Er moet niet altijd op geweld gefocust worden in oorlogsgames moet de ontwikkelstudio gedacht hebben. In de plaats daarvan wordt de focus verschoven naar het verhalende en wat de gruwelen van een oorlog met een mens doen. Het verhaal in 11-11: Memories Retold plaatst je niet één keer in de schoenen van een protagonist, maar twee keer. Terwijl je de ene keer met geallieerde Harry aan de slag gaat, speel je ook met de Duitser Kurt. De redenen waarom ze in het leger zitten is verschillend. Zo is Canadees Harry een fotograaf die een boontje heeft op een jongedame, maar zij heeft het voor mannen in een legeruniform en daarom gaat hij in het leger. Duitser Kurt heeft een zoon die als soldaat meestrijdt, maar zijn bataljon is zoekgeraakt. Hij besluit om zelf ook mee te zoeken naar de vermisten.
Twee kanten
De aanpak om ons twee totaal verschillende personages voor te schotelen zorgt ervoor dat je aan beide kanten van het strijdveld komt te staan in dit verhalende spel. Daarnaast zijn ook details de ontwikkelaars niet ontlopen. Speel je als Kurt, dan kan je brieven naar het thuisfront schrijven waarbij je de tekst kunt aanpassen. Ook een gepast antwoord daarop krijg je regelmatig. Speel je als de fotograaf, dan kan je een beperkt aantal foto’s per dag maken. Filmrolletjes waren bijzonder duur in die tijd, waardoor er een daglimiet op het aantal foto's dat je kan nemen staat. Een bijzonder leuk gegeven. Dat telt ook voor het grafische. Deze keer werd er niet geopteerd voor een erg realistische weergave, maar voor een schilderachtig geheel.
11-11: Memories Retold heeft verschillende eindes wat heel positief is qua herspeelbaarheid.
Dat pakt echter niet altijd even goed uit. Daar waar je het ene moment kunt wegdromen bij de prachtige taferelen die op je televisiescherm worden getoverd, krijg je op andere momenten een warrige boel te zien waarbij het ontbreekt aan details. Een jammere zaak, want het had alleszins erg veel potentieel. Wat ook jammer is, is dat er een aantal zaken niet kloppen. Zo komt in het spel naar voren dat Duitser Kurt geen woord Engels kan. Zijn gesproken teksten zijn dus in het Duits, maar zijn vrouw schrijft hem echter brieven in het Engels. Als de protagonist daarnaast het verhalende deel in het spel vertolkt, lijkt hij ook geen moeite te hebben met de Engelse taal. Schoonheidsfoutjes?
Kleine foutjes
Die kleine foutjes doen echter weinig afbreuk aan het geheel. Hoewel 11-11: Memories Retold erg traag op gang komt, is een uurtje doorzetten aangeraden. Nadien ontvouwt het verhaal zich en is ook de gameplay net iets attractiever. De eerste momenten worden namelijk gebruikt om beide personages te introduceren en hen wat achtergrond te geven. De opdrachten bestaan dan uit enkele kleine zaken, waaronder het halen van een fles wijn voor een of andere kolonel of het maken van enkele foto’s. En hoewel de gameplay nooit uitdagend wordt, zit er alleszins veel meer in dan die beperkte missies.
Net zoals bij tal van episodische games, heeft ook 11-11: Memories Retold verschillende eindes. Dat zorgt ervoor dat je het spel enkele keren kunt uitspelen. Ook verzamelobjecten dragen hun steentje bij aan het verlengen van de speelduur. Daar ging ik alvast actief naar op zoek, omdat ze een heleboel achtergrondinformatie verschaffen. Daarnaast moet je van de brieven eerst een aantal gescheurde delen vinden, om dan pas het volledige plaatje te krijgen. Leuk!
