Helldivers

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Helldivers

Op ruimtemissie

Twin-stick shooters hebben we in alle soorten maten en gewichten. Aan de ene kant heb je games waarbij je hersenloos rond loopt te knallen en alles neermaait wat ook maar beweegt. Aan de andere kant zijn er twin-stick shooters waarbij je iets voorzichtiger te werk moet gaan. Helldivers, exclusief beschikbaar voor PlayStation 4, PlayStation 3 en PlayStation Vita via cross-buy én cross-play, behoort tot laatstgenoemde. Of dat een garantie is op succes, lees je in deze review.

Arrowhead Game Studios stond in voor de ontwikkeling van Helldivers en is daarmee toe aan hun vierde game, waarvan het de eerste keer eentje is voor PlayStation-consoles. We kunnen nu reeds zeggen dat de Zweedse studio knap werk heeft afgeleverd, want afgelopen week hebben we ons meermaals afgezonderd om enkele uren aan een stuk het procedureel gegenereerde universum van Helldivers te verkennen. Dat ging niet altijd zonder slag of stoot, want zowel wij als onze kompanen gingen meermaals tegen de vlakte. En dat was niet altijd de schuld van het buitenaards gespuis...

Vijandige levensvormen

In de top-down twin-stick shooter bevinden we ons in een continue oorlog met drie soorten aliens. Enerzijds hebben we de Bugs, anderzijds de Cyborgs en als laatste nog de Illuminaten. Het is aan de mensheid om de strijd met hen constant aan te gaan om diverse planeten, gaande van planeten bedekt met een dikke laag sneeuw tot moerassige landschappen, van buitenaards uitschot te vrijwaren. Het belangrijkste gegeven in dit helse avontuur is dat Superaarde ten allen tijde beschermd moet worden en dat we dus de drie soorten vijanden moet afslachten voor zij dat met de mensheid doen. Dringend in de huid van een elitesoldaat kruipen dus. 

Vooraleer we naar diverse planeten mogen afreizen om enkele doelstellingen te voltooien, moeten we eerst een tutorial met succes afronden. Daarbij leren we met een humoristische noot onder andere hoe we moeten schieten, hoe we de vijanden op wat welgemikte granaten kunnen trakteren en hoe er extra munitie of luchtsteun opgeroepen kan worden. Daarnaast werd er ons ook ingehamerd dat een kogelregen erg dodelijk is, ook al komt het niet van de vijanden. In dat opzicht behoudt de ontwikkelstudio een belangrijk element uit Magicka, één van hun vorige games. Dat gegeven zorgt ervoor dat we ten allen tijde aandachtig bezig moeten zijn zonder hersenloos wat kogels in het rond te vuren, maar ook dat we beter uit de vuurlinie blijven van onze kompanen. 

Veroveringsdrang

Na het succesvol voltooien van de tutorial is het eindelijk tijd voor het echte werk. Zowel solo als in co-op met maximum drie andere online spelers kan je op een heleboel planeten aan de slag. Elke regio herbergt twaalf verschillende planeten, elk met hun eigen procedureel gegenereerde doelen en eigen moeilijkheidsgraad, gaande van ‘veel te makkelijk’ tot ‘helle duik’ en tien andere graden ertussen. Solo kan je zonder al te veel problemen de eenvoudigere planeten voltooien, maar voor de moeilijkere exemplaren zijn sowieso enkele andere elitesoldaten vereist wil je niet in een doodskist naar Superaarde gezonden worden. Zorg er dus voor dat enkele vrienden Helldivers aanschaffen. Als je overtuigingskracht niet is wat het moet zijn, kan je nog altijd een sessie betreden waarin reeds nobele onbekenden aan het werk zijn.

Helldivers doet ons denken aan Starship Troopers, maar dan tien keer beter.

De missies zijn een beetje inspiratieloos en worden na een tijdje repetitief. Veel meer afwisseling dan wat gebieden veroveren, een oliepompstation in werking stellen of een huurmoordenaarsmissie tot een goed einde brengen zit er jammer genoeg niet in. Om sommige doelen te volbrengen moeten enkele toetsencombinaties ingevoerd worden door middel van de D-pad. Ben je echter iets te snel en maak je een foutje, dan begin je die bepaalde sectie terug van voor af aan. Het voltooien van de herhalende missies betekent echter niet dat Helldivers gaat vervelen, want afgelopen week verkenden we dagelijks enkele planeten. Een tikkeltje verslavend dus. 

