Ubisoft is niet verlegen om eens het een en ander te testen. Zo dook het samen met Elijah Woods SpectreVision in het diepe om voor een unieke ervaring te zorgen. SpectreVision houdt zich voornamelijk bezig met horrorfilms, maar met games had het dus nog geen ervaring. Daar komt de helpende hand van de mensen van Ubisoft dus als geroepen en de psychologische thriller met de naam Transference was een feit. Nog een VR-sausje over et voilà. Maar wat is het precies?
Huishoudelijk geweld
Transference is een spel dat het voornamelijk moet hebben van het zware thema huishoudelijk geweld. Het is dan ook niet onlogisch dat er niet al te veel gelost zal worden over het verhaal in deze review, zodat je spoilervrij aan het unieke spel kunt beginnen. De erg korte walking simulator combineert psychologische horrorelementen en puzzels om een aangenaam geheel te bekomen. Ik raad dan ook ten stelligste aan om dit spel met een VR-headset te spelen omdat je je dan een stuk meer kan inleven. Je hoeft echter niet te wanhopen mocht je niet zo'n fancy toestel in huis hebben liggen, want Transference is ook perfect speelbaar zonder, al vallen Xbox'ers en Switchers wel uit de boot...
Het overgrote deel van Transference speelt zich af in hetzelfde appartement, waarbij je de traphal en verschillende kamers verkent in verschillende tijdlijnen. Daarvoor dien je op de talrijke lichtschakelaars te drukken, waardoor je in zo'n nieuwe tijdlijn terechtkomt. Het oplossen van de diverse puzzels houdt dan ook niet veel meer in dan onderdelen van de ene dimensie mee te nemen naar de andere dimensie om zo verder in het verhaal te komen. Het huis wordt namelijk bevolkt door een kwaadaardige entiteit die zich gehuisvest heeft in elke kamer en die zwarte entiteit moet je uit het huis verdrijven door de eerder vermelde puzzels op te lossen.
Psychologische horror
Het spel heeft echter meer in petto dan de puzzels en het psychologische geheel, want her en der vind je zowel audio-opnames als videofragmenten die het verhaal meer vorm geven. Het jammere aan de video's is dat je die manueel in het hoofdmenu moet selecteren alvorens je deze te zien krijgt. Bekijk je die niet, dan mis je een groot deel van het verhaal en dat is een bijzonder jammere zaak. Ik raad je dan ook ten stelligste aan om zowel de video's te bekijken als de audiofragmenten te beluisteren, of die nu op een VHS-cassette, een dvd of USB-stick staan. De video's zijn trouwens opgenomen door echte acteurs, waardoor Transference een mix is van een game en full-motion video en de immersie des te groter wordt.
Transference is dus redelijk uniek en meeslepend, maar heeft ook enkele negatieve zaken, waaronder hetgeen ik hier net schreef. Daarnaast is de game wel erg prijzig voor de beperkte speelduur van om en bij de twee uur. Het zoeken naar de diverse verzamelobjecten voegt nog wat extra speeltijd toe, maar daar blijft het bij. Gelukkig maakt de rest, waaronder zowel het grafische als het auditieve, veel goed. En laat het mij nog eens zeggen: wil je de beste ervaring die Transference te bieden heeft, dan dien je ontegensprekelijk je VR-headset boven te halen. Absolute aanrader op dat vlak!
