In de aanvankelijk hartverwarmende proloog – een interactieve tutorial van pakweg tien minuten – zien we hoe het ietwat zwaarlijvige wezentje Naru zich ontfermt over het lichtgevende bosgeestje Ori, nadat die uit de Spirit Tree is gevallen. Een catastrofale gebeurtenis slurpt kort daarna al het leven uit het bos en maakt een abrupt en bedroevend einde aan de unieke vriendschap tussen de twee wezentjes. Ori staat er plots weer helemaal alleen voor, maar blijkt niet veel later ook de laatste hoop te zijn om het ‘stervende’ bos van zijn ondergang te redden. Zonder dialoog, maar met een voortreffelijke combinatie van kunstzinnige beelden en een bijzonder klinkende orkestrale soundtrack wordt een fenomenale openingsscène gecreëerd die ons behoorlijk wist te emotioneren en ons bijgevolg nog lang zal bijblijven.
Feeëriek verhaal
Moon Studios – een onafhankelijk en wereldwijd collectief van voormalige medewerkers bij allerlei grote ontwikkelstudio’s – verpakt dit feeërieke verhaal als een uitdagende tweedimensionale platformer volgens de Metroidvania-blauwdruk. Het ‘blinde bos’ uit de titel is een open spelwereld met in het begin een heleboel ontoegankelijke locaties, naarmate het spel vordert speel je steeds nieuwe vaardigheden vrij waarmee je die voorheen onbereikbare plaatsen alsnog kunt betreden. Een opzet die we al sinds mensenheugenis kennen, maar die hier werkelijk tot in de perfectie is uitgevoerd. Ori’s arsenaal wordt gaandeweg onder meer uitgebreid met Stein (Ori’s metgezel die het mogelijk maakt om projectielen af te vuren op de vijanden), een dubbele sprong, een bash-aanval waarmee Ori zich via vijanden, hun projectielen of andere objecten de hoogte in kan schieten, en de optie om de muren op te lopen. Ori and the Blind Forest luidt hiermee geen revolutie in – genreveteranen zullen de power-ups vast al een keertje gezien hebben in een andere game – maar per verworven kracht voegt het wel een extra laagje complexiteit toe. Het heeft bovendien een positieve invloed op het leveldesign, dat sowieso al ingenieus in elkaar is gezet, omdat er zo geëxperimenteerd wordt met de verschillende skills waartussen snel gewisseld moet worden.
Betoverend mooi
Vanaf de eerste ogenblikken tot de laatste spelminuten zal je bovendien met open mond naar Ori and the Blind Forest kijken. Een deel van het plezier zit hem in de verkenning van de uitgebreide spelwereld, en de visuele magie die over elke te ontdekken locatie is uitgestrooid vergroot die vreugde. Knap ook hoe eens je verderop in het spel komt en de spelwereld zich eindelijk helemaal voor je uitstrekt, duidelijk wordt dat elke locatie zijn eigen unieke toon heeft en een streling voor het oog is. Het resultaat is vooral dankzij het felle kleurengebruik, de sublieme belichting, de schilderachtige decors, de onovertroffen sfeer en de puike animaties vaak niet minder dan wonderbaarlijk. Dat de maart-update van de Xbox One, waardoor het eindelijk mogelijk is om in-game screenshots te nemen en deze te delen via sociale media, samen met de release van Ori and the Blind Forest werd uitgerold kan haast geen toeval zijn. Per decorwissel hadden we toch een paar keer de neiging om een screenshotje te maken van de visuele verwennerij die het spel constant op je afvuurt. De grafische pracht wordt bovendien versterkt door de uitstekende orkestrale score.
De grafische pracht wordt bovendien versterkt door de uitstekende orkestrale score.
