Het verhalende gedeelte in de uitbreiding heb ik op dit moment achter de kiezen. Het is zonder twijfel het meest boeiende en leukste verhaal in een uitbreiding uit het Destiny-universum. Jammer genoeg verorber je de lore achter de uitbreiding in een aantal uurtjes. Er wordt echter verwacht dat er tussen de missies door serieus gegrind wordt, anders raak je simpelweg niet aan het vereiste Light-level om de Adventures en missies te voltooien. In mijn geval draaide dat uit in een Light-level van 506 alvorens ik de finale missie (met required Light-level 460) aanving. Uiteraard was er voor mij op dat moment heel wat minder uitdaging dan een frisse groene Guardian met 460 Light-punten.
Voor de grinders
De race naar de nieuwe level cap en het maximum Light-level gaat aanvankelijk relatief vlot. Je legt je zuurverdiende Legendary en Exotic stukken even aan de kant om met common gear van een hoger Light-level rond te trekken. Een pijnlijk gegeven die velen onder ons ondertussen verafschuwen. Zonder problemen behaal je bijgevolg de grens van 500, waarna de echte grind begint. Vanaf dat moment moet je behoorlijk veel geluk hebben en de wekelijkse en andere verkregen Challenges tot een goed einde brengen alvorens nieuwe en betere wapens/armor te verkrijgen.
Door mij te focussen op de Daily en Weekly challenges krijg ik geregeld leuk speelgoed in handen.
Tot overmaat van ramp zijn de Destiny-goden mij niet gunstig en dropte er tot op heden nog geen andere Legendary of Exotic boog voor mij. Jammer, want ik ben een grote fan van de nieuwe feature. Ja er moet veel gegrind worden, maar dat vind ik eigenlijk wel leuk. Is voor mij alvast niets verkeerds aan.
Toys for Ard
Door mij te focussen op de Daily en Weekly challenges krijg ik wél geregeld leuk speelgoed in mijn handen. De challenges, Public Events en de teruggekeerde bounties dwingen spelers alle aspecten van de game te verkennen om leuke en betere gear te verzamelen. Ik raad jullie dan ook sterk aan alles wat met de nodige toeters en bellen staat de blinken op de Destinations-tab dan ook te spelen. Je leert aspecten van de game kennen die je nog niet eerder probeerde en wordt er flink voor beloond.
De nieuwe Wanted-bounties wisten mij ook te smaken. In deze bounties ga je op zoek naar één specifieke vijand die zich ergens verscholen houdt. Hoe pittiger de vijand, hoe genereuzer de beloning. Naarmate ik het einde van het verhaal naderde, werd ik ook overladen met Quest Items die het leven na bounties, Public Events en Challenges wist boeiend te houden. Uiteraard is er voor de stoere Guardians de gloednieuwe raid wanneer al de rest hen begint te vervelen of ze meer uitdaging willen. En dan zwijg ik nog van leuke events zoals de wederkerende Iron Banner…
Gambit
En of ze bij Bungie de nieuwe Gambit-modus de lucht in prezen. Het klinkt ook allemaal veelbelovend; een gloednieuwe modus die een perfecte mix tussen PvP en PvE blijkt te zijn. De eerste partijtjes zijn dan ook echt wel boeiend; je probeert voor jezelf uit te maken of je een echte Mote-verzamelaar bent, graag grote horden vijanden doodt of eerder dodelijk efficiënt bent in het vijandige kamp bij een openstaand portaal. Ondertussen zijn we een week verder en weet de modus mij nog steeds te boeien. Ik heb voor mezelf uitgemaakt het portaal veelal links te laten liggen en als volleerde Striker vijanden om te leggen zodat het voetvolk motes kan oprapen.
In Forsaken heb ik voor het eerst oprecht het gevoel dat Bungie toegevingen deed aan de community.
Ondertussen zijn er heel wat clans die zich hebben gespecialiseerd in de discipline. Gambit komt dan ook het best tot uiting wanneer iedereen een dedicated rol heeft en er voldoende gecommuniceerd wordt. Vroeger werd het Crucible-gedeelte daarbij veelal gezien als een weinig belonende zijtak van de game. Met Gambit is dat gelukkig veranderd. Het gaat zelfs zo ver dat bepaalde gear enkel in Gambit kan worden teruggevonden. Trek dus eens richting de Drifter en laat je een paar uurtjes meeslepen in de intense strijd die Gambit is. Het gewone Crucible-gedeelte van de game werd net zoals de rest verder gestroomlijnd en blijft gewoonweg leuk.
Pijnpunten
In deze Forsaken-uitbreiding heb ik voor het eerst oprecht het gevoel dat Bungie toegevingen deed aan de community. Zo hield Bungie tot op heden het been stijf als het neerkwam op het nieuwe wapensysteem. Met Forsaken kwam daar echter verandering in; de fans van de serie kregen hun oude systeem terug waarbij een gezonde portie geluk het vinden van dat ene unieke wapen met perfecte stats nét dat tikkeltje leuker maakt. Hoewel veel zaken in Forsaken van Destiny 2 een betere game maken, zijn er nog steeds enkele pijnpunten.
Zo kunnen we met Forsaken opnieuw aan de slag met bounties, al zijn deze in de meeste gevallen slechts 24 uur geldig. De casual Guardian moet dus eerst tien minuten naar de Tower reizen om er zijn bounties op te halen, alvorens in de core business te vliegen. Niet alleen het reizen naar de Tower slurpt veel tijd op; alle activiteiten waarbij je even in Orbit ronddraait duren pijnlijk lang.
Zo zijn de laadtijden om van planeet naar planeet te vliegen er niet op vooruit gegaan. Ook bij het matchmaking systeem voor Strikes en Crucible-matchen merkte ik niets van de beloofde beterschap. Wanneer ik mijn schip in Orbit zie tevoorschijn komen bij Crucible matchmaking, dan maak ik van de gelegenheid gebruik om een lange plaspauze in te lassen, en heb ik zelfs de tijd alle gebruiksaanwijzingen van de luchtverfrissers te lezen. Wanneer ik dan na het plassen mijn handen heb gewassen en terugkeer naar mijn console, dan is het God geklaagd dat er nog steeds twee Guardians ontbreken. Hoe dan ook wegen deze nadelen niet op tegen de effort die Bungie in de game stak.
