Na Episode drie lagen de kaarten op tafel en was het duidelijk hoe de vork in de steel zat. Episode vier rondt voornamelijk af en geeft je de mogelijkheid om af te rekenen met je grootste vijanden. Andermaal begin je daarbij met Claire en Moira, die zich net na de baas uit Episode drie bevinden in het epicentrum van de ellende. Zij komen daar achter de waarheid van het kwaad. In plaats van dat je met hen een groots gevecht uitvoert, ben je voornamelijk op de vlucht. En dat is eigenlijk helemaal niet zo tof. Zeker wanneer je te maken krijgt met een tijdsdruk die best wel nauwgezet is, en onderweg te maken krijgt met onzichtbare vijanden. Het is een stuk waarbij je niet raar moet opkijken wanneer je het haalt via het ouderwetse trial and error.
Als dat lukt, dan sta je een beetje verbaasd te kijken naar een cinematic die het einde van het eerste gedeelte inluidt. Het heeft niet meer dan een minuut of twintig gekost om daar te komen en het laat ook een belangrijke vraag open. Gelukkig is het stuk met Barry en Natalia een stuk langer en bovendien erg interessant om mee te maken. De episode brengt je weer naar een aantal nieuwe locaties, laat je kennismaken met nieuwe obstakels die je met een kleine puzzel moet oplossen en zorgt er voor dat je meer dan eens oog in oog staat met een paar zeer gevaarlijke vijanden. We waren dan ook blij dat we in de vorige episode heel wat kogels hadden bewaard, want in deze vierde episode heb je ze absoluut nodig.
Waardig eindbaasgevecht
De lengte van dit gedeelte maakt het plotselinge einde van het stuk met Claire en Moira meer dan goed en het wordt afgesloten met een Resident Evil-waardig eindbaasgevecht. De meeste puzzelstukjes zijn op hun plaats gevallen en wij hadden een gevoel van voldoening. Toch zijn er nog een paar vragen die in ons achterhoofd speelden en dat beseft ook Capcom. Daarom werden er naast de vierde episode ook nog twee extra zijmissies uitgebracht. In de ene ga je aan de slag met Moira, in de andere kruip je in de huid van Natalia. Het is lastig om er echt iets over te vertellen zonder te spoilen, maar het komt er op neer dat de stukken gemaakt zijn om antwoord te geven op de vragen die nog open staan.
De episode met Moira is absoluut de moeite waard. Het is eigenlijk een uitgebreide missie zoals je die ook in de Raid-modus zou spelen en waarbij je in verschillende stukken af moet rekenen met verschillende vijanden. Tegelijk moet je zorgen voor genoeg proviand aan het begin van je missie. Wanneer je doodgaat, wordt er een stukje proviand van je voorraad afgehaald, wat technisch gezien dus een leven is. Wanneer alles op is, kun je dus opnieuw beginnen. Gelukkig sta je er in de strijd niet alleen voor en krijg je hulp van een personage dat je tijdens het avontuur al even kort bent tegengekomen. Net als in het hoofdavontuur is het mogelijk om tussen Moira en het andere personage te wisselen en dat is maar goed ook, want binnen de kortste keren word je omsingeld door grote en sterke tegenstanders. Het is dan voor de speler zaak om voor de juiste vijand het juiste personage te gebruiken. Uiteraard is het ook mogelijk om het geheel coöperatief te spelen.
De cirkel is rond
De episode met Natalia is een stuk minder tof. Het is hier de bedoeling dat je in verschillende levels van punt A naar B navigeert waarbij je onderweg ongezien langs monsters moet sneaken. Wanneer je opgemerkt wordt, dan heb je gefaald en herbegin je van het laatste checkpoint. Het is een behoorlijke stijlbreuk met de rest van Resident Evil Revelations 2. Toch zijn we doorgegaan en aan het einde van het avontuur wordt er wel een belangrijke vraag beantwoord, waarmee je gevoelsmatig de cirkel rond hebt gekregen.
Met het uitspelen van alle missies hadden we iets minder dan acht uur op de teller staan. Voor een game die met een gereduceerde prijs in de winkel ligt en veel stof heeft om opnieuw gespeeld te worden is dit meer dan voldoende. Zo kun je levels opnieuw spelen met extra tijdsdruk of krijg je te maken met onzichtbare vijanden. Ook heb je natuurlijk de leaderboards waarop je kunt zien hoe snel jij was in vergelijking met anderen, en is de kans groot dat je lang niet alle beschikbare skills hebt geperfectioneerd. Verder is er dankzij de coöperatieve mogelijkheid altijd nog de optie om stukken met een vriend of vriendin te beleven. Als klap op de vuurpijl heb je nog de Raid-modus, waar je je echt nog uren mee kunt vermaken. Met het einde van alle single player-content heb je daar ook een aantal nieuwe personages en arena’s voor vrijgespeeld, dus kun je helemaal losgaan.
Toch blijft het jammer dat de game op het technische aspect keer op keer door de mand valt. Ook in de laatste episode zijn we locaties tegengekomen die ruw en alles behalve gedetailleerd werden neergezet, wat het gevoel geeft dat het hier en daar een haastklus was. Datzelfde gevoel geven de cinematics, die er gewoon niet mooi uitzien. Dat doet afbreuk aan een voor de rest goede vierde episode en de volledige game.
