Bij het zien van screenshots van White Night zou je nooit denken dat je te maken hebt met een survival-horrorgame. Toch is dat het genre waarin ontwikkelstudio OSome Studio hun nieuwste game stopt. De duisternis met enkele lichtpuntjes wacht ons op in een verlaten herenhuis waar op regelmatige basis spookachtige creaturen komen piepen. Hou de lucifers maar al klaar, want in White Night worden die simpele houten stokjes je levensredder! Wij nemen je graag mee in een verhaal waarin hachelijke situaties geen zeldzaam gegeven zijn.
Privédetective in nood
Starten wordt er echter gedaan in een voertuig. Rustig rijdend in een auto bots je plots op een vrouwelijke geest. Als gevolg daarvan wijk je uit en rijd je je wagen tegen een boom volledig in de prak. Op je bestemming geraken zit er niet meer in en terugkeren is momenteel ook geen oplossing. Ook hulp bellen met een gsm zit er niet in, gezien de survivalgame zich eind de jaren dertig afspeelt. Gelukkig zie je niet ver van de plek van het ongeval een grote ijzeren poort met daarachter een landhuis. ‘Gered’ denk je dan, al zal je daar later vast en zeker anders over denken.
Al strompelend wandel je als een privédetective op de poort af en wat gepiep later bevind je je in de tuin voor het landhuis. De tuin op een slakkentempo verkennend wandel je op de deur af om hulp in te roepen. In het huis dat te koop staat doet er echter niemand open en je vindt er niets beter om dan toch eens binnen te piepen na het vinden van de sleutel. Je vindt een telefoon, belt de hulpdiensten en dan slaan de deuren achter je gat plots toe, waardoor het pikkedonker wordt. Een weg terug is er niet, dus zit er niets anders op dan de eerste lucifer aan te steken.
Lucifers; de reddende engels
Die zwavelstokjes heb je broodnodig, want de woning is vergeven van de spoken die zich huisvesten in de donkere delen. Daarbij komt nog eens het feit dat zo goed als elke lamp in dat donker kot het begeven heeft, waardoor je de ene lucifer na de andere moet opsteken. De lucifers zijn dan ook het enige voorwerp waarmee je je kan verdedigen tegen de geesten. Krijgen ze je te pakken, dan wordt de opgeslagen data geraadpleegd en kan je een deel opnieuw beginnen. Hoe ver er terug in de tijd wordt gegaan, heb je deels zelf in de hand. De game zelf slaat sporadisch op, maar ook jij kan een opslagbestand aanmaken.
In White Night moet je niet enkel op zoek gaan naar lucifers om je missie te volbrengen, de game draait om veel meer dan dat. Als point-and-click survival-horror moeten er heel wat puzzels opgelost worden om progressie te maken, gaande van erg eenvoudige opdrachten tot echte hersenkrakers. De boel verkennen op zoek naar broodnodige elementen vormt de sleutel tot succes. Kamer na kamer uitkammend, de spoken ontwijkend, vind je ook steeds meer informatie over de gebeurtenissen die zich kort geleden afspeelden. Blijkbaar waren de bewoners van het pand niet echt normale mensen te noemen. Een beetje vergelijkbaar met de grimmige en duistere sfeer die White Night uitstraalt.
Film-noir
Zoals we reeds vermeldden, is de game van OSome Studio nogal aan de kleurloze kant. De duistere delen baden in het donkerste zwart, terwijl de door licht of lucifers verlichte delen sneeuwwit worden weergegeven. De enige echte kleur die we te zien krijgen, is de oranje-gele gloed van de in brand gestoken lucifers. Met name deze combinatie van grimmige elementen zorgt voor de bedrukte, ongezellige sfeer, wetende dat de duisternis op elk moment je onverbiddelijke vijand kan worden, gezien de creaturen die zich er in schuilhouden. Gelukkig kunnen zij ook hun laatste loodje leggen, al heb je daarvoor wel een ‘grote’ lichtbron nodig die hen doet verdwijnen. De lucifers beschermen je dan wel tegen dat gespuis, hen ermee doden gaat niet.
Naast de narratieve en visuele aspecten die de game een horrortintje geven, vinden we ook auditief wat we zoeken in het genre. Wat gepiep, gekraak, geschreeuw en andere onheilspellende geluidjes op de juiste momenten zorgen ervoor dat White Night te allen tijde de juiste sfeer weergeeft in een ware film-noir stijl uit de jaren dertig. Het is echter niet allemaal rozengeur en maneschijn, want de vaste camera kan op menig moment voor kleine frustratiemomentjes zorgen, wetende dat de camera soms zonder pardon verspringt als je door die spookachtige gedrochten achterna wordt gezeten.
