Waarom wel?
Voor de fans
En toch kan ik deze trilogie op de Nintendo Switch aanraden, zéker wanneer je - net als ik - opgegroeid bent met de anime of manga en je de vele personages een warm hart toedraagt. De Ultimate Ninja Storm-reeks brachten de beste Naruto-games op de markt voort en je merkt in talloze zaken dat ontwikkelaar CyberConnect2 behoorlijk wat fan service in de titels verwerkt heeft. Vooral de flashbacks die je kan vrijspelen tijdens story fights kunnen soms wel eens voor wat kiekebish zorgen.
Cutscenes die de anime doen verbleken
Toegegeven, de televisiereeks rond Naruto staat nu niet bepaald bekend om z’n geweldige animaties - integendeel - maar dan kan je als fan des te harder de tussenfilmpjes appreciëren waarmee de NUNS-games uitpakken. Hoogtepunten uit de reeks werden prachtig vertaald naar de game én eigenlijk tien niveaus de hoogte in gestuwd. Komt daar nog bij dat je zowel kan kiezen tussen Engelse als Japanse (aub, neem die laatste) stemmen en bij momenten kijk je gewoon naar Naruto 2.0. De bossfights blijven enorm spectaculair trouwens!
Instapvriendelijk
Wanneer ik bij vrienden games als een Mortal Kombat of Injustice probeer te spelen, dan mindert de fun al snel na enkele potjes. Die talloze knoppencombinaties zijn gewoon niet echt laagdrempelig te noemen en dat zijn dan ook geen titels die je bovenhaalt wanneer een leek over de vloer komt. En dan heb je een vechtspelreeks als NUNS, waarbij je de ene na de andere combo uit de mouw tovert, omdat de spellen niet meer van je vragen dan dezelfde knop enkele malen na elkaar in te drukken. De timing blijft natuurlijk wel belangrijk, maar na enkele matches zit je echt duizelingwekkende anime fights na te spelen met je kameraad.
Perfecte on-the-go-titel
Wat me naadloos brengt bij het grote voordeel van een Switch-compilatie van de eerste drie games: dit is een perfecte game on-the-go wanneer je met één of meerdere vrienden moet wachten op een trein of vliegtuig of even wat saaiere momenten wil overbruggen. Tijdens versus-matches verdien je trouwens ook currency om personages, levels en muziek vrij te spelen, dus dat is ook mooi meegenomen. Geen vrienden? Online kan je het ook tegen andere spelers opnemen - en dat lukte vrij aardig - alleen is het afwachten hoe groot en stabiel die community is en blijft na de eerste maanden. En nog een pluspunt: de laadtijden vallen goed mee.
Waarom niet?
Visueel niet meer zo straf
Ik heb ondertussen de meeste NUNS-games ook aangeschaft op Steam en die spelen in een 4K-resolutie met geen karteltje in de buurt, durft een simpele mens als mezelf al eens te verwennen. De lage resolutie van de Switch-versies geven de games een nogal blurry look en ik ben ook niet zo’n fan van de framedrops die tijdens drukkere momenten - en het kan serieus druk worden - in fights. Niks wat de ervaring enorm naar beneden haalt, maar het had mooi geweest moest deze versie draaien in native resolution en aan een stabielere framerate.
De zwakkere single player-modi
Aan de eigenlijke inhoud van de games is niet gekomen en dat wil dus zeggen dat je enorm veel unlockables hebt, enorm veel fighters en levels, maar ook die matige single player-modi. Ja, je bent als leek op deze manier wel mee met het algemene verhaal van Naruto en z’n kompanen, maar het heeft zeker niet dezelfde impact als de anime of manga en de gameplay zelf is in deze modi ook behoorlijk mak te noemen. In de originele NUNS kan je in Naruto’s geboortestad Konoha tientallen (fetch) quests doen, in deel twee werden de vaste camerastandpunten geïntroduceerd - waardoor je nog minder vrijheid kreeg - en in deel drie (Naruto Shippuden: Utimate Ninja Storm 3) werden die zaken meer naar de achtergrond verdreven om meer plaats te maken voor cutscenes en bossfights.
