De diepste ervaring is wellicht de Franchise-modus. Dit jaar creëert een uitgebreider scoutingssysteem nog meer ruimte om talent naar de hoogste regionen te katapulteren. Daarvoor zorgt het ‘Fog of War’-systeem, dat de échte rating van een speler niet zomaar onthult als je hem niet genoeg gescout hebt. Voeg daar nog de vergaderingen, transfers en overleg over salarisvoorwaarden aan toe en dan vind je hier misschien wel de diepste managermodus van alle EA-games. Nieuw is de Pro-Am-modus waarin je je op glad ijs mag begeven in een reeks uitdagingen tegen NHL-legendes van vroeger en nu. ‘Be a Pro’ is de carrièremodus en biedt op zich wel voldoening om je van de laagste reeksen op te werken tot prof, maar het verhalende aspect valt licht uit in vergelijking met dat van andere sportgames uit de EA-stal, zoals FIFA. IJshockeylegendes als Wayne Gretzky en Mario Lemieux maken hun opwachting in Ultimate Team. Vergelijkbaar met de opzet van de FIFA-games bouw je met kaartjes aan een rasecht dreamteam. Wie een broertje dood heeft aan microtransacties, zal daar helaas niet omheen kunnen.
Buiten spelen
De opmerkelijkste toevoeging is ‘World of Chel’, een geavanceerde versie van EA’s oude Hockey League-modus. In een onlinehub kan je je personage doen levelen in een breed scala van modi. In ‘Ones’ bekampen drie spelers elkaar, elk voor zich, op vijvers en meren. De matches duren amper drie minuten, maar dat zorgt voor de nodige druk, voldoening én herspeelbaarheid. Realistisch, maar wel hinderlijk, is dat de puck in de hoeken van het speelveld regelmatig blijft vastzitten en dat doorbreekt de flow. Ones is bovendien enkel online te spelen, terwijl deze modus ons toch ook bijzonder geknipt leek voor korte, maar spannende potjes tegen vrienden op de sofa. Jammer, want zowat alle andere onlinemodi in NHL 19 hebben die optie wel. Het natuurijs zorgt voor een welgekomen afwisseling van de sfeervol omringende, maar op den duur wel eentonige indoor-arena’s. Toeschouwers met dikke winterjassen staan er langs de lijn te klappertanden. En er valt in deze modus ook heel wat unieke content te unlocken, zoals mutsen, parka’s en hoodies.
De opmerkelijkste toevoeging is ‘World of Chel’, een geavanceerde versie van EA’s oude Hockey League-modus.
Het meest van al amuseerden we ons in ‘Threes’. Die modus drijft de spektakelwaarde op met ‘multipliers’ die arcadegewijs je scores vermenigvuldigen. Noem het gerust de partymodus van NHL 19. Aan een verschroeiende tempo over het ijs roetsjen in het pak van je favoriete mascotte: het kan er allemaal. Bijzonder handig is dat je vier modi op je homescherm kan pinnen, zodat je niet telkens in het doolhof van modus-tegels moet navigeren dat NHL 19 soms toch wel is.
Schaatskunst
EA heeft het gameplaygewijs wel knap voor elkaar en dat geeft de game een ijzersterke basis en feel. De Real Player Motion-technologie uit Madden en NBA Live werd ook hier geïmplementeerd; de animaties en physics zorgen voor een groot gevoel van realisme en NFL 19 dankt er zijn leuke flow aan. Vooral het schaatsen ziet er levensecht uit en ook het op doel ‘kletsen’ van de puck voelt dankzij de audio en rumble feedback erg hands-on. Voeg daar nog het commentaar van Eddie Olzyk en Mike Emrick aan toe en je weet dat het ook qua presentatie helemaal snor zit. Je wordt dankzij een maniakaal oog voor detail helemaal ondergedompeld in de Amerikaanse sfeer van de sport.
Ingestuurd door MARIJN CEULEMANS
