Wanneer je in 2005 een survivalhorrorgame speelde, zeker een met zombies erin, was je het gewend om veilig te zijn wanneer je een ladder vond. Die hoorde namelijk bij het gescripte decor, niet bij de simulatie. Snel dat ding tegen een huis of staketsel zetten dus, erop kruipen, ladder weer tegen de grond, en daarna rustig die griezels vanop een afstand van kant maken. Hoe een ladder werkt, dat weten die lompe griezels toch niet. Maar die aanpak werkte mooi niet in Capcoms Resident Evil 4, dat in het begin van dat jaar eerst verscheen op de Nintendo GameCube: Dr. Salvador, de meest schrikwekkende van de bende, zette de omgegooide ladder weer tegen de gevel, en kwam je daarna rustig achterna, ronkende kettingzaag in de aanslag. Sinds Resident Evil 4, en zijn slimme gezombificeerde dorpelingen, ben je letterlijk nèrgens meer veilig in een survivalhorrorgame. "Ze zullen je proberen te flankeren", zei producer Hiroyuki Kobayashi in een interview. "Ze zullen ook proberen om in groep aan te vallen, zodat je geen plaats meer hebt om naartoe te vluchten."
Los Ganados
'Ze', dat waren Los Ganados: een bende dorpelingen in een onbestemd (maar blijkbaar Spaanssprekend) land die besmet zijn geworden door een vreemd virus, en behoorlijk vijandig blijken tegen iedere vreemdeling die hun pad kruist. Zoals de Amerikaanse geheimagent Leon S. Kennedy dus, die in het nieuwe decor op zoek moet naar de gekidnapte dochter van de Amerikaanse president. Resident Evil 4 speelde zich zes jaar na de gebeurtenissen in Raccoon City af, en de uiteindelijke vernietiging van de stad aan het einde van de derde aflevering. En de gruwelen waren nieuw. Al bleken ze, net als in het recente Resident Evil 7: Biohazard, uiteindelijk toch weer verband te houden met oude gedrochten.
De nieuwe gruwelen die Kennedy tegenkwam in dat dorp hadden meer dan alleen maar geavanceerde AI. Ze zàgen er ook anders uit. Vooral die ongewassen, Spaanse verwensingen uitspuwende rotzak met een jutezak over zijn lelijke kop, die een kettingzaag bij zich had en geen schrik had om ze te gebruiken, zette de toon. Resident Evil 4 brak stilistisch met de eerder urbane vormgeving van de voorgaande delen uit de reeks, en dropte je ineens in een groezelig buitendecor à la The Texas Chainsaw Massacre. Maar ook het camerastandpunt was heel anders: Resident Evil 4 introduceerde een over-de-schoudercamera die vandaag zo'n beetje een standaard is geworden bij third-person-actiegames.
Las Plagas
Na dat dorp was het nog lang niet afgelopen in Resident Evil 4. Er was nog het kasteel van de geheimzinnige Ramon Salazar, en Las Plagas, die vreemde parasiet die de dorpers van daarnet had aangetast, en die blijkbaar in de vesting werd ontwikkeld. Die Dr. Salvador komt later in de game nog een paar keer terug: hij deelt die kwaliteit een beetje met pa Baker uit Resident Evil 7. En dan zijn er die sidderingen opwekkende Chainsaw Sisters nog.
Met zijn grootse innovaties en zijn welgekomen terugkeer van een paar vaste elementen werd Resident Evil 4 in ieder geval een vette hit. Een game die 70 wereldwijde awards wist op te strijken, en doorheen zijn levensduur bijna 8 miljoen exemplaren wist te verkopen. Maar de publicatiegeschiedenis van de game was lang en grillig: hij begon op de GameCube, waarna een PlayStation 2-, pc-, PlayStation 3 en 4-, Xbox 360- en Xbox One-, en Wii-versie volgde.
