Waarom wel?
Oog voor detail
Met Valve als publisher en developer mag je gerust zijn dat er serieus wat kapitaal (en bijgevolg production value) achter deze titel zit, zelfs voor een trading card game. De game zit bomvol unieke voice lines, visuele details, fantasierijke artwork en prachtige muziek. Ook de interface voelt heel spontaan en “cardgame-y” aan, bij gebrek aan een betere verwoording. Geen bugs, glitches of andere technische mankementen en bovendien loopt het enorm vlotjes. Audiovisueel zit het totaalpakket gewoon prima. Veelbelovend dus – goed begonnen is half gewonnen.
Een frisse wind
Wat Artifact uniek maakt ten opzichte van andere card games, is de verdeling van het spelbord in drie lanes. Net zoals de oorsprong van de personages, monsters en de lore in het algemeen steekt Artifact dus ook op vlak van gameplay niet onder stoelen of banken dat het grotendeels de mosterd haalt bij Dota 2. Niet verwonderlijk, gezien het succes dat Valve met die MOBA bereikt heeft in recente jaren.
In ieder geval, door die drie lanes moet je extra veel rekening houden met toekomstige turns en acties. Zelfs wanneer een bepaalde kaart spelen directe en positieve resultaten oplevert, dan nog haal je er misschien meer value uit wanneer je ze in een andere lane gebruikt. Planning en strategie spelen hierdoor een grote rol, wat in andere card games uiteraard ook een centraal gegeven is, maar hier voegt Valve er een speciale twist aan toe. In vergelijking met andere populaire card games worden hier als het ware daardoor... de kaarten door elkaar geschud. Sorry. Hoe dan ook geeft het een frisse touch aan het genre, iets wat altijd welkom is.
Dota 2 meets Magic: The Gathering
Artifact werd ontworpen door de legendarische Richard Garfield, de man die Magic: The Gathering uit de grond stampte en tot op vandaag nog steeds aanbeden wordt door nerds over heel de wereld. In samenwerking met Valve, en gebaseerd op Dota 2, levert dat een heel speciale card game op.
We hadden het hierboven al over de drie lanes maar de invloed van Dota 2 gaat nog ietsje verder. Ook de kaarten zelf, in het bijzonder de heroes, en de achterliggende lore van het spel zijn van Dota 2 ontleend. Ook hier heeft iedere champion een specifieke ‘rol’, er zijn namelijk vier verschillende kaartkleuren. Zo is er rood (het brawler type met hoge fysieke stats), groen (het support type met vele ondersteunende summons en/of buffs), zwart (het assassin type met focus op vijandige champion kills en het snowballen van je voorsprong) en blauw (het control type waar voornamelijk spells en crowd control centraal staan).
Je deck bevat 5 champions, ieder van een bepaald kleurtype, die je vervolgens in je drie lanes onderverdeelt. Per lane kan je enkel andere kaarten spelen als er een champion kaart in je lane ligt van dezelfde kleur. Naast een extra laag strategie bepaalt dit ook grotendeels de compositie van je deck en bijhorende speelstijl. Ram je liever je tegenstander de kop in met sterke monsters en frontale aanvallen? Dan is een red/green deck wellicht jouw ding. Liever een sneaky approach met snelle opeenvolgende kills of plotse wendingen door spell combo’s? In black/blue decks is dat de focus. Net zoals in Dota 2 bepaal je op die manier zelf jouw ‘team comp’, rekening houdende met de sterktes en zwaktes van de champions in je deck.
Bij het uitschakelen van vijandige minions of champions krijg je goud. Na iedere ronde heb je de mogelijkheid om in een soort shopping-tussenfase je geld uit te geven aan items (kostenloze kaarten) waarmee je je champions sterker maakt, unieke effecten geeft of waardoor je extra kaarten trekt of champions healt. Sound familiar? Ook dit lijkt recht uit het MOBA genre geplukt en toch past het prima in deze card game.
Misschien terloops toch nog even vermelden: om te winnen zijn er twee opties. Ofwel schakel je als eerste twee torens uit van je tegenstander (ééntje per lane en iedere toren heeft 40 hit points), ofwel schakel je één vijandige ancient uit (die komt pas tevoorschijn wanneer je een toren hebt gesloopt – een ancient telt 80 levenspunten). Ook dat voegt ruimte toe aan je speelstijl, door ofwel eerder verspreid te gaan spelen of te focussen op één enkele lane die je volledig de grond in boort. Aan jou de keuze.
Waarom niet?
Twijfelachtige economie
Wat voor velen iets minder plezant zal zijn, is het feit dat je kaarten uitsluitend bemachtigt door er geld naar te smijten en dat je bovendien echte centen neertelt om competitief te spelen. Wut? Een woordje uitleg.
Artifact kost iets van een 18 euro bij aankoop. Voor die prijs krijg je toegang tot, laat ons zeggen, de helft van de spelmodi en tien booster packs. In Iedere booster pack, die je nadien voor ongeveer 2 euro per pack kan aanschaffen, zitten tien kaarten. Het is goed mogelijk dat je na die tien packs totaal niet de champions (of andere kaarten) hebt getrokken die je wou, en dat je dus niet het deck kan samenstellen van jouw keuze. Voorlopig is er in Artifact geen enkele manier om kaarten te verzamelen zonder dat je er echt geld aan geeft. Je duplicates kan je verkopen voor echt geld in het in-game veilingssysteem, denk aan wat Diablo 3 bijvoorbeeld heeft gedaan, of gewoon aan hoe het er in ‘real life’ kaartspellen aan toe gaat. Omgekeerd kan je in dat veilingssyteem ook kaarten kopen die ontbreken in jouw ideale deck. Voorlopig is het echter nog complete chaos: sommige kaarten kosten 15 euro of meer, terwijl de overgrote meerderheid iets van een 5 cent bedraagt. Toevallig zijn die mega dure kaarten ook de meest gegeerde, uiteraard.
Maar ik ben aan het liegen. Er is een tweede manier om booster packs te verdienen: als reward uit de competitieve draft mode, die je voor het gemak kan vergelijken met de Arena in Hearthstone. Een kleine kanttekening daarbij is dat toegang tot die draft mode tickets kost, die je ook enkel kan bemachtigen door ze met echt geld aan te kopen. Ah. Ok. Kaarten definitief in je collectie verzamelen bevindt zich dus achter een paywall. Daar is niet iedereen even tevreden mee, zeker niet omdat de drop rate van bepaalde kaarten in die packs extreem laag is.
Langs de andere kant zijn er casual varianten van al die competitieve modi waar je wél toegang hebt tot alle kaarten. Maar zeg nu zelf: je hebt ze toch gewoon liever in jouw collectie, niet? Ik voelde me in ieder geval een enorme schooier wanneer ik die zeldzame kaarten of vette champions terug moest afgeven. Het suckt gewoon dat er geen enkele mogelijkheid is om die te verdienen, hoe lang het ook zou duren, tenzij je er nog meer echt geld aan spendeert. En da’s ne zuren.
Mensen met veel tijd om te oefenen en/of skill in card games hebben dus een stapje voor. Deze groep spelers heeft een veel kleinere kans om geld te verliezen, terwijl de meer casual spelers waarschijnlijk gepluimd zullen worden. Valve heeft echter al getoond dat het heel kort op de bal speelt en bereid is om diepgaande aanpassingen uit te voeren als de community univocaal voor of tegen bepaalde features zijn. Dat lichtpuntje hebben we nog.
