DmC Devil May Cry Definitive Edition

7,7
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

DmC Devil May Cry Definitive Edition

Duivelse remake

De stroom aan remakes lijkt voorlopig niet op te houden. In 2013 werd er voorzichtig mee begonnen, in 2014 zag je door het bomen het bos niet meer en in 2015 hebben we ook al een paar titels te pakken. Denk bijvoorbeeld aan de Resident Evil-remake, Grim Fandango en de Homeworld Remastered Collection om er maar een paar op te noemen. Nu kan ook DmC Devil May Cry Definitve Edition aan het lijstje toegevoegd worden.

DmC Devil May Cry kwam begin 2013 voor het eerst uit. Het was een reboot van de serie die gemaakt werd door Ninja Theory. Deze studio kennen we van games als Heavenly Sword en Enslaved. DmC Devil May Cry bleek een toffe titel te zijn, waarin we kennismaakten met een jonge Dante die zich in een wereld bevond die achter de schermen door duivels werd bestuurd. Samen met je broer Vergil en een mysterieuze dame genaamd Kat beleef je een avontuur waarbij je vele vijanden afslacht en uiteindelijk de wereld van de ondergang redt.

Ontwikkelaar Ninja Theory gebruikte het verhaal om kritiek te leveren op alles wat er in hun ogen mis is in de wereld. De banken zijn slecht, energiedrankjes zijn slecht en de berichtgeving van het nieuws door de media is slecht. Iets dat twee jaar geleden nog redelijk actueel was, maar nu een beetje als mosterd na de maaltijd komt.

Limbo

De slechtheid van die pijlers komt naar voren wanneer je in de game reist naar een alternatieve wereld, die wordt beschreven als in Limbo komen. In deze bizarre wereld maak je kennis met alle demonen en zijn er simpele puzzels op te lossen om verder te komen. De actie in de game is absoluut het sterkste punt. Als Dante kun je met je drie verschillende wapens en je pistolen prachtige combo’s maken en de vijanden die op je af stormen zijn goed gevarieerd. Aan het begin van het avontuur is er enkel de uitdaging van het ontwijken van klappen, later krijg je te maken met vijanden die enkel gevoelig zijn voor een bepaalde aanval of slechts één plek hebben waar ze geraakt kunnen worden.

Het systeem werkt goed en het is een klein feestje wanneer je een enorm lange combo van aanvallen aan elkaar kan breien en je score ziet oplopen. Een score die aan het einde van het level je voorziet van bonuspunten waarmee je Dante’s aanvallen weer kunt verbeteren.

Bovendien kent de Definitive Edition drie punten waardoor het vechten iets fijner is. De eerste is de 1080p-resolutie en de tweede het daarbij behorende paradepaardje van 60 frames per seconde. Wat wij pas echt tof vonden was de mogelijkheid om de turbo-modus in te schakelen. Deze verhoogt het speeltempo met twintig procent en dat zorgt er voor dat de klappencombinatie van Dante nog net wat sneller gaat en toffer is om uit te voeren.

Traag verhaal

Geheel in contrast met de snelheid van de actie staat de traagheid van het verhaal. Ninja Theory heeft zijn best gedaan om ons te trakteren op cinematische tussenfilmpjes met veel slimme camerastandpunten waar je dan bepaalde dingen ziet, maar het zijn er wel heel veel. Op een gegeven moment weet je wel wat er aan de hand is en wil je gewoon knokken. Het is dan frustrerend dat je op dit soort scenes moet wachten, scenes die je trouwens niet kan overslaan.

Wij voelden ons hierdoor meer dan eens gevangen in een game waar het juist moet gaan om de keiharde actie. Een ander pijnlijk punt is te vinden op het gebied van graphics. DmC Devil May Cry lijkt op dat gebied geen stap vooruit te hebben gezet in deze Definitive Edition. De game oogt gewoon heel erg verouderd en op dat gebied voelt de remake als lui werk aan.

Het is zodoende dus de actie die de game aanstuurt en in dat opzicht is het wel fijn te constateren dat alle DLC in de Definitive Edition zit. Dat betekent dus ook dat je met de game-uitbreiding Vergil’s Downfall aan de slag kunt, waarbij je met Vergill kunt vechten. Daarnaast heb je de Bloody Palace-modus waar je keihard kunt knokken en er speciaal voor deze versie ook wat Vergil-content is toegevoegd. Ook heb je nog wat extra moeilijkheidsgraden en skins om je personage er iets anders te laten uitzien. Daarmee is het wel een uitgebreid pakket te noemen, en eentje waar je heel wat uren in kwijt kan. De replay value in het hoofdverhaal, door missiescores te verbeteren, mag daar ook aan toegevoegd worden.

Tot slot willen we nog een laatste opmerking maken over de uitstekende soundtrack van de game, die de tand des tijds wat ons betreft (ook al is het maar twee jaar geleden dat hij verscheen) prima heeft doorstaan. De muziek met zijn pompende beats past perfect bij de actie die op je beeldscherm wordt getoverd.

Releasedatum
03/10/2015
Beschikbaar voor
7,7
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Jelle

DmC Devil May Cry: Defenitive Edition is een game die iets te vroeg als remake is uitgebracht. Het origineel was best goed en de te verbeteren punten in deze Definitive Edition zijn eigenlijk niet heel erg groot. Je moet door de verouderde graphics heen kunnen kijken en je niet te veel irriteren aan de tussenscenes, die niet te skippen zijn, om van het vechtsysteem te genieten.

  • Vechtsysteem staat als een huis
  • Turbo-modus maakt de game net wat sneller
  • Alle DLC
  • Visueel verouderd
  • Tussenscenes halen snelheid uit de game

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments