Call of Duty heeft zijn lovers en zijn haters. Ach, bijna elke aflevering heeft zijn lovers en haters. Je hebt er die nog steeds bij die eerste Modern Warfare zweren, anderen bij Black Ops 2 en nog anderen die de game enkel kopen om uren-, weken-, maandenlang zombies tot hapklare brokken te reduceren. Los van dit alles blijft het een feit dat Call of Duty één van de grootste shooter-series ooit is. Dat de fenomenale verkoopcijfers of de tijd die spelers met elke aflevering doorbrengen niet langer in stijgende lijn gaan is ook een feit, maar dat je in de gamewereld niet om deze serie heen kan, zal zelfs de grootste hater niet kunnen ontkennen.
Nieuw volgnummer
Na de terugkeer naar de WOII-roots van de vorige editie, krijgt dit jaar Black Ops er dus een nieuw volgnummer bij. Nummer vier en dat schrijven we IIII. De koude tot futuristische oorlogsetting en tijd waarin we die smerige oorlogen en schimmige gewapende conflicten uitvochten, is voorbij. We gaan niet langer los in Vietnam, verdedigen niet langer de belangen van de VS in één of ander Afrikaans land en het is ons niet langer worst wie er aan de macht is in een willekeurige Latijns-Amerikaanse natie. En waar de vorige afleveringen deze politiek weinig correcte paramilitaire operaties nog in een (toegegeven, met elke editie minder) samenhangend verhaal goten, kiest Black Ops 4 voor een ander soort framewerk.
Drie onderdelen in Black Ops IIII: de gewone multiplayer, zombie-coöp en de battle royale-mode Blackout.
De grootste indicator voor die koerswijziging is het - yep de geruchten zijn waar - ontbreken van een single player-luik. Of toch in ieder geval het ontbreken van een single player-campagne. In plaats daarvan zit er verhaal of toch een verhaalinsteek in elk van de multiplayer-onderdelen. Die onderdelen laten zich ruwweg in drie pijlers verdelen. Zo is er eerst en vooral de ‘gewone’ multiplayer met al zijn modi; dan is er een coöp-feestje dat zombies heet en tenslotte is er de nieuwe battle royale-pijler Blackout.
Multiplayer
Over die ‘gewone’ multiplayer’ valt heel wat te zeggen en ze gingen hier in Los Angeles diep. Ik beperk me dan ook liever tot een opsomming van wat er allemaal anders of belangrijk is. De makers leggen de nadruk op vier elementen: hoe je over het terrein beweegt, wapens, healing en situational awareness. Elementen die stuk voor stuk naar eigen zeggen vanaf de grond terug opgebouwd werden en hoewel zo’n uitspraak meestal met een kruiwagenlading zout genomen mag worden, is er toch wel het één en ander veranderd.
Boots on the ground weer, maar er zit wel één specialist tussen die net wat sneller afstanden kan overbruggen.
Beweging
Eerst en vooral bevestigden de ontwikkelaars onder luid gejuich van de aanwezigen dat Black Ops IIII het zonder thrust jumps of wallruns. Een grounded oftewel boots on the ground-gameplay dus. Om het tempo erin te houden is er een specialist die snel afstanden kan overbruggen, maar belangrijker nog: in tegenstelling tot vorige afleveringen kan je nu nagenoeg elke slide, jump, zwemslag of ander manoeuvre uitvoeren én tegelijk je wapenloop op je doelwit houden.
Wapens
Wapens krijgen nu elk hun eigen unieke attachments, terwijl de specialisten hun eigen arsenaal naar het slagveld brengen. Geluid, animaties, de manier waarop ze de omgeving oplichten, het is allemaal opnieuw uitgewerkt. Wapens zijn ook te voorzien van wat operative mods genoemd wordt en die hen van eigenschappen voorziet die je toelaat om ze - bovenop die attachments - naar je speelstijl te tweaken. Ook het terugslagsysteem is herbekeken en dat betekent dat wie veel met een handvol favoriete wapens speelt, daar meer precisie en slagkracht kan uit puren.
De wapens zijn compleet opnieuw uitgewerkt en kan je uitbouwen door middel van operative mods.
Healing
Automatisch healen is er niet meer bij. In de plaats daarvan beslis jij wanneer je jezelf een genezende injectie door de aderen jaagt. Genezen wordt dus een tactische beslissing. Push je door met een dun streepje health om je tegenstander, die zich achter een hoekje (misschien) aan het healen is, alsnog te grazen te nemen? Het kost maar een seconde of twee, maar in Call of Duty is dat een eeuwigheid. Daarnaast keert de medic specialist Crash terug en die kan teamgenoten in zijn nabijheid snel en met tactisch potentieel enorme impact van een volle gezondheidsbalk voorzien.
De game voelde naar mijn mening als een kruising tussen Modern Warfare 2 en de eerste Black Ops.
"Situational awareness"
Altijd van tactisch belang in een shooter en in Black Ops IIII krijgt het meer aandacht dan ooit in deze reeks. Een eerste nieuwigheid hier is dat de minimap nu met een fog of war werkt. De recon specialist kan sensor darts rondstrooien om vijanden zichtbaar te maken en deze keer wordt ook de info van zijn vision pulse ability gedeeld met andere spelers. Een andere specialist kan teamspawnpunten creëren, terwijl Torque met barrières, trip mines en prikkeldraad de navigatie en routes van het ander team frustrerend effectief kan hinderen. Geen thrust jumps weet je wel. Oh ja, Firebreak, die jongen die een zone (bij voorkeur één waar vijanden zich in een goed gedekte positie ophouden) in een dodelijke inductiekookplaat verandert, is ook terug.
