De game draait enkel en alleen op de New Nintendo 3DS omdat die handheld een iets betere processor heeft. En die heb je nodig om de game goed te kunnen draaien. Oorspronkelijk verscheen de titel namelijk op de Wii, waarmee je dus een volwaardige consolegame op je 3DS kunt spelen. En als je de game digitaal wilt aanschaffen, moet je nog een investering maken. De digitale game heeft ook een grotere SD-kaart nodig dan de standaard meegeleverde 4 GB-kaart. Er zijn dus een aantal offers die je moet maken om de game te spelen, maar geloof ons, het is het waard.
Ongekend
Xenoblade Chronicles is een game zoals we die nog niet op de Nintendo 3DS hebben gespeeld. Het is een titel die qua grootte goed is voor vele uren speelplezier, die gebruik maakt van uitstekende voice-overs om het verhaal te vertellen en qua graphics nauwelijks onderdoet voor de Wii-versie. Op het gebied van detail is het hier en daar wat minder, maar omdat je op een klein scherm speelt, merk je dat niet echt. En als je niet beter zou weten, dan zou je denken dat het gewoon een directe port is, wat oprecht een groot compliment is naar de game toe.
Tegelijkertijd kan de game door het kleine scherm soms wat priegelig overkomen. Zeker wanneer je in een gevecht terecht komt met meerdere vijanden tegelijkertijd, is het risico dat je het overzicht kwijt raakt reëel. Meer dan eens legden we daarom wel eens het loodje. Gelukkig maakt de game gebruik van verschillende checkpoints zodat je zonder al te veel dralen het opnieuw kunt proberen. Daarbij verlies je de experience-punten die je tijdens de voorgaande gevechten hebt verdiend niet, waardoor de frustratie van eventuele overzichtsproblemen relatief klein is.
Uitstekende gevechten
Sowieso is Xenoblade Chronicles een game waarin het gevecht wordt gemeden. Meer zelfs, het tempo ligt vaak behoorlijk hoog. Je loopt door een omgeving heen en ziet in de buurt verschillende vijanden lopen, die via de minimap op het onderste scherm ook nog eens keurig aangegeven worden. Met een enkele druk op de knop activeer je een gevecht. In zo’n gevecht deel je automatisch tikken uit en kun je via het actieve menu onderin verschillende speciale aanvallen inzetten. Na zo’n aanval duurt het een tijdje voordat die specials weer beschikbaar zijn, waardoor het soms verstandig is om een healing spell pas in te zetten wanneer jij of je medespeler er echt iets aan hebt. En die medespelers staan er gelukkig niet alleen als decor bij. Zij vervullen naar eigen inzicht hun rol. Zo word je regelmatig van leven voorzien en zie je hoe de health-balk van je tegenstanders mooi wordt verminderd door de rake klappen die je medestrijders uitdelen. Je speelt in je eentje, maar je voelt je nooit alleen.
Boeiend van begin tot eind
Er is zodoende echt enorm veel te beleven en geen enkele seconde die we met de game door hebben gebracht voelde als verloren tijd. Dat wordt mede bewerkstelligd door het toch wel sterke verhaal. De setting van een wereld waarin de mensen bedreigd worden door een robotachtig ras is erg interessant om in te verdiepen en de personages die je onderweg tegenkomt voelen stuk voor stuk als waardevolle toevoegingen. Bovendien is Xenoblade Chronicles niet bang om een aantal heilige huisjes omver te schoppen. We verklappen niets, maar hou je doos zakdoekjes maar klaar.
Het enige minpunt dat we de game toe kunnen rekenen is dat de 3D-functionaliteit niet zo lekker werkt als we hadden gehoopt. Een game als Majora’s Mask liet zien dat het 3D-effect op de New Nintendo 3DS eindelijk het kijkdooseffect gaf dat Nintendo ons had beloofd, maar bij Xenoblade Chronicles hebben we het snel uitgezet.
