"We maken een game rond de cyclus van geweld en we maken meteen ook een statement daarmee hoe de impact van dergelijk geweld is op de persoon die die daden pleegt en op zijn of haar naaste omgeving", zo verduidelijkt Druckmann. "Onze aanpak luidt: we willen geweld zo realistisch mogelijk benaderen. Wanneer je iemand neersteekt - als je referentievideo's bekijkt, en dat hebben we gedaan, dan is dat smerig en rommelig en niet zo 'proper' als in de meeste films en games. En we willen dat de speler dat voelt."
"Het idee is om de speler afkerig te doen voelen van het geweld dat hij of zij zelf pleegt in de game. Op die manier kunnen we het verhaal op een zo eerlijk mogelijke manier vertellen. The Last of Us draait niet om fun, maar wel om betrokkenheid. Als het risico groot genoeg is, zal je meevoelen met de personages en hun relaties en zal je bij sommige acties en gebeurtenissen je oncomfortabel voelen.
