Deze Carnival Games is eigenlijk niet te vergelijken met de versie die 11 jaar gelden verscheen voor de Nintendo Wii en DS. Zowat alle minigames zijn nieuw en opnieuw gebaseerd op de spellen die je ook kan spelen op de kermis. Zo kan je ballen gooien in een ballenkraam of een paardenrace rijden. Beste leuk, al is het begrip kermisgame voor sommigen wel heel ruim genomen. Zo zie ik in de nabije toekomst niet onmiddellijk drone races in het aanbod staan op een kermis onder de kerktoren hier in Zwijndrecht...
Geen grote kermis
In totaal worden er 20 verschillende minigames voorgeschoteld die onderverdeeld zijn in 4 themagebieden. Ja, dit is eigenlijk best karig te noemen. Zeker als je weet dat die andere grote partygame op de Switch, Mario Party, over 4 keer zoveel minigames beschikt. Op zich hoeft dit niet zo’n probleem te zijn natuurlijk, als ze kwalitatief in orde zouden zijn. Jammer genoeg is dit voor het overgrote deel van de games het geval. Je merkt dat de ontwikkelaars niet echt heel veel inspiratie hadden waardoor de meerderheid van de games heel makkelijk of bij momenten zelfs saai worden. Een van de leukste games die aanwezig zijn is een waarbij je met een koker op het hoofd pannenkoeken moet transporteren van de ene naar de andere kant van het speelveld. Ook de bowlinggame en de on-rail shooter werden goed gesmaakt door mijn kinderen.
De mogelijkheid om met motion controls te spelen moet je... unlocken.
(Te) veel vrij te spelen
Hou er wel rekening mee dat je niet meteen met alle 20 spellen aan de slag kan, je start met slechts 8 stuks. Op zich hoeft dit niet een probleem te zijn, ware het niet dat het ontzettend lang duurt eer je alle spellen vrijgespeeld hebt. Bij het winnen van games krijg je tickets, meestal een 20-tal. Deze tickets kan je dan inruilen om nieuwe spellen vrij te spelen. Maar de prijs van deze games ligt best hoog, tussen de 50 en 1000 (!) tickets. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat het echt wel een klus werd om nieuwe games vrij te spelen. En dat is nu net waar het in een partygame niet zou mogen draaien. Je zou plezier moeten kunnen hebben van bij de eerste tot de laatste minuut. Die eerste minuten lukte dat nog wel, maar het plezier was er bij mij en mijn kinderen dan ook snel vanaf.
Op knoppen rammen
En nu we het toch over vrijspelen hebben: ik was dan ook ontzettend verbaasd toen bleek dat het spelen met motion controls, iets wat bij de Nintendo Switch toch wel aan te raden is, een unlockable was! Hierdoor waren we verplicht om de eerste spellen te spelen met de joystick en knoppen van de joycons. Gelukkig waren de controls vrij simpel waardoor de kinderen er toch een beetje plezier aan beleefden. De meeste games maken namelijk gebruik van slechts 2 knoppen in combinatie met een pijl op het scherm. Zo slingert bij het ballengooien een pijl heen en weer over het scherm en moet je op het juiste moment net lang genoeg op een knop duwen. Het zou véél leuker én logischer zijn om van bij het begin al gebruik te kunnen maken van de motion controls. Wat de ontwikkelaars daar bezielden weet ik absoluut niet.
Voor de kleinsten
Ok, ik ben misschien wat streng en je moet absoluut in het achterhoofd houden dat deze game er in de eerste plaats is voor de jongsten onder ons. Grafisch ziet het er allemaal héél kleurrijk en vrolijk uit. De melodietjes zijn bij momenten tenen krullend, maar ze blijven toch nog altijd even in je hoofd hangen. Als klap op de vuurpijl kan je met 4 spelers tegelijk spelen én de game is volledig Nederlandstalig. Op papier de ideale game voor de kinderen, maar toch verloren ook zij al snel hun interesse en was het voor hen een opgave om spellen uit te spelen.