Sam & Max Save the World (2007)
Laat ons gewoon eens bij het begin beginnen. Telltale Games werd in 2004 gesticht uit een nijpende frustratie: een aantal medewerkers van de toenmalige studio LucasArts wilde een laat vervolg maken op de adventuregame Sam & Max Hit the Road (1993), toen dat project werd geaborteerd door de toplui van het bedrijf. Ze besloten vervolgens de rechten op het project en de figuren over te nemen van LucasArts, en dan maar zélf dat langverwachte vervolg te ontwikkelen. Opmerkelijk was het op dat moment nog onbekende episodische model dat Telltale ging aanhangen om de game op de markt te brengen: de game, over een hond-privédetective en diens ranzige, gewelddadige konijn, probeerde een iets meer verteerbare game-ervaring te leveren door een verhaal van zo'n tien uur op te delen in een 'seizoen' van kortere afleveringen. Daar hing ook het aanvankelijke verdienmodel van Telltale aan vast: de opbrengsten van de eerste aflevering hielpen de ontwikkeling van de tweede te financieren, enzoverder.
The Walking Dead (2012)
De finale van het eerste seizoen van het eveneens episodisch uitgebrachte The Walking Dead (2012-2018) was wellicht de allereerste game die sommige spelers had doen huilen. De gamereeks was natuurlijk afgeleid van de gelijknamige reeks graphic novels van Robert Kirkman, die ook al de blauwdruk vormde voor de razend succesvolle televisieserie. Maar The Walking Dead: A Telltale Games Series, zoals de uiteindelijk tot drie seizoenen gelopen game voluit heet, helemaal zijn eigen ding, vol hartverscheurende keuzes waarmee je constant wordt geconfronteerd, en persoonlijke allianties die veranderen naarmate de beslissingen die je neemt. Je ging jezelf haten voor bepaalde paden die je kiest. En wanneer de makers het heft auctorieel in handen namen, werd het bij momenten zéker pijnlijk. De gemiddelde reviewscore van The Walking Dead's eerste seizoen was 95 procent, en het spel kaapte wereldwijd tachtig gameprijzen weg, waaronder een Britse BAFTA voor beste verhaal in een videogame.
The Wolf Among Us
En nòg was The Walking Dead niet noodzakelijk de beste game van Telltale. Dat was wellicht The Wolf Among Us, een uitzinnige mix tussen een whodunit-thriller, een sprookje en een serie 'urban legends'. Hoofdpersonage Bigby Wolf, de voormalige Grote Boze Wolf uit de vertelseltjes, probeert zijn oude leven achter zich te laten, maar dat gaat niet zomaar natuurlijk: het vormde het uitgangspunt voor een spectaculaire game-spin-off van de DC Comics-stripreeks FABLES. The Wolf Among Us bleef vooral hangen door zijn duistere sfeer, zijn mooie klarelijngraphics en - ja, opnieuw - de hemeltergende beslissingen waartoe de makers je weer dwingen. Een tweede seizoen stond op stapel, maar zal nu wellicht verdwijnen in de vereffening van Telltale Games.
Tales of Monkey Island (2009)
Na twee Sam & Max-seizoenen zette Telltale ook een andere LucasArts-klassieker verder in een episodische gamereeks: Tales of Monkey Island, gebaseerd op vier games van George Lucas' gamehuis die tussen 1990 en 2000 op verschillende platformen verschenen. Het uit vijf afleveringen bestaande seizoen brengt de speler terug bij antiheld Guybrush Treepwood en diens eeuwige gevecht met de demonische piratenkapitein LeChuck, die hij ditmaal voorgoed wil uitschakelen dankzij een met voodoomagie uitgeruste sabel. Maar ook LeChuck heeft uiteraard weer snode plannen, en besmet het gebied waarin Treepwood zich tegenwoordig ophoudt, de Golf van Melange, met een mysterieus virus dat ook al zijn oorsprong heeft in de voodoocultus. Zoals in de originele games bumpert de breedsprakige stoethaspel Treepwood zich weer met volle overgave doorheen een reeks situatiepuzzels, doorspekt met soms zelfreferentiële humor: op een bepaald moment zegt Guybrush bijvoorbeeld: “Die kist ga ik deze episode niet meer openkrijgen." Moehaha.
Back to the Future (2010)
Als je alleen maar afging op de beginsequentie leek Back to the Future: The Game een zelfs erg letterlijke adaptatie van de gelijknamige film uit 1985. Maar dat was maar een trucje om je in het spel te lokken: na die proloog ging het verhaal verder waar de drie films eindigden, en moest hoofdpersonage Marty McFly verder door het leven zonder zijn maatje Doc. Die ging er aan het einde van Back to the Future III (de film uit 1990) namelijk vandoor met zijn vliegende tijdstrein. Telltales vijfdelige gamevervolg was voor het eerst voor Telltale een volwaardige 3D-game: alle games die hiervoor op de markt kwamen van de groeiende studio waren tweedimensionale point-and-click-adventures. Maar aan de kern werd niet geraakt: je kon net als in de andere Telltale-games je eigen temperament leggen in McFly's reacties door middel van een dialoogmenu. Back to the Future was een eerste game in een reeks uitgeefdeals die Telltale afsloot met entertainmentbedrijven als filmstudio's Universal en Warner Bros., en waaruit onder meer ook een Telltale-reeks over Batman, Game of Thrones en Jurassic Park voortvloeide. Maar Back to the Future was de eerste en beste in die stroom.