Excellente gameplay
De game drijft overigens niet alleen op zijn visuele schoonheid, je krijgt ook excellente 2D-platformgameplay voorgeschoteld die uiterste precisie vraagt en niet de minste verstrooidheid duldt. Het uitgestrekte bos is een tweedimensionaal hindernissenparcours vol vijanden, creatieve puzzels en platformsequenties die er enkel op uit zijn om Ori van het leven te beroven. Het meesterschap dat Moon Studios daarbij tentoonstelt is tweeledig. Enerzijds zijn de ontwikkelaars onovertroffen in hun leveldesign, anderzijds bieden ze de speler welhaast perfecte controls zodat die nooit een fout aangesmeerd krijgen wegens een gebrek aan precisie. Maar zelfs wie platformgames doorgaans snel onder de knie heeft, zal het gauw benauwd krijgen, want waar de hindernissen in het begin van het spel nog relatief gemakkelijk te bedwingen zijn, krijg je in de latere omgevingen nog nauwelijks ademruimte. Vooral in de intense ontsnappingsscènes uit de drie dungeons, die hier de traditionele baasgevechten vervangen, zal je Ori in één ruk en met een perfecte timing voorbij de moorddadige hindernissen moeten loodsen tot een controlepunt eindelijk verlichting brengt.
Soul Link
Zelfs buiten deze soms erg frustrerende uitstapjes kan Ori and the Blind Forest aartsmoeilijk uit de hoek komen – het spel houdt niet voor niets bij hoe vaak je het loodje hebt gelegd. Toch biedt de game de speler genoeg hulpmiddelen om zich door de lastigste stukjes te wurmen. Via vergaarde ervaringspunten kun je Ori allerlei handige vaardigheden aanleren en in de omgeving zitten voldoende ‘geheimen’ verstopt die hem een extra ‘levenshartje’ geven, maar ’t is toch vooral het goed bedachte savesysteem dat de uitdaging draaglijker maakt. Hoewel het spel enkele vaste savepunten kent die behoorlijk ver uit elkaar liggen, gebeurt het opslaan vooral manueel. Wie over genoeg energie beschikt, kan na een pittig stukje een zogenaamde ‘Soul Link’ plaatsen en hoeft dus niet zomaar hetzelfde stukje eindeloos te herspelen. Het getuigt van Moon Studios’ vakmanschap dat de gameplay dankzij de uitstekende bediening en dit vernuftige savesysteem de dunne grens tussen uitdagend trial & error-plezier en frustrerende ergernis niet overschrijdt. Of toch meestal niet, want in de drie eerder beschreven scènes waarin het onmogelijk is om een eigen savepunt te plaatsen, is het af en toe niet meer zo vanzelfsprekend om de vele uitschuivers zomaar voor lief te nemen.
Kleine euvels
In onze inleiding schrijven we dat we geen enkele reden kunnen bedenken om deze game niet aan te schaffen. Er zijn nochtans een aantal kleine euvels die we zo aan het eind van deze recensie toch willen meegeven, maar die geen struikelblok mogen vormen in je beslissing om Ori and the Blind Forest aan te kopen. De framerate liet het bijvoorbeeld héél sporadisch enkele seconden afweten en onze game crashte tot tweemaal toe in het beginscherm. Daarnaast is er momenteel sprake van een drietal game breaking glitches (maar enkel als je per ongeluk een savepunt aangemaakt hebt terwijl je vastzit in de glitch en geen back-up save voorzien hebt in het hoofdmenu) die je savegame onbruikbaar maken, maar waar we zelf gelukkig geen last van gehad hebben. Stuk voor stuk bekende problemen die binnenkort verdwijnen door middel van een reeds aangekondigde patch. Maar nogmaals: dat mag echter geen struikelblok vormen, want Ori and the Blind Forest biedt een lange rij aan schitterende en uitdagende platformlevels waarmee je in je eerste speelbeurt gemiddeld zo’n tien uur zoet bent en die dankzij een nieuwe setting of kleine vondst nooit langdradig aanvoelen. Het magische avontuur dat het brengt maakt alle verwachtingen waar en hoort absoluut thuis in het rijtje van de beste platformgames van de laatste jaren. Kortom: een verplichte aankoop!
