De opzet van Rogue Aces is simpel: je bent een gevechtspiloot middenin vijandig territorium. Je verkent het luchtruim en brengt een eindeloze reeks missies tot een goed einde, allemaal in de naam van het Britse leger.
Dogfights met een retro toets
Veel heeft deze 2D side-scrolling shoot-em-up niet om het lijf, dat merk je waarschijnlijk wel meteen. Toch wist ik me best wat uurtjes te amuseren met het eenvoudige concept. De game haalt de mosterd bij Atari-klassieker Sky Strike+, waar de makers naar eigen zeggen uren in hebben geïnvesteerd. Het resultaat is een game die vlotte dogfights combineert met een lichte retro-toets.
En ja, dat werkt. Van toen ik de eerste keer de game opstartte tijdens een middagpauze op het werk, tot de talloze treinritten van en naar de werkvloer, heb ik me steeds weten amuseren met deze shoot-em-up. De voornaamste reden? De controls van de game geven je al snel het gevoel dat je een doorgewinterde militaire piloot bent die zo met een aviator-brilletje op de neus Tom Cruise kan vervangen in Top Gun.
Soepele controls
De controls zijn soepel en eenvoudig, al vragen ze wel wat gewenning (het eerste uur zal je jouw vliegtuigje meer dan eens door een stom inschattingsfoutje tot schroot herleiden). Toch voelt, eens je de draaicirkel van je gevaarte onder de knie hebt, kan inschatten hoe ver welke bom uit je arsenaal net reist en welke hoek je het beste aanneemt om je tegenstanders vol lood te pompen, de boel dynamisch en natuurlijk aan.
Tegenstanders, trouwens, komen er in de vorm van andere vliegtuigen, gepantserde zeppelins, militaire schepen en tanks op de grond. Dat lijkt een hele waslijst, maar algauw heb je ze allemaal wel gezien en merk je dat er niet al te veel variatie zit in de tegenstand die je krijgt.
Repetitieve opdrachten
Hetzelfde kan gezegd worden over de missies die je tot een goed einde moet zien te brengen. Dan moet je weer een vijandelijke basis platbombarderen, dan zijn er enkele parachutisten die je uit de lucht moet plukken voor ze jouw vliegdekschip kunnen bereiken, zijn er enkele vijandige vliegtuigen op komst. De lijst aan verschillende opdrachten is jammer genoeg best kort, en iedere speelsessie zal je het gevoel geven dat je voortdurend hetzelfde aan het doen bent.
Maar dat is niet erg, want deze game pik je normaal gezien toch enkel op als je op zoek bent naar een luchtig tussendoortje. De frisse grafische stijl, vlotte controls en het pick-up-and-play karakter van de titel, zorgen ervoor dat je snel in en uit deze game stapt en er steeds een goed gevoel aan overhoudt.
Dat wilt ook niet zeggen dat de game op zich light on content is, trouwens, want er zijn wel uiteenlopende modi om te unlocken. De enige campagne met een echt lange termijn doel is sowieso Frontlines, waarin je eilanden moet bevrijden in een soort turn-based steekspel tussen jou en de vijandige troepen.
Zoek je naar een fijn tussendoortje waar je snel in en uit kan springen? Dan is Rogue Aces op de Switch een aanrader. De controls zitten goed, er zijn tal van modi om te verkennen, en je betaalt er nog geen 15 euro voor. Ideaal om even van de grond te komen, dus!