Hoogtechnologisch gerief 

Dat verslavende aspect komt voornamelijk door de ijzersterke basisgameplay. Het richten gaat bijzonder vlot en vijanden worden zonder al te veel problemen neergemaaid. Als je iets te onvoorzichtig bent, trakteer je ook je kompanen op een acute loodvergiftiging, waardoor het altijd opletten geblazen is. Mocht de vijand toch de overhand nemen, dan kunnen er krijgslisten ingeroepen worden om het gevecht opnieuw naar je hand te zetten. Het oproepen van volautomatisch geschut, een EXO-pak dat ook wat raketten kan afvuren of een kogel- of bommenregen op de vijand hun kop droppen behoren allemaal tot de mogelijkheden. In totaal zijn er meer dan dertig vrij te spelen krijgslisten, dus afwisseling genoeg.

Aan het begin van je ontzettend belangrijke missie start je met nagenoeg niets, maar door het voltooien van planeten wordt daar snel verandering in gebracht. Krijgslisten worden vrijgespeeld door alle missies op een bepaalde planeet te volbrengen, terwijl wapens voornamelijk vrijgespeeld worden bij het stijgen in level. Daarnaast is al dat hoogtechnologisch gerief te upgraden, maar daarvoor is een kleine inspanning vereist. Op de planeten liggen her en der onderzoeksmonsters verspreid. Eens je daar tien van verzameld hebt, krijg je een onderzoekspunt dat gebruikt kan worden om je wapenarsenaal te upgraden. Ook elke stijging in level levert een onderzoekspunt op. Hoera!

Thuisplaneet 

De totale opzet van Helldivers is het uitroeien van de drie vijandige rassen op hun thuisplaneet, maar daarvoor moet eerst een lange weg afgelegd worden door het voltooien door duizenden planeten. Gelukkig sta je daar niet alleen voor, want de ganse community werkt mee aan die doelstelling. Zelf kan je wel veel invloed uitoefenen op de vooruitgang van het geheel, want hoe moeilijker de planeten die je voltooit, hoe meer vooruitgang je boekt om de vijandige rassen terug te drijven. Slaagt de community in het doel, dan wordt alles gereset van dat bepaalde ras en kan je opnieuw beginnen. De strijd blijft woeden, dus de vrouw des huizes zal niet content zijn dat we nog vele uurtjes gaan verslijten in het spelen van Helldivers.

Wat roet in dit ganse gebeuren gooit, is de matchmaking. Wil je wat tijd met vrienden doorbrengen, dan ben je al snel een kwartier aan het sukkelen om bij elkaar te geraken. Ook het joinen van games van anderen verloopt niet altijd van een leien dakje. Er worden maar een beperkt aantal games weergegeven en die hebben meestal het maximum aantal spelers reeds bereikt. Het internet afspeurende hebben we al opgevangen dat de Zweedse ontwikkelstudio werkt aan een oplossing. Laat ons hopen dat die patch niet te lang meer op zich laat wachten.


8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Joeri

Eerlijk gezegd liepen we niet warm van Helldivers toen we trailers en gameplaybeelden te zien kregen. Gelukkig werd een er reviewcode doorgestuurd waardoor we konden proeven van de top-down shooter. Samen met enkele mensen uit onze PlayStation-vriendenlijst spendeerden we uren aan het afslachten van snoodaards en het voltooien van missies met het doel op het verslaan van de vijandelijke thuisplaneten. Ijzersterke gameplay en een verslavende factor maken deze game een must-buy. Alleen de missies worden na verloop van tijd repetitief en de matchmaking werkt nog niet zoals het hoort, maar daaraan wordt gewerkt. Soit, wij gaan nog wat planeten veroveren.

  • Erg verslavend
  • Ijzersterke gameplay
  • Co-op
  • Strategische diepgang
  • Twaalf moeilijkheidsgraden
  • Repetitieve missies
  • Alleen niet zo leuk
  • Matchmaking nog niet in orde

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments