En plots uit het niets dropte ontwikkelaar Sports Interactive een bommetje in de Nintendo eShop in de vorm van Football Manager Touch 2018. Er circuleerden al enkele dagen geruchten dat ieders favoriete voetbalmanagementgame onderweg was naar de Nintendo Switch, maar niemand had verwacht dat dit zo snel en onaangekondigd zou gebeuren. Ik was er dan ook als de kippen bij toen Praga me vroeg om deze game aan de tand te voelen!
Waarom wel?
Voor de datapuristen
Laat mij meteen duidelijk zijn, managementgames zijn niet voor iedereen. Niet iedereen vindt het fantastisch om door gigantische lijsten en databases te ploeteren op zoek naar dat ene goudhaantje. En op dat vlak kan ik de voetbal- en datapuristen geruststellen. Aan de gigantische spelersdatabase is niet geraakt. Je kan dus ook op de Switch aan de slag in alle grote competities ter wereld. En dit als clubtrainer, bondscoach of de combinatie van beide. Ook aan de vele tactische mogelijkheden werd niet geraakt zodat je jezelf volledig kan uitleven om de meest ideale opstelling te vinden voor je team.
Laat mij meteen duidelijk zijn, managementgames zijn niet voor iedereen.
Switchen van 2D naar 3D
Nadat je de ideale opstelling hebt gevonden om je tegenstander in de pan te hakken, volg je de wedstrijd in 3D dankzij de 3D Match Engine die enkele jaren geleden werd geïntroduceerd. Verwacht je echter nog steeds niet aan graphics van het FIFA of PES-niveau, maar het is best aangenaam om zo je wedstrijden te volgen. Erg soepel loopt het allemaal niet, maar het is zeker en vast een positief punt aan deze Switch-versie. Heb je liever de old-school 2D-verslaggeving? Geen probleem, want die kan je ook gewoon selecteren als je dat echt wenst.
Mooi combinatiespel
En dan kom ik bij het grootste positieve punt aan deze Switch-versie: de besturing. Sports Interactive is er als bij wonder in geslaagd om een game dat gebouwd werd rond een muis- en toetsenbordbesturing, perfect te tunen naar de console. Het geheim zit hem in het feit dat ze de knoppenbesturing slim hebben gecombineerd met de mogelijkheden van het touchscreen van de Switch. Met de linker analoge stick bestuur je nog steeds een cursor, maar met de schouderknoppen ga je snel voor- en achteruit in de verschillende menu’s. Dit resulteert dan ook in het feit dat je deze game het best speelt in handheldmodus. Doe je dit niet, dan ben je enkel aangewezen op de joy-cons. Niet dat dit enorm storend is, maar net de combinatie met het touchscreen maakt de besturing erg prettig.
Nadat je de ideale opstelling hebt gevonden, volg je de wedstrijd in 3D dankzij de 3D Match Engine.
Waarom niet?
Reisbeperkingen
Toch zijn er ook negatieve puntjes aan te merken. Zo sprak ik eerder over het feit dat je de volledige spelersdatabase ter beschikking had. Toch zit er enige beperking op je vrijheid. Bij de start van een spel moet je kiezen uit maximaal drie landen waarvan je de data wil doorkrijgen tijdens het spelen. Ik koos er bewust voor om in België aan de slag te gaan met KV Mechelen, en de Nederlandse en Franse competitie te laten meelopen. Dit zorgde ervoor dat de laadtijden binnen de perken bleven, maar dat ik ook enkel van die landen uitslagen meekreeg. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de beschikbare rekenkracht, want je wil natuurlijk wel dat het wat vooruit gaat met een semi draagbare console. Toch zal dit een drempel zijn waar sommige die-hard FM-spelers het moeilijk mee kunnen hebben.
Geen peptalk
Een ander punt waar de Switch-versie op moet inboeten zijn de interacties met media en spelers. Waar je in de pc-versie mediababbels kan houden voor en na de wedstrijd is dit hier niet mogelijk. Ook het terechtwijzen of oppeppen van individuele spelers is helaas niet mogelijk. Is dit een groot minpunt? Neen. Maar het haalt de interactie voor een groot stuk uit het spel. De basics zijn natuurlijk wel aanwezig, maar ik vond het in het verleden altijd leuk om een psychologische oorlog te voeren met mijn grootste tegenstanders. Dat kon ik hier dus niet doen. Tot slot is en blijft de presentatie van het spel vrij droog. Op pc stoorde mij dit op een of andere manier minder. Maar op de Switch viel mij op hoe droog, misschien zelfs saai, het spel er eigenlijk uitziet. Het feit dat er ook geen in-game muziek aanwezig is, hielp ook niet echt om dit gevoel weg te werken.
