In tegenstelling tot de meeste survival-games heeft Impact Winter een doel. Je zit ondergesneeuwd in een verlaten kerk met een select groepje overlevers die na een hevige sneeuwstorm een soort nieuwe ijstijd doorstaan. Het kwik daalde naar een constante vrieskou, waarin overleven nagenoeg onmogelijk lijkt. Je wil met andere woorden zo snel mogelijk weg uit deze situatie.
Gelukkig krijg je al snel - aan de hand van je robot-kompaan (nee, dit is geen realistische survival-titel) - te horen dat binnen dertig dagen een evacuatieteam je kan komen redden. Het doel is dus duidelijk: zorg dat je een kleine maand overleeft.
Wat Joeri wel goed vond
Grafisch en auditief in orde
Impact Winter is een mooie game. Dat kan ik niet ontkennen. Voornamelijk visuele effecten zoals de schaduwen op de muren naast een flikkerende vlam, en de vallende sneeuw terwijl je door de spelwereld wandelt, doen je even stilstaan bij de grafische pracht van deze indie.
Ik ben minder grote fan van de muziek in de game. Hoewel die zeker op punt staat, krijg je iets te weinig variatie, waardoor je al snel de sfeermuziek onbewust wegfiltert.
Knappe sfeer
In je uitvalsbasis heb je een immens kampvuur opgebouwd waarrond je groep overlevers kan opwarmen, dat een gezellige warme flikkering en afgelijnde schaduwen over alle hoeken van de kamer werpt. De wandelingen doorheen de sneeuw zijn ook niet mis, met leuke extraatjes zoals voorbij waaiende sneeuw en diepe voetafdrukken terwijl je over het dikke sneeuwtapijt loopt als afwerkende toets. Gezellig zou ik het sfeertje niet per se noemen, maar zeker wel apocalyptisch en vooral: geslaagd.
Gelaagde gameplay
Nog een leuke element aan Impact Winter is de gelaagdheid van de gameplay. Hoewel dit niet de enige game is waar je voor de overleving van een volledige groep moet zorgen, is het wel één van de beter uitgewerkte. Zo moet je rekening houden met enkele survivalmeters van je crew, naast die van jezelf.
Je maakt dus constant de afweging of je op pad je focust op het zoeken van resources zoals brandbaar materiaal om op het kampvuur te leggen, of voedsel om monden te voeden, en of je je focust op de opdrachten die je rond moet krijgen om je robot te levellen. Het voordeel daarbij is dat dan het ontvangstsignaal van die robot stijgt, waardoor het rescueteam er minder lang over doet om je te vinden. Kortetermijn versus langetermijn dus, wat een klassieke maar goede balansoefening is.
Wat Joeri niet goed vond
Repetitief
Jammer genoeg wilt gelaagde gameplay niet noodzakelijk zeggen dat hij heel gevarieerd is. Opdrachten komen er nagenoeg altijd op hetzelfde neer. Zoek X, breng het naar Y, terug naar start. Met andere woorden ben je voortdurend de spelwereld aan het afschuimen, op zoek naar nuttig materiaal, terwijl je gevaren zoals hongerige wolven uit de weg gaat.
Die formule is goed voor de eerste paar dagen die je doorbrengt in Impact Winter, maar begint al snel te slijten wanneer je beseft dat er werkelijk niet meer vlees om het been zit. Oké, je zal voor een heuse uitdaging komen te staan om je team overlevers in leven te houden, maar dat neemt niet weg dat de kern van je opdracht steeds hetzelfde blijft. Zoals Joeri het in zijn review ook al zei: gelukkig zijn het maximaal dertig dagen die je in deze vrieskou moet doorbrengen.
Lange laadtijden
De laadtijden van Impact Winter zijn niet bepaald kort te noemen, maar ze zijn nu ook niet zo lang in deze PS4-versie dat ze gaan frustreren. Wat ik meer storend vind, is het aantal laadschermen dat je moet trotseren om het spel uit te spelen. Per nieuwe omgeving die je betreedt, stoot je op een loading screen. Dat wil zeggen dat je wanneer je op zoek bent naar een specifiek voorwerp in de Impact Winter-spelwereld, en je dus verschillende huizen induikt, je steeds even moet wachten voor je verder kunt. Da’s zeker frustrerend wanneer je enkele verschillende plaatsen bezoekt zonder veel vrucht.
Omslachtig save-systeem
Mijn persoonlijke grootste frustratie moet toch wel het triestige save-systeem zijn. De game slaat enkel op wanneer je gaat slapen, waardoor je vaak gewoonweg niet kan opslaan. Niet alleen kan je niet opslaan wanneer je op pad bent, wat vaak twintig tot dertig minuten kan duren. Je kan ook niet opslaan wanneer je in de base camp uiteenlopende zaken in orde brengt, en meteen wilt gaan opslaan maar te uitgerust bent om te slapen. Je ziet dus meermaals een hoop werk verloren gaan doordat je een verkeerde inschatting maakte in je trip doorheen het besneeuwde landschap. Ik heb op zich niets tegen fixed save points, maar maak die dan wel altijd beschikbaar.
Nog een extra opmerking bij de PS4-versie
Geen stabiele ervaring
Jammer genoeg lijdt de versie van de game die ik aan de tand voelde ook nog eens aan een extra probleem: namelijk framerate drops en gameplay lag. Wanneer ik de spelwereld aan het verkennen ben, bevriest het scherm meer dan eens voor enkele milliseconden. Het restultaat is dat de game niet stabiel aanvoelt. Het spel lijkt bij momenten iets te veel te vragen van de PlayStation 4-hardware, wat je duidelijk merkt.
