MotorStorm werd door het grote publiek in de meeste gevallen erg positief onthaald, iets wat niet helemaal gezegd kan worden van het ondergewaardeerde Driveclub. Volgens de pers en de gamers voldeed de racegame op veel vlakken niet aan de verwachtingen en dat werd bij de release pijnlijk duidelijk met middelmatige scores. Het Driveclub-debacle ligt inmiddels al enkele jaren achter ons en dus is het hoog tijd om de nieuwste creatie van Paul Rustchynsky en zijn team aan de tand te voelen. Een racegame zonder een finishlijn? Hashtag omdat het kan denken we dan...
Agressiviteit loont
De meeste gamers, waaronder ook ikzelf, denken bij een racegame aan het eenvoudigste concept: haal je beste racevaardigheden boven, wees de snelste en eindig bij de eerste drie om een overwinning of podiumplaats te veroveren. Er zijn echter tal van games waarin auto’s met de hoofdrol gaan lopen maar waarbij de snelste zijn niet echt van belang is. Ook Onrush hoort thuis in deze laatste categorie. Finishlijnen zijn er niet en om de overwinning binnen te halen kan ik in vier verschillende modi aan de slag. Dit zijn Switch, Lockdown, Overdrive en Countdown. Uit deze namen kon ik toch al het een en ander afleiden, maar daarover later meer.
In Onrush zijn er twee erg belangrijke meters: Boost en Rush.
Voor ik echt aan de slag kan moet ik eerst nog een korte introductie, voorzien van de nodige stevige beats, ondergaan. Zo krijg ik meteen een idee van wat me te wachten staat, wat het concept is en dat ik maar beter met mijn team kan samenwerken om in elk van de diverse disciplines de overwinning binnen te halen. Elk team heeft zes leden, terwijl er ook telkens twaalf computergestuurde voertuigen rondrijden. Daardoor wordt er zo goed als continu actie op het televisiescherm verwacht. Blijkt namelijk dat er van mij verwacht wordt dat ik bijzonder agressief te werk ga om de overwinning binnen te halen: stevige botsingen, takedowns, crashes en zeker ook total loss-gevallen zijn schering en inslag. Durf ik rond te rijden als een (te) brave non, dan hou ik het niet lang uit in deze game... Best maar de duivel in mezelf naar buiten halen, en een flinke portie verkeersgressie uit mijn lijf toveren voor ik echt aan de slag ga.
Boost en Rush
In Onrush zijn er twee erg belangrijke meters: Boost en Rush. De boostmeter wordt aangevuld door stunts uit te halen of door tegenstanders uit te schakelen, en mijn rush-meter vul ik aan door specifieke taken, afhankelijk van mijn voertuigklasse, uit te voeren. Boosten dient enkel om sneller te rijden en om dichter bij uit te schakelen tegenstanders te komen, terwijl het activeren van rush goed is voor extra voordelen. Zo kan ik rush stelen van anderen, en laat ik schilden achter die mijn tegenstanders vertragen of in het beste geval hun zicht volledig belemmeren wanneer ze achter me aan rijden. Het is, zeker in het begin, wat experimenteren met de acht verschillende klassen. Elke voertuigklasse heeft immers zijn eigen vaardigheden en dus ook andere voordelen.
Daar waar het ene voertuig wat sneller is – de twee motoren zijn bijvoorbeeld sneller dan zo’n lompe bak – is het andere wat beter bestand tegen inkomende schade. Elk voertuig heeft dus unieke eigenschappen, al heeft iedereen in Onrush wel hetzelfde doel: het de tegenstanders zo moeilijk mogelijk maken. En dat lukt behoorlijk goed, al moet ik eerlijk bekennen dat het de eerste uren toch wat wennen was. Qua gameplay leek het er in de single player-modus allemaal oneerlijk aan toe te gaan, maar die mening moet ik nu echter herzien. Ik leerde race na race de vaardigheden van de bolides kennen, kreeg elke klasse wat meer onder controle en de besturing wat meer in de vingers waardoor elke sessie wat plezanter en beter werd.
Het mocht wat meer zijn
De single player bestaat uit meer dan honderd events waarin sterren worden verdiend, dewelke ik nodig heb om nieuwe events vrij te spelen. Die events wisselen de vier verschillende modi af. Zo diende ik in Overdrive zoveel mogelijk te boosten en te rushen om punten te sprokkelen, tot ik een bepaalde score had bereikt. In Switch moest ik tegenstanders hun voertuig kapotrijden, zodat ze moesten veranderen naar een ander voertuig, dit maximaal drie keer. In Countdown rij ik door poorten om voor mijn team tijd aan de immer aftellende timer toe te voegen, en in Lockdown moest ik in een voorbijvliegend vlak racen om dat vak te claimen. Het eerste team dat acht keer zo’n vlak bemachtigt, wint. Erg afwisselende modi, al blijft het aantal nog steeds veel te beperkt.
In vergelijking met het grafisch schitterende Driveclub valt Onrush wat tegen.
Met acht verschillende voortuigklassen heb je wat keuze om te mixen en matchen, en daar voegen de ontwikkelaars nog twaalf erg uiteenlopende parcours aan toe. Die zijn erg gevarieerd en elk parcours heeft ook diverse routes. Ideaal om op bepaalde momenten te schuilen voor het aanstormende geweld. Of je kan ook de hoger gelegen gebieden verkennen om stunts uit te halen en zo extra boost en/of rush te verdienen. De diverse parcours gaan niet snel vervelen en de autoklassen ook niet, al had ik graag nog een extra speelmodus gezien.
Online strijdtoneel
Wie het offline gedoe een beetje beu is, kan ook online aan de slag. Daar vind je dezelfde modi terug, maar dan met echte tegenspelers en/of vrienden. Uiteraard zijn ook de twaalf computergestuurde voertuigen weer van de partij, want zij dienen enkel om je boost op peil te houden. De confrontaties kunnen best hard zijn, want net zoals in elke online game zitten ook hier steengoede spelers tussen. Gelukkig is het winnen van wedstrijden bijkomstig, want je verdient, afhankelijk van wat je hebt gepresteerd, credits. Daarmee stijg je in level en kan je voorwerpen om je uiterlijk aan te passen kopen. Op dit moment is Ranked nog niet beschikbaar en is het dus wachten op meer nieuws daarover.
Komende van het grafisch schitterende Driveclub valt Onrush wat tegen. Er is wel de mogelijkheid om te kiezen voor 4K aan 30 frames per seconde of voor 60 frames per seconde aan de gewone resolutie, maar toch ziet het er niet zo clean uit als voorgenoemde game. Erg storend is dat niet, want Onrush bevat meer elementen die de game goed maken. Zo is er ook de soundtrack die bijzonder goed bij het concept past. Een topper is het helaas niet geworden, maar Onrush zal wel voor vele uurtjes spelplezier zorgen.
