Dark Souls kwam oorspronkelijk uit in 2011, aan de zijde van enkele andere topgames als Skyrim en Uncharted 2. Op dat moment zag de game er verbluffend uit, maar iedere versie werd geteisterd door performantieproblemen. Voornamelijk de framerate durfde in bepaalde gebieden behoorlijk naar beneden te duiken, wat één van de weinige irritatiepunten was aan de game. Dit is dan ook de beste verbetering die Dark Souls Remastered met zich meebrengt. Zowel op de pc als op de console draait alles enorm soepel en zelfs in de gevreesde Blighttown omgeving heb ikzelf nooit één framerate dipje ondervonden.
Praise the frame rate
Verder zijn de veranderingen en aanpassingen van Dark Souls Remastered minimaal. Grafisch is de game opgepoetst en aangenamer om naar te kijken, maar het is geen gigantische stap vooruit. Textures zijn nog steeds ongedetailleerd, wat enerzijds teleurstellend is. Gelukkig is de sfeer in deze game vijf jaar na release nog steeds fenomenaal en weet dit niet echt storend over te komen. Verder geniet deze titel van enkele aanpassingen van Dark Souls 3 zoals een verbeterd online systeem met paswoorden, de mogelijkheid om meerdere items tegelijk in te nemen en te springen met de L3-knop. De PvP-arena kan je nu ook met zes spelers spelen in plaats van vier.
Bescheiden update deels slecht en deels goed
Dat maakt Dark Souls Remastered een net iets lastigere game om te beoordelen. Aan de ene kant is er weinig dat deze versie laat uitblinken boven de andere, maar aan de andere kant is en blijft Dark Souls een klassieker en een briljante game op vlak van sfeer, level design en gameplay. In principe is er naast de technische mankementen ook heel weinig dat verbeterd kan worden aan Dark Souls, waardoor ik wel snap waarom ze niet teveel aan deze Remastered-versie wouden sleutelen. Enkele irritantere stukken uit de game knippen zou fans als mezelf eerder kwaad hebben gemaakt, dus op dat vlak is de bescheiden update net goed.
