat het een succes mag worden genoemd. Het overkwam ontwikkelstudio Clover Studio met God Hand, een beat’em up die door Capcom werd gepubliceerd. Toch kon de Japanse studio dankzij de verkoopcijfers het hoofd niet boven water houden, want enkele maanden na de release van het vechtspel, werd het faillissement aangevraagd.
God Hand is ingenieus en tegelijk belachelijk simpel, want op iemands gezicht timmeren is het belangrijkste spelelement. Als speler kruip je in de huid van een martial arts-beoefenaar, Gene, die de legendarische armen draagt waarmee de wereld ooit van de wrede demon Angra werd gered. Met de face buttons mag je in-game de ene aan de andere aanval linken en die sequenties feilloos uitvoeren levert je lekkere combo’s op.
Psychonauts (pc, Xbox (360), PlayStation 2 en 3)
‘Best Game You Didn’t Play’-award… Je wilt deze bekroning volgens ons toch niet in ontvangst nemen. Het overkwam Double Fine Productions jammer genoeg bij Psychonauts, hun platformer die in april 2005 werd gereleaset. Op voorhand was de hype nochtans behoorlijk groot, want de legendarische Tim Schafer was supervisor van het project. Hem kennen we onder meer van Grim Fandango waar onlangs nog een HD-remake van verscheen.
Psychonauts combineert de gekende platformer-elementen met een narratieve parel waarvoor we uiteraard Schafer moeten bedanken. Het verhaal speelt zich in het fictieve Whispering Rock Psychic Summer Camp af, een soldatenkamp dat naar de buitenwereld toe als scoutskamp voor jonge kinderen wordt geportretteerd. De regio werd speciaal uitgekozen omdat er vele jaren geleden een meteoor, bestaande uit psitanium, neerstortte. Daardoor krijgt iedereen die in de omgeving ervan verblijft superkrachten, iets wat elk personage aan den lijve zal ondervinden.
Hoofdrolspeler Razputin “Raz” Aquato is de zoon van een circusfamilie, maar ondanks het toffe beroep dat zijn ouders voor hem ambiëren, ligt zijn toekomst elders. De jongeman vlucht weg, want hij wil een Psychonaut worden. Zo gezegd zo gedaan en voor je het goed en wel beseft word je door vier knotsgekke kameraden omringt. Ondanks het succes van de game liggen er volgens Schafer geen plannen op tafel voor een voortzetting van de reeks.
Dit zijn slechts vijf games waarvan de verhoopte sequels nooit werkelijkheid werden. Dat is erg jammer, want één voor één zitten ze bomvol met potentieel. Daarom zijn sommige games niet geschikt voor een tweede of derde game; het verhaal moet er de mogelijkheid toe bieden. Dat is bij deze vijf zeker wél het geval, dus blijven we stiekem op een vervolg hopen.