Healen is vanaf nu een al dan niet weloverwogen beslissing tijdens matches.
Zombies
Bij de release van de game krijg je deze keer niet één maar gelijk drie zombie-mappen. Die draaien allemaal rond een sinistere eeuwenoude orde met de onvermijdelijke onsmakelijke agenda voor de wereld… en vier aparte personages die daar een stokje (in de meest terminale zin van het woord) tussen zullen steken. Ook die zombiemodus is vrij verregaand te tweaken, bijvoorbeeld door de snelheid of schade van de zombies aan te passen. Voor de solospelers zijn er nu strijdmakkerbots voorzien en er is ook een zombie rush-modus die nieuwkomers naar deze spectaculaire undead bash-feestjes lokt.
De drie zombieavonturen bij release zijn ‘Nine’, ‘Voyage of Despair’ en een soort remake van ‘Blood of the Dead’, zij het dan met telkens dezelfde vier tijdreizende personages. Zie het als een soort Assassins uit die andere bekende reeks met een sinistere orde. In Nine zagen we die als gladiatoren belaagd worden door een horde zombies in een grote arena. In Voyage of Despair deden ze hun ding aan boord van een bekende luxe-cruise ship dat begint met een T en gepast rijmt op panic. Blood of the Dead is een voor de liefhebbers bekende map, maar wordt helemaal in de nieuwe verhaallijn met de nieuwe personages gepast.
Zombies zijn terug en dat hoeft geen verrassing te zijn voor doorwinterde CoD-fans.
Blackout
De veelbesproken Battle Royale- oftewel Last Man Standing-modus. Als alles goed is zou bij release alvast één map beschikbaar moeten zijn waar een vooralsnog niet onthuld aantal spelers, al dan niet in hun eentje, in duo, met z’n drieën of in vierkoppige teams voor de eindoverwinning spelen. Een map die tot 1500 keer groter is dan Nuketown (en die Nuketown is dan wel een kleine map, 1500 keer is heel wat). Groot genoeg om er met land- lucht- en watervoertuigen op te keer te gaan.
De hele Blackout-ervaring combineert heel wat elementen van alle voorgaande Black Ops-games. Zo zal moet je niet opkijken wanneer je er die Nuketown of herkenbare stukken van andere vroegere mappen tegenkomt. Ook alle personages en specialists uit de vorige afleveringen geven present, met dien verstande dat het bij die specialists vooral om hun uiterlijk draait. Hun unieke gameplay-bepalende abilities nemen ze niet mee naar deze modus. Die explosieve telegeleide wagentjes? Check. Meer van die items en wapens uit eerdere Black Ops-multiplayer? Volgens de ontwikkelaar die we spraken worden dat er heel wat, maar op deze details (en die over speleraantallen, teamgrootte,… ) is het vooralsnog wachten.
Een mode waar véél gamers naar uitkijken is Blackout, de battle royale-variant van Black Ops IIII.
En ook nog:
Wie het nieuws volgde, wist het al, maar League Play komt terug, voor de spelers en teams die een structureel strak uitgebouwde competitie zoeken. Voor nieuwe spelers is die van een hele reeks solouitdagingen met een verhaalinsteek voorzien. Kwestie van je op een aangename manier op kruissnelheid te brengen. Uiteraard volgen er na release tal van events en seasonal content.
Daarnaast belooft Black Ops 4 ook een sterke ondersteuning voor de pc-versie. Met alle opties die pc spelers verwachten om de beleving naar hun voorkeur te tweaken. Het wordt ook de eerste Call of Duty die op Blizzards Battlenet te spelen zal zijn. Overwatch en Destiny 2 krijgen er daar dus shooter-gezelschap.
Er zou behoorlijk wat werk in de pc-versie, die exclusief op Battlenet verschijnt, worden gestoken.
Hands-on
Hoe graag ik ook mijn klauwen op die Blackout wilde leggen, beperkte de hands-on zich hier tot een paar min of meer klassieke partijen 5vs5 Control, Hardpoint en Team Deathmatch. We tweakten onze loadout, onze killscore rewards, perks en andere character-puntjes, kozen een specialist (die nog niet voor onze neus weggegraaid was) en niet veel later ging het van 10…9…8…. De game voelde naar mijn mening als een kruising tussen Modern Warfare 2 en de eerste Black Ops. Al moet daarbij gezegd dat elk van de aandachtspunten die de makers hierboven naar voren schoven, zich effectief laat voelen.
Zo weegt de impact van de specialisten en hun unieke abilities behoorlijk door, alleen was een paar uur te kort om die subtiele effecten van het wapendesign en vooral het terugslageffect te evalueren. Die fog of war en hoe die te counteren was, was even wennen, maar net zoals de andere verschuivingen zet je de knop in je kop zonder al te veel problemen om. Zeker wanneer je layout van de mappen beter leert kennen. Geen wallruns en het tempo ligt effectief lager dan in Black Ops III, maar sloom is het zeker niet. Integendeel, dat je wapenloop nagenoeg altijd in de aanslag te houden is, maakt echt een verschil. Het zelf moeten healen is sowieso even aanpassen, maar dat gaat snel. Overigens, je ziet nu de health bar van de vijand in blokjes boven zijn personage zweven.
