We beseffen allemaal wel dat dwangmatig gamen, je wilt gamen omdat je moet gamen en niet omdat je zin hebt om je even te ontspannen, tot gezondheidsproblemen kan leiden. Daar hoef je in de eerste plaats geen expert voor te zijn, net zoals je weet dat je je eigenlijk zou moeten laten behandelen voor het te laat is.
Qua gezondheidsproblemen kan dat onder andere een verstoord slaappatroon zijn, in een sociaal isolement geraken omdat je al het contact met je vrienden of familie verbreekt om te kunnen gamen, of het weinig tot niet ondernemen van fysieke activiteiten zoals sporten. Het goede aan deze erkenning is wel dat deze er toe zal/kan leiden dat er meer research kan worden gedaan naar deze materie, en dat er preventief kan opgetreden worden.
Uit een onderzoek dat in Nederland werd gevoerd blijkt dat ongeveer 2% van de Nederlandse gamers verslaafd zijn, in totaal zo'n 20.000 mensen, waarvan slechts een kleine groep effectief hulp zoekt.
Wie loopt nu het meeste risico om gamesverslaafd te worden? Om te beginnen, zo blijkt uit een onderzoek, zou het gaan om vooral (eenzame) jongeren met weinig zelfvertrouwen en geringe sociale vaardigheden. Uit een onderzoek van de Universiteit van Utrecht blijkt dat 1 op de 10 gamende jongens in de leeftijdscategorie van 12 tot 15 jaar minstens 4 uur per dag gamet. Daarmee zijn ze nog niet verslaafd, maar die tijdsbesteding is volgens de onderzoekers toch alarmerend.
Wat zijn nu de criteria om te bepalen of iemand lijdt aan, of symptonen heeft van een gameverslaving?
- Obsessief bezig zijn met games
- Terugtrekkingsgedrag vertonen als er niet gegamed wordt
- Zichzelf almaar meer tijd gunnen om te gamen
- Mislukte pogingen hebben ondernomen om het gamen af te bouwen (of te stoppen)
- Geen belangstelling of interesse vertonen voor andere activiteiten, zoals hobby's of sport
- Ondanks besef van gevaren voor de gezondheid excessief blijven gamen
- Liegen over gamegebruik
- Gamen zien als een uitlaatklep voor angsten en frustraties
- Relaties verliezen of verwaarlozen
Denk nu niet meteen na twee dagen of twee weken dat je verslaafd bent natuurlijk. Dit gedrag moet minstens een jaar, lees 12 maanden zichtbaar zijn én een beduidende impact hebben op je familiale en sociale leven, je beroep of je studiecarrière als je nog schoolgaand zou zijn. En daarbovenop moet de diagnose gesteld worden door iemand die professioneel getraind is om dit gedrag te herkennen. (Bron: VRTNWS)